Jurij Novak poczuł w swych ustach smak pysznej winkulijskiej whiskey. Znaczy on nie uważał jej za pyszną, wręcz przeciwnie - wolał volkiańską wódkę. Jednak po czasie spędzonym w więzieniu na Ramadii, cieszył go każdy alkohol. Minister został wypuszczony na podstawie decyzji sądu wojskowego, który uznał że nie ma dalszych podstaw, aby przetrzymywać II sekretarza KC SPV dalej w winkulijskim areszcie.
Novak teraz był w winkulijskim samolocie rządowym, niedużej Cesnie, należącej do władz wyspy. Początkowo Novak odczuwał wewnętrzny niepokój, gdy w końcu usłyszał z kokpitu głos, że znajdują się w volkiańskiej przestrzeni powietrznej. Obecnie przelatywał niedaleko Sarjeńska, jego rodzinnego miasta. Tam zaczynał swoją karierę, najpierw jako członek lokalnej egzekutywnej, potem jako jej szef, a na końcu jako I Sekretarz Komitetu Obwodowego SPV w Sarjeńsku. Novak wspominał ten czas z sentymentem. Jednak nie to zaprzątało jego głowę teraz. Bardziej chęć zemsty na winkulijskim rządzie oraz na Białym Volkianie. Był gotowy do ostatecznej potyczki.
Novak wstał na chwilę, aby pójść się odlać. Gdy powolnie człapał do toalety, nagle ujrzał oślepiający blask, a jego uszy usłyszały głośny dźwięk. Po sekundach upadł na ziemię przewrócony przez pęd fali uderzeniowej i trzęsący się samolot. Od razu poleciał w tył maszyny. Gdy się trochę otrząsnął, to zorientował się, iż cały samolot stoi w płomieniach, a piloci nie mogą go podnieść do góry.
- Spada do dołu! On kurwa spada! - krzyczeli przeraźliwie.
Novak wyjrzał przez okno w kokpicie i ujrzał przybliżającą się ziemię. Dookoła niego było bardzo gorąco. Czuł poparzenia, prawdopodobnie wybuch pożar. Jurij wiedział, że nadeszła ta pora. Był skołatany, miał żal, ale w końcu przyjął to z godnością. Przypomniał sobie swojego umierającego dziadka, takiego samego pijaczynę jak on, który tuż przed śmiercią zwracał się do Boga. Novak rzecz jasna był ateistą, ale czuł że musi, musi po prostu coś zrobić. Ziemia była coraz bliżej. Novak zamknął oczy i westchnął, mówiąc:
- Jeśli jesteś, wybacz mi... - wypowiedział słysząc i czując na swoim ciele nagłe uderzenie. Potem nie czuł już nic...

Kancelaria Prezydenta Socjalistycznej Republiki Volkianu zdecydowała się zorganizować na rozkaz Prezydenta SRV w trybie pilnym konferencję prasową, gdzie wydane miało zostać oficjalne wspólne oświadczenie rządu, prezydenta i Socjalistycznej Partii Volkianu. W sali kolumnowej Pałacu Prezydenckiego przy mównicy z godłem Volkianu stał Wespucciego. Za nim stały flagi Volkianu. Po chwili skierował on swoje słowa do zebranych w pomieszczeniu i obywateli, którzy oglądali wystąpienie w telewizji.

Szanowni Państwo!

Wczoraj dowiedzieliśmy się, że zakończone zostały negocjacje z "Białym Volkianem". Negocjacje prowadzone przez rząd w Kanugardzie nie przyniosły Volkianowi nic dobrego. Wynikiem blisko miesięcznych negocjacji jest żądanie od konstytucyjnych organów władzy Volkianu uległości i bierności wobec działań "Białego Volkianu". Jak państwu wiadomo - na moje polecenie strony volkiańskiej w negocjacjach nikt nie reprezentował. Wyznajemy zasadę, że nie można negocjować z kontrrewolucjonistami.

