Panie marszałku, na mocy praw jakie dostałem jako poseł składam projekt ustawy o instytucie pracy.

---

[/hr]

Cytat:Ustawa o instytucie pracy

Art. 1. - instytut pracy
1. instytut pracy jest rządową organizacją która służy wszystkim mieszkańcom Federacji.
2. Instytut pracy ma się lokować w Dystrykcie Federalnym .

Art. 2. - Założenia instytutu pracy oraz wynagrodzenia
1. Instytut pracy ma na celu ułatwienia zarobku.
2. Każdy obywatel ma wynagrodzenie w postaci renów za pisanie postów w miesiąca o wynagrodzeniu:
10 postów - 200 renów
20 postów - 400 renów
40 postów - 850 renów
70 postów - 1200 renów
100 postów - 1500 renów
3. Wynagrodzenie jest sporządzane w ciągu 3 dni po upływie miesiąca.
4. Wynagrodzenie przelewa Prezes Instytutu pracy z Skarbu Państwa.
5. Prezes jest odpowiedzialny za pomoc w dziale "Pomoc" wymienionym w pkt. 2 Art. 3.

Art. 3. - Dział instytutu pracy
1. Dział instytutu pracy umieszcza się w kategorii "Władze".
2. W dziale Instytutu pracy umieszcza się poddziały o nazwach: "Pomoc", "Ogłoszenia pracy", "Komunikaty wynagrodzeń",
3. W Poddziale "Ogłoszenia pracy" każdy obywatel będzie mógł pisać ogłoszenia o szukaniu pracy lub o poszukiwaniu pracowników.
4. W poddziale "Komunikaty wynagrodzeń" będą się pojawiały komunikaty kto i ile dostał wynagrodzenia.

Art. 4. - Postanowienia końcowe
1. Prezydent wybiera Prezesa Instytutu pracy.
2. Ustawa wchodzi w życie wraz z opublikowaniem w Dzienniku Ustaw.

Przechodzimy do pierwszego punku porządku dziennego, czyli przedstawienie projektu ustawy o Regulaminie Rigstagu, który zgłosił Marszałek Kaspar Waksman-Dëter:

Cytat:

REGULAMIN RIGSTAGU

z dnia xx xx 2019 roku

ROZDZIAŁ I

[Przepisy ogólne]

Art. 1. Niniejszy regulamin opisuje zasady działania Rigstagu do których należy stosować się każdy poseł oraz przebywający w Rigstagu.

Art. 2. Rigstag jest siedzibą władzy ustawodawczej Republiki Zjednoczonych Prowincji, dlatego podczas przebywania w samym budynku lub na obradach Izby Reprezentantów należy zachować należytą powagę.

Art. 3. Opiekę nad Rigstagiem sprawuje Marszałek Wielki, który odpowiada za:

1. a) Sprawne działanie Rigstagu,

1. b) Przeprowadzanie debat,

1. c) Przeprowadzanie głosowań,

1. d) Stosowne zachowanie osób zgromadzonych na Sali Plenarnej.

ROZDZIAŁ II

[Posiedzenia i głosowanie]

Art. 4. Posiedzenie Rigstagu otwierane jest z inicjatywy posła, grupy posłów, lub grupy obywateli RZP, którzy pod swoim wnioskiem uzyskali [liczba obywateli RZP/2] podpisów przez Marszałka Wielkiego.

Art. 5. Posiedzenie rozpoczyna się symbolicznym, trzykrotnym uderzeniem Laski Marszałkowskiej o podłogę.

Art. 6. Posiedzenie następnie rozpoczyna się od przedstawienia wszystkim zebranym porządku dziennego, który układany jest przez Marszałka Wielkiego, w którym uwzględnione są wszystkie wnioski składane przez posłów, grupy posłów, klubów parlamentarnych, partii lub grupy obywateli RZP. Maksymalna ilość punktów w porządku dziennym na posiedzenie wynosi 4.

Art. 7. Porządek dzienny może zostać zmieniony przez złożenie odpowiedniego wniosku formalnego przez posła, który musi poprzeć min. 25% posłów.

Art. 8. Po odczytaniu porządku dziennego Marszałek Wielki otwiera zapisy na listę mówców, na którą może zapisać się każdy obecny poseł na Sali Plenarnej.

Art. 9. Po zakończeniu zapisów na listę mówców Marszałek Wielki rozpoczyna debatę nt. punktów wymienionych w porządku dziennym. Marszałek Wielki wywołuje posłów, którzy zapisali się na listę mówców aby zabrali głos. Debata trwa minimalnie 12h, a maksymalnie tydzień.

Art. 10. Zakazane jest zabieranie głosu bez uprzedniej zgody Marszałka Wielkiego, chyba, że oracja będzie dotyczyła bezpośrednio danego problemu przedstawionego w porządku dziennym, i nie będzie godziła w niczyje dobre imię.

Art. 11. Po zakończonej debacie przystępuje się do głosowania. Głos zabrać może każdy poseł zebrany na Sali Plenarnej. Głosowanie trwa minimalnie 24h, a maksymalnie 3 dni.

