Reżymie I Ludzie Westlandzki!

Z okazji Drugiej Rocznicy powstania Secesyjnej Republiki Westland Lud II Republiki Voxlandu reprezentowany przez Partię życzy Wam zdrowia, szczęścia, pomyślności, dalszego rozwoju, istnienia etc. etc. Dodatkowo z tymi życzeniami dostarczamy tych Kotochłopców dla Novaka co mu je kiedyś obiecałem oraz Talon Na Balon dla Augusta, bo nie wiedzieliśmy co mu dać.

Jeszcze raz Wam najlepszego życzymy!
(-)Joahim von Ribertrop
I Sekretarz Partii Pracy Voxlandu
W imieniu całego Ludu Voxlandu

Dziś, 18 grudnia mijają dwa lata istnienia Secesyjnej Republiki Westland. W tym czasie zdążyło się tu sporo wydarzyć i, o ile zdarzenia z okresu po utworzeniu ZP są powszechnie znane i dobrze udokumentowane, o tyle problem nastaje w momencie, gdy chce się napisać coś o najwcześniejszej historii internetowej tegoż kraju. W tym okresie działo się dosyć dużo, jednak przy opracowywaniu dłuższego wywodu na ten temat nie mogę przecież polegać tylko na własnej pamięci. Z tego też powodu apeluję do każdego, kto posiada jakiekolwiek informacje na temat historii Westlandu sprzed utworzenia ZP, aby podzielił się nimi.

Wasza Królewska Mość,
Drodzy współobywatele, 

Na samym początku chciałbym podziękować za zaufanie jakim obdarzył mnie JKM Fabian Alfred, proponując mi objęcie urzędu Ministra Stanu. Pragnę także podziękować mojemu poprzednikowi na urzędzie — Janowi Lubomirskiemu-Dostojewskiemu, za dotychczasową pracę na urzędzie.

Przechodząc już do zasadniczych elementów programu rządowego;

W polityce wewnętrznej Rząd Królewski opowiada się za utrzymaniem dziedzicznej monarchii konstytucyjnej z silną pozycją monarchy będącego gwarantem spójności narodowej i jego głównym kierownikiem, z zachowaniem zasad demokracji bezpośredniej. Optujemy również za bezpośrednim wyborem Premiera Rządu Królewskiego oraz powrotem do winkulijskich tradycji, co należy rozumieć jako przywrócenie Stanów Generalnych jako inkluzywnego parlamentu, do którego każdy zainteresowany i aktywny obywatel mógłby wstąpić.
Opowiadamy się zanadto w warstwie fabularnej za rozwojem i promocją idei monarchistycznych w społeczeństwie — pragniemy zachowania tytułów arystokratycznych, na wzór tych obowiązujących w czasach Winkulijskiej Republiki Egvallandu, które zwiększyłyby poczucie sensowności pracy na rzecz wspólnoty państwowej.

W stosunku do samorządów zajmujemy stanowisko, iż w obecnej sytuacji system ten generuje szkodliwe dla przyszłości państwa patologie — niektóre regiony kraju w praktyce nie uznają zwierzchnictwa korony i rządu. Wiele z ogromnych obszarowo dzielnic państwa nie posiada ani spójnego z narodowym klimatu, ani też nie wykazuje chęci dalszego istnienia. Dlatego też rząd opowiada się za rozdrobnieniem regionów, przywróceniem tradycyjnych regionów nawiązujących do dawnych państw i krajów które przed 2018 r. istniały na obszarze półwyspu. Uważamy, że naszą powinnością jako narodu jest kontynuować dziedzictwo państw takich jak Czarnokrajestan, Santania i Burgia, Gruzja, Saracennia, Neb Tawi, Chersja, Apfelinsel, Azymutia czy Ramandia. Nie godzimy się na naruszanie integralności terytorialnej państwa, w tym również jego posiadłości zamorskich.