Nie możemy biernie się przyglądać, jak kontrrewolucyjne ugrupowanie atakuje bezpodstawnie konstytucyjne organy państwa prawa, żądając w ich reprezentacji. W imię czego? W imię pseodowolności o którą walczą? Jedynym celem bojówek jest sianie terroru i pozbawienie Socjalistycznej Partii Volkianu władzy, na co nie możemy się zgodzić, dla dobra obywateli. Nie ma merytorycznych przesłanek do tego, żeby jakkolwiek zaakceptować, lub tolerować ten kompromis. Jak to mawiał Imperator Palpatajn - kompromisy są z natury zgniłe, dlatego też będziemy niezłomnie stać na swoich pozycjach, strzegąc konstytucyjnego porządku, dbając o dobrobyt i bezpieczeństwo obywateli. W tym właśnie celu wszyscy członkowie organizacji kontrrewolucyjnych zostaną osadzeni w aresztach i skazani na wiele lat prac przymusowych. Zostaną, bo tak nam nakazują wyznawane przez nas wartości i linia, którą od las SPV realizuje. To my jesteśmy ofiarami kontrrewolucyjnych bandytów. Miejsce oprawców Ludu Pracującego jest w więzieniach i tam też skończą. Niech żyje Lud! Niech żyje Volkian!

W tym wątku zebrane zostaną wszystkie wydarzenia, akcje fabularne z naszej stolicy.


Ekologia, czy na tak?

Głównymi źródłemi energii naszego miasta są elektrownie węglowe. Do wytwarzania dostatecznej ilości energii w elektrowniach spala się tygodniowo 1000 ton węgla. Co tworzy dwa problemy. Pierwszy - logistyczny, transport węgla do Kanugardu jest kosztowny, tak samo jego wydobycie. Drugi - zanieczyszczenie środowiska, pracownicy fabryk skarżą się na bliskość elektrowni. Opary i dym dają się im we znaki, proszę jeszcze pomyśleć że wiatr przenosi go również nad miasto. Szczególnie odczuwalne jest to w północnej części Kanugardu. Już z tego powodu powstały liczne strajki na ulicach dzielnicy portowej. Zebrani żądają zmiany źródła energii w trosce o ich zdrowie i ekologię. Czy rząd podejmie odpowiednie kroki?



Zburzona mała grupa mieszkańców zebrała się niedaleko parku drzewnego. Po kilku godzinach rozeszli się do domów, jednak zignorowanie tego faktu może doprowadzić do eskalacji żądań.

Zamieszkaj w Kanugardzie!

Władze miasta rozpoczęły akcję promocyjną "Zamieszkaj w Kanugardzie". W tym celu wyznaczonych zostało 24 działki o wymiarach 2x3 pola jedna. Działki można wykupić w miejscowym ratuszu. 



Działki z podłączona kanalizacją i dostępem do prądu. Jeśli ktoś z państwa życzy postawić sobie mały domek to proszę o kontakt. Cena jednej działki: 100 renów (z czym cena następnej wzrasta o kolejne 100 renów).

Szanowni Państwo!

Chciałbym przedstawić wszystkim czytelnikom małą wizualizacje naszej stolicy. Z dokładnym opisem co możemy tam zobaczyć, jak zbudowane jest same miasto oraz najważniejsze informacje.



Obecnie w mieście mieszka 423 tyś mieszkańców jednak Kanugard szybko się rozrasta i z każdym dniem przybywa nowych mieszkańców. Głównymi środkami transportu w Kanugardzie są: autobusy (wybudowane cztery zajezdnie i przystanki zapewniają transport w każdy kąt miasta. Bilety są dość tanie więc autobusy należą do najtańszego środka transportu), metro (podobnie jak autobusy, należą do najtańszego środka transportu. W Kanugardzie metro przwchodzi przez same centrum i zaprowadzi nas do każdej dzielnicy), kolej (głównie służy do transportu towarów. Główna stacja znajduję się w dzielnicy przemysłowej, do której trafiają najróżniejsze surowce a wychodzą gotowe towary. Jest to również główny wybór, jako dojazd do pracy, wszystkich osób pracujących w fabrykach), zajezdnia taksówek i port balonów (jeśli mamy zbędne reny to możemy skorzystać z tych środków transportu. Taksówkarze jeżdżą głównie po centrum, ale gdy mamy pokaźne kieszenie to i zawiozą nas gdzie dusza zapragnie. Z kolei balony służą głównie jako atrakcja turystyczna. Zwiedzający mogą udać się w lot balonem za jedyne 600 renów).