Art. 12. Po zakończeniu głosowania Marszałek Wielki odczytuje jego wyniki, i, w zależności od wyniku, prosi Kanclerza Republik Zjednoczonych Prowincji o podpisanie dokumentu, który Rigstag przegłosował.

ROZDZIAŁ III

[Wnioski formalne]

Art. 13. Wniosek formalny może zostać złożony przez każdego posła w dowolnym momencie trwania debaty.

Art. 14. Wnioski formalne mogą dotyczyć:

1. a) Zarządzenia przerwy (max. 12h),

1. b) Zakończenia debaty,

1. c) Przedłużenia debaty,

1. d) Rozpoczęcia głosowania,

1. e) Zakończenia głosowania,

1. f) Odroczenia posiedzenia,

1. g) Wykluczeniu danego posła z posiedzenia tylko, gdy ten utrudnia obrady lub celowo je opóźnia,

1. h) Zamknięcia posiedzenia,

1. i) Uchwaleniu tajności posiedzenia,

1. j) Głosowanie bez debaty.

Art. 15. Po zgłoszeniu wniosku formalnego następuje głosowanie nad tymże. Głosowanie nad wnioskiem formalnym trwa minimalnie 2h, a maksymalnie 12h.

Art. 16. Aby wniosek formalny został przyjęty przez Rigstag musi w głosowaniu uzyskać minimum 51% głosów poparcia.

Art. 17. Wniosek formalny może zostać odrzucony przez Marszałka Wielkego jeżeli ten uzna, że zgłoszony wniosek utrudnia przeprowadzenie debaty, głosowania lub posiedzenia, a także jeśli Marszałek Wielki uzna, że jest on niezgodny z niniejszym regulaminem.

ROZDZIAŁ IV

[Przepisy końcowe]

Art. 18. Niniejszy regulamin wchodzi w życie w dzień ogłoszenia.

Wysoki Rigstagu zarządzam 24h debatę z możliwością natychmiastowego przejścia do głosowania jeśli taką chęć zadeklaruje minimum dwóch posłów. Chętnych proszę o zabranie głosu.[/nofficial]

[size=125]z dnia ................ 2019 r.
[/size]

Zmienia się brzmienie Art.4 z:

Cytat:Za emisję pieniądza odpowiada minister odpowiedni ds. finansów.

Ustawa o Budżecie Centralnym

z dnia ................ 2019 r.

Wysoka Izbo, 

Po odbyciu rozmowy z Panem Wiceprezydentem, który ponadto pełni w naszym kraju funkcje Ministra Obrony Narodowej oraz co ważniejsze Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych, postanawiam zaprezentować Wysokiej Izbie ten oto projekt dający prawne podwaliny pod dzialność Armii Egvallandzkiej, która ostatnimi czasy pogrążyła się w dość ciężkim marazmie. Rząd stara się jak może odwrócić ten trend i stąd też uznaliśmy, iż ustawa ta jest potrzebna. Zmiany które wprowadza ta ustawa raczej nie są rewolucyjne w stosunku do dotychczasowego stanu rzeczy, za to jednak daje formalną podstawę do wyrażenia najbardziej zasłużonego żołnierza w naszym kraju stopniem Marszałka oraz stwarza okazję do zwrócenia uwagi na problemy naszych sił zbrojnych. 

---

[/hr]

Art. 1.

Siły Zbrojne Winkulijskiej Republiki Egvallandu służy do ochrony zagwarantowanej Konstytucją Federacji Nordackiej autonomii WRE, niepodzielności jej terytorium, zapewnienia bezpieczeństwa i nienaruszalności jej granic, wywiązywania się z zobowiązań międzynarodowych i wykonywania misji zagranicznych.

1. Zwierzchnikiem Sił Zbrojnych jest Prezydent.
2. Prezydent:
1. Mianuje Naczelnego Dowódcę Sił Zbrojnych
2. Mianuje Marszałka Sił Zbrojnych
3. Sprawuje ogólne ogólne kierownictwo nad siłami zbrojnymi, za pośrednictwem Marszałka lub Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych. 

1. Naczelny Dowódca sprawuje w imieniu Prezydenta nadzór nad Siłami Zbrojnymi, decyduje o liczebności i rozmieszczeniu jednostek wojska w porozumieniu z Prezydentem oraz wyraża zgody na działalność wojsk prywatnych i innych organizacji paramilitarnych.
2. Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych wchodzi w skład Prezydium Rządowego jako Minister właściwy do spraw Obrony Narodowej.
3. Wszystkie kwestie nieuregulowane przez niniejszą ustawę, rozstrzyga Naczelny Dowódca w drodze rozporządzenia. 