Dostrzegamy zanadto potrzebę swego rodzaju walki o jedność i globalność kultury winkulijskiej, która choć jest z jednej strony bogata i dumna ze swych osiągnięć, to nadal pozostaje bardzo niejednolita i niespójna wewnętrznie, rozszarpywana przez wewnętrzne etnosy. Globalność kultury winkulijskiej nie może jednak kolidować z poszanowaniem dla lokalnych tożsamości. Winkulię jako narodów spajać powinno poszanowanie dla tradycji i monarchii, języka winkulijskiego opartego o mowę starożytnych Szwecilandczyków, i w końcu Zjednoczony Apostolski Kościół Winkulijski, który podlegałby specjalnemu państwowemu nadzorowi i opiece. Opowiadamy się ponadto za wprowadzeniem podatku kościelnego, który zapewniłby rozwój wybranych wspólnot religijnych tym samym wzbogacając duchową skarbnicę wspólnoty. W pozostałych kwestiach kulturalnych opowiadamy się o sugerowaniu wzorcami holenderskimi. Pragniemy jednak położyć nacisk na budowanie własnych niepowtarzalnych i niemających odpowiednika w świecie realnym rozwiązań kulturalnych. Dobrym przykładem może tu być chociażby nasz rodzimy Revalfröd.

Uważamy też, że przeszkodą w budowaniu spójnej kultury winkulijskiej jest nadmierna ilość miejscowości posiadających prawa miejskie. Wiele miast obecnych na mapach Związku Winkulijskiego w praktyce nie mają perspektyw rozwoju, a ich obecność niejako zaburza dotychczasowe tradycje, a dłuższej perspektywie może nie pozwalać na rozwój tych regionów kraju w momencie gdy dany obywatel będzie chciał wprowadzić odrobinę nowego klimatu. Dlatego też uważamy, że dotychczasowa polityka  dotycząca praw miejskich powinna zostać lepiej zaplanowana. Większość miejscowości obecnych na mapach ZW z roku 2018 powinna zostać pozbawiona praw miejskich, a pozostałe wielkie ośrodki miejskie powinny uzyskać nowe bardziej "winkulijskie" nazwy.
W polityce gospodarczej opowiadamy się za utrzymaniem własności prywatnej (w tym dotychczasowych lenn i miast prywatnych), nacjonalizacją zasobów naturalnych oraz otwarciem Winkulii na handel zagraniczny w obrębie kontynentalnej Nordaty, ale i także otwarciu jej na rynki globalne. Opowiadamy się za utworzeniem kooperatywy wielkich winkulijskich koncernów i wyspecjalizowanie całego kraju w produkcji określonych dóbr, które potem wysiłkiem całego narodu mogłyby zostać sprzedane w innych krajach (np. wysokiej jakości winkulijskich napojów alkoholowych i słodyczy). Nie groziłby nam tym samym spadek produkcji tych dóbr gdyż byłby to czyn kolektywny — co jak pokazuje doświadczenie jest bardzo istotne w gospodarce państwa wirtualnego.
W polityce zagranicznej opowiadamy się za neutralnością Związku Winkulijskiego w konfliktach zbrojnych czy też rezygnacji z narodowej suwerenności. Zamiast budowy państwa pannordackiego opowiadamy się za utrzymaniem obecnego status quo, zwiększeniem budżetu na armię, poparciem dla idei międzynarodowego hohenburgizmu i utrzymaniem pozytywnych relacji ze wszystkimi sąsiadami korony winkulijskiej. Sprzeciwiamy się próbą kontynentalnego ekspansjonizmu zarówno ze strony państw noradckich jak i państw trzecich. W przypadku zachwiania architektury bezpieczeństwa na Nordacie Związek Winkulijski powinien opowiadać się zawsze za balansowaniem układu sił na kontynencie, a także za rozwiązywaniem konfliktów wewnątrznordackich w sposób pokojowy, w tym również występując w razie potrzeby w roli mediatora, w taki sposób aby zwiększyć znaczenie państwa winkulijskiego na arenie międzynarodowej oraz jego bezpieczeństwo.
Dziękuję za uwagę i liczę na ożywczą dyskusje nad założeniami polityki RzK.

Cesarz wjechał nad ranem do Rzymu. Gdy ujrzał to wspaniałe miasto od razu się zakochał...
Odwiedził tamtejszy teatr gdzie aktorzy przedstawili "Lukrecje". Następnie spacerował z dworem po tamtejszych ogrodach.
Na koniec przyjmował na audiencjach poddanych

Zimowy wieczór wydawał się być dla mieszkańców Los Alexos jak każdy inny dotąd. W tej nominalnej stolicy tytularnej republiki próbował obradować Kongres, szanowana instytucja, której autorytet został już dawno nadwyrężony, a obecnie pogrążała się ona w marazmie i dezorganizacji. Tymczasem czyjś plan zaczynał wchodzić w życie. Pod miastem najpierw zaczęli się pojawiać pojedynczy bojówkarze amatorscy, którzy szybko z rozproszonych gromad zaczęli na powrót stawać się Ludowym Taborem Robotniczogradzkim im. Sagana Sobiepana i Ludowym Taborem Towarzyszowskim "20 stycznia". Zaczęły one zmierzać ku szacownym budynkom stolicy, po drodze wywieszając kolejne egzemplarze obwieszczenia:

Cytat:

RZĄD SAGANATU AMATORSKIEGO REPREZENTOWANY W LOS ALEXOS PRZEZ TABORY LUDOWEJ ORDY TABORU 

OBWIESZCZA

Ludu Secesyjnej Republiki Westland! Nasze wspólne państwo pogrążyło się w chaosie wojny domowej! Kraj pozbawiony został centralnych władz i wyzuty z idei! Kongres, który miał sprawować władzę zawiódł. Z tego też powodu Sagan Saganatu Amatorskiego August de la Sparasan zmuszony został do zawieszenia procesu formalnego dopełnienia deklaracji o przekazaniu Saganatu Cesarzowi oraz do ogłoszenia swojej v-śmierci, aby przygotować się do podjęcia tegoż kroku. Saganat jako ostoja rozwoju musi uzdrowić również całą Secesyjną Republikę i napoić jej lud ambrozją ustroju socjalkapitalistycznego! Z tego też powodu dziś wkroczyła tu pewna część oddziałów Ludowej Ordy Taboru. Nikt nie zostanie przez nie pokrzywdzony. Dotrą one prowadzone przez Sagana do budynku Kongresu, by tam porozumieć się z nim w sprawie ustanowienia nowego tymczasowego rządu ogólnokrajowego, który zgasi pożar wojny, by ogrzać Westland w socjalkapitalistycznym cieple dobrobytu! Czas na socjalkapitalistyczny Saganat Westlandzki! Czas na nową erę w historii kraju!

Cesarz drugiego dnia pobytu w Rawanie miał otworzyć budowe cerkwi.
Już był na zachodniej części miasta gdzie mały skrawek terenu szykowany był pod budowe cerkwi pw. św. Dawida. Cesarz przemówił po czym nakazał rozpoczęcie budowy.
Następnie stanął na placu przed terenem budowy i rozdawał datki biednym

Dziś w godzinach przedpołudniowych na lotnisko w Jugowicach przybył nowo mianowany Wicekról Nowej Winkulii - Mateusz Żmigrodzki. Został on przywitany przez przedstawicieli lokalnej administracji oraz lokalnych mediów. Tuż po przywitaniu powiedział dziennikarzom:
- Oto nadszedł nowy czas dla Nowej Winkulii. Dotąd był to region lekceważony, a rząd centralny nie interesował się potrzebami jego ludu. Jednak od teraz to się zmieni. Od teraz Nowa Winkulia wejdzie w okres rozwoju, który - jak mam nadzieję - przysłuży się wszystkim obywatelom.

Tuż po konferencji prasowej Wicekról udał się do dawnego Urzędu Gubernatora Nowej Winkulii - dawnego centrum administracji tego regionu.

1. Bazyli Izaak von Hohenburg - syn pierworodny Jego Królewskiej Mości
   
2. Franciszek Paderewski - ojciec Jego Królewskiej Mości
   
3. Mateusz Żmigrodzki - brat Jego Królewskiej Mości
   
4. Erik Otton von Hohenburg - bratanek Jego Królewskiej Mości
   
5. Artur Kardacz von Hoheburg - bratanek Jego Królewskiej Mości
   
6. Grzegorz Szarak von Hohenburg - syn bratanka Jego Królewskiej Mości
   
7. Damiano a'la Triste - zięć Jego Królewskiej Mości
   
8. Fatima von Hohenburg-Marcjan Chojnacka - małżonka Jego Królewskiej Mości
   
9. Ola Marcjan-Chojnacka - teściowa Jego Królewskiej Mości
   
10. Justyna Scraw Marcjan-Chojnacka - szwagierka Jego Królewskiej Mości
    
11. Calisto Norvegius-Chojnacka - siostra teściowej Jego Królewskiej Mości
    
12. Karol Marcjan-Chojnacki-Szabelka - ojciec teściowej Jego Królewskiej Mości
    
13. Joahim von Ribertrop von Sarm - brat zięcia Jego Królewskiej Mości
    
14. Vanderlei Bouboulina a'la Triste - ojciec zięcia Jego Królewskiej Mości