Miasto podzielone jest na sześć dzielnic.

1. Dzielnica północa (portowa)



Najstarsza dzielnica Kanugardu. Założyciele naszej stolicy w głównej mierze osiedlili się niedaleko od wybrzeża. Można powiedzieć że budowa portu to była pierwsza, poważna inwestycja w ówczesnym okresie. Z biegiem czasu północna ulica szybko się rozwijała. Dziś mogą państwo zwiedzić tam stary port, pierwszy ratusz, muzeum oraz siedzibę winkulijskiej telewizji. Dobre oko zauważy również otwary niedawno park wodny, i mały miejski stadion. Dzielnica portowa połączona jest ze wszystkimi pozostałymi częściami miasta. Najbliżej niej sąsiaduję dzielnica przemysłowa. Większość mieszkańców tej dzielnicy pracuję właśnie w fabrykach na północy oraz miejscowym porcie. Również ta dzielnica pełni funkcję łącznika energetycznego i wodnego z resztą miasta.


Widok na port, muzeum, park i inne atrakcję. Miejsce warte odwiedzenia.

2. Dzielnica zachodnia (plaża)



Miejsce ekskluzywnych domków, słońca i wypoczynku. Działki w tej dzielnicy kosztują nawet 10 000 00 renów. Mało kto może sobie pozwolić na zamieszkanie w tej części miasta. Bliskość plaży i pomnika niepodległości sprawia iż miejsce te odwiedza wielu turystów. W tej dzielnicy mieszkają same ważne osobistości, nawet nasz Prezydent ma tutaj prywatną posiadłość. Duże zainteresowanie turystów rozwija branżę hotelarską. Tylko tutaj znajdą Państwo luksusowe hotele i kurortu.


Widok na plażę. Mogą również Państwo zauważyć tutaj siedzibę radia, latarnię morską oraz wycieczkowy statek. Chcesz spędzić wakacje w Kanugardzie? To tylko tutaj!

Szanowni Państwo,

Socjalistyczna Republika Volkianu obecnie to jedna osoba. W szczytowym okresie była nas trójka, a nawet czwórka, wspólnie współpracująca nad dobrem tego regionu. Obecnie jesteśmy (właściwie to ja jestem) w punkcie wyjścia. Przyznam się całkiem szczerze, ilekroć widzę, co trzeba zrobić dla Volkianu, ile nadal rzeczy, tak podstawowych jest do opracowania, że to wszystko to błędy z początkowej fazy projektowania... po prostu tracę jakąkolwiek chęć. Okresowe skoki aktywności powodowane są osoby nie związane jakkolwiek z Volkianem i stanowią wyłącznie sztuczne nabijanie aktywności, która i tak po czasie wróci do stanu faktycznego, czyli zera bezwględnego. Od 30 października nic się tutaj nie działo, zupełnie. Zakuluarowo są plany, ale na tym się kończy, gdy widzę ile jest do zrobienia. Obecnie Volkian egzystuje u boku Winkulii w właściwie okrojonej formule, ale i tak brak zasobów na ożycie tego regionu.

Z każdym dniem, każdą taką akcją uważam, że dłuższe ciągnięcie tego projektu pod nazwą "Volkian" jest coraz bardziej złe, nie tędy droga. Uważam, że lepiej zakończyć żywot z honorem, niż zdychać miesiącami. Losy Volkianu nie są przesądzone, nie podjąłem ostatecznej decyzji. Brakuje mi po prostu wizji, dlatego też dzielę się tym z Wami - jeśli są tutaj osoby, którym zależy, lub kiedykolwiek szczerze zależało na dobru Volkianu, mogą podzielić się swoimi spostrzeżeniami, co jest dobrze, a co nie. Za wszelkie wsparcie z góry dziękuję.

/-/ Henryk