1. Marszałek Sił Zbrojnych, w drodze powołania, zostaje Naczelnym Dowódcą Sił Zbrojnych podlegającym Prezydentowi.

1. Siły Zbrojne dzielą się na:

1. Siły Lądowe
2. Siły Powietrzne
3. Marynarkę Wojenną
4. Żandarmerię Wojskową

2. Organizację wewnętrzną każdego z rodzajów Sił Zbrojnych ustala Naczelny Dowódca w drodze rozporządzenia. 

Hierarchię stopni wojskowych od najniższego do najwyższego w poszególnych rodzajach wojsk stanowią:

Wojska Lądowe oraz Żandarmeria Wojskowa:

1. Szeregowy
2. Starszy Szeregowy
3. Kapral
4. Starszy Kapral
5. Sierżant
6. Starszy Sierżant
7. Starszy Sierżant Sztabowy
8. Podporucznik
9. Porucznik
10. Kapitan
11. Major
12. Podpułkownik
13. Pułkownik
14. Generał Brygady
15. Generał Dywizji
16. Generał Broni
17. Generał
18. Naczelny Dowódca

Marynarka Wojenna:

1. Marynarz
2. Starszy Marynarz
3. Podporucznik
4. Porucznik
5. Porucznik – Komodor
6. Kapitan
7. Komodor
8. Wice Admirał
9. Admirał
10. Admirał Floty

Siły Powietrzne:

1. Pilot
2. Starszy Pilot
3. Kapral
4. Starszy Kapral
5. Podporucznik
6. Porucznik
7. Kapitan

1. Wojska prywatne na terenie Egvallandu mogą działać jedynie za pozwoleniem Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych, publicznie dostępne muszą być dane na temat liczebności danej formacji oraz używanego przez nią sprzętu.

2. Wszystkie organizacje paramilitarne na terenie Egvallandu podlegają Naczelnemu Dowódcy, w razie wybuchu wojny jednostki paramilitarne mogą zostać włączone w skład związków taktycznych Sił Zbrojnych. 

Budżet Sił Zbrojnych ustala Minister właściwy do spraw Obrony Narodowej w porozumieniu z Prezydentem. 

1. Jednostce organizacyjnej Sił Zbrojnych RB może zostać nadany sztandar.

2. Sztandar jest nadawany przez Dowódcę Sił Zbrojnych RB, a wręczany przez Prezydenta lub wyznaczonego przez niego członka rządu.

3. Wygląd sztandaru jest akceptowany przez Dowódcę Sił Zbrojnych, a informacja o jego nadaniu jest umieszczana w rozkazie Dowódcy Sił Zbrojnych.

1. Żołnierzem może być osoba posiadająca obywatelstwo egvallandzkie, mająca odpowiednie kwalifikacje oraz zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia służby wojskowej.

2.  Żołnierzem w Siłach Zbrojnych WRE może zostać również osoba nie będąca obywatelem egvallandzkim, po uzyskaniu zgody Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych.

Służba wojskowa może być pełniona w następujących formach:

a)  Służba zawodowa;
b)  Służba niezawodowa.

1. Służba zawodowa pełniona jest ochotniczo.

2. Do zawodowej służby wojskowej powołuje rozkazem Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych na wniosek zainteresowanego.

3. Zwolnienia z zawodowej służby dokonuje rozkazem Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych na wniosek zainteresowanego lub na mocy własnej decyzji.

1. Służba niezawodowa może być pełniona ochotniczo lub obowiązkowo.

2. Obowiązkowe powołanie do służby wojskowej może nastąpić tylko w przypadku stanów zagrożenia państwa, ogłoszenia mobilizacji lub w razie wojny.

3. Do służby wojskowej powołuje rozkazem Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych, który również rozkazem dokonuje zwolnienia z takiej służby.

1. Żołnierz Sił Zbrojnych może pozostawać:

a) w służbie czynnej;
b) w rezerwie;
c) w stanie nieczynnym;
d) w stanie spoczynku.

2. Żołnierz służby czynnej wykonuje obowiązki służbowe na wyznaczonym rozkazem stanowisku służbowym i pozostaje w dyspozycji swoich przełożonych wykonując ich rozkazy i polecenia przez cały czas odbywania tej służby.

3. Żołnierz rezerwy to osoba zwolniona ze służby wojskowej, ale pozostająca w dyspozycji Sił Zbrojnych, które mogą go powołać ponownie do służby na jej wniosek lub w przypadkach stanów zagrożenia, mobilizacji i wojny na mocy decyzji Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych.

4. Żołnierz w stanie nieczynnym to żołnierz, które ze względu na pełnione polityczne funkcje zostaje zwolniony czasowo z wykonywania obowiązków służbowych oraz przez ten czas nie podlega Naczelnemu Dowódcy Sił Zbrojnych, ale może na poprzednie lub inne stanowisko powrócić po ustaniu przyczyn powodujący przesunięcie w stan nieczynny z zachowaniem wszystkich wcześniej nabytych uprawnień i stopnia wojskowego.

5. Żołnierz w stanie spoczynku to osoba, która odbywała służbę w Siłach Zbrojnych, ale po jej zakończeniu z różnych przyczyn nie pozostaje już w dyspozycji Sił Zbrojnych. W przypadku powrotu i chęci ponownego przyjęcia do służby wojskowej procedura powołania musi być przeprowadzona od początku, ale dopuszcza się przyjęcie takiego żołnierza z zachowaniem jego dawnego stopnia wojskowego przyznanego na stałe.

1. Ustawa wchodzi w życie z dniem publikacji w Dzienniku Praw.