Było już grubo po godzinie 15, gdy spóźniony do sali wykładowej wszedł jegomość - Henryk Wespucci. Rzucił szybko swoje rzeczy na biurko. Otwarł teczkę, wyciągając z niej jakieś papiery.
- Szanowni studenci. Miło mi Was powitać na pierwszych zajęciach na Wydziale Kolejnictwa. Przepraszam za spóźnienie. Mam nadzieję że pani kierownik dziekanatu przekazała Wam wcześniej że się spóźnię. Wszystko to przez to, że autobus się nam zepsuł. Dlatego też, kolej jest tak ważna. Cieszę się, że wybraliście właśnie ten kierunek, mniejsza. Będę wykładał dla Was wszystkie trzy przedmioty na tym wydziale - Kolejowe Pojazdy Szynowe, Systemy Bezpieczeństwa na Kolei, oraz Historię Kolei. W tym roku akademickim najczęściej widzieć się będziemy na tych pierwszych zajęciach. Proszę o frekwencję, aktywną frekwencję. Nie będę tolerował na moich zajęciach osób, które nie będą brały czynnego udziału w wykładach. Dzisiaj rozpoczynamy z wykładem będącym wstępem do poznania kolejowych pojazdów szynowych... Przyjemnego słuchania.
[nofficial]
Definicja pojazdu szynowego. Podział taboru kolejowego.
DEFINICJA POJAZDU SZYNOWEGO
Przedmiot, jakim jest Kolejowe Pojazdy Szynowe wymaga na wstępie, żebyśmy poznali, a następnie zrozumieli definicję pojazdu szynowego. Właściwie nie ma jednolitej, unormowanej definicji pojazdu szynowego. Każdy kraj, każdy przewoźnik opracował swoją, odrębną definicję pojazdu szynowego. Czasami zestawienie dwóch definicji, różnych przewoźników kończy się wieloma absurdami. Dajmy na to, definicja podana przez Koleje Garapeńskie, różna jest od tych, przedstawianych przez Królewskie Koleje Baridajskie S.K. Jednak jedną z najbardziej klarownych i uznanych definicji jest ta, opracowana w Volkianie przez Ministerstwo Kolei Volkianu, we współpracy z volkiańskim narodowym zarządcą infrastruktury (i przy okazji przewoźnikiem) - Volkiańskimi Kolejami Proletariackimi S.Z. Definicja ta zawarta jest w instrukcji prowadzenia ruchu pociągów nr IPR-01-a. Brzmi ona następująco:
"Pojazd kolejowy - pojazd dostosowany do poruszania się na własnych kołach po torach kolejowych, z napędem lub bez napędu."
Jednak, jak sami Państwo widzą - powyższa definicja dotyczy jednak pojazdu kolejowego, więc zawęża grupę wyłącznie do tychże. Dlatego też żeby dowiedzieć się czym jest pojazd szynowy, musimy uogólnić nieco tą definicję. Prawidłową definicją pojazdu szynowego jest zatem poniższa:
"Pojazd szynowy jest to ruchome urządzenie poruszające się wyłącznie po szynach, wprawiana w ruch za pomocą własnego układu napędowego (pojazdy trakcyjne – na przykład lokomotywa, drezyna), lub też ciągnięte przez inny pojazd (np. wagony osobowe, wagony towarowe, wagony kryte)."
Tak więc teraz widzimy że pojazdem szynowym nie jest tylko pojazd kolejowy, a także metro, tramwaje, oraz część pojazdów liniowych. Zgodnie z miejscem zastosowania wyróżniamy: tabor kolejowych, tabor metra, tabor tramwajowy. My zajmiemy się jednak teraz bardziej szczegółowo podziałem taboru kolejowego, w końcu on nas na tym kierunku najbardziej interesuje.
PODZIAŁ TABORU KOLEJOWEGO
Tabor kolejowy dzielimy przede wszystkim na zwykły, oraz specjalny. Mianem taboru zwykłego określamy pojazdy kolejowe przystosowane do kursowania w składzie pociągu na ogólnych zasadach. Przeznaczone są do przewozu osób i rzeczy. Są to przede wszystkim pojazdy trakcyjne (wszystkie rodzaje lokomotyw, zespoły trakcyjne, inne pojazdy silnikowe jak wagony motorowe), oraz wagony (np. towarowe, osobowe). Natomiast taborem specjalnym nazywamy pojazdy kolejowe przeznaczone w szczególności do prowadzenia prac remontowo-budowlanych lub ratunkowych, których budowa pozwala na kursowanie samodzielne, lub w składzie pociągu. Do taboru specjalnego zalicza się m.in. maszyny do kolejowych robót budowlanych, pojazd do naprawy i naprawy sieci trakcyjnej, żurawie kolejowe, wózki motorowe. Tyle!
[/nofficial]
- Szanowni studenci, nie wiem jak wy się tego nauczycie, ale macie to umieć. To są podstawy. W Bibliotece Wydziału Kolejnictwa (znajdującej się na samym dole) będzie można już dziś wypożyczyć pomoce dydaktyczne, które pomogą Wam przyswoić tą wiedzę. Proszę zwrócić szczególną uwagę na publikacje Politechniki Stołockiej, z którą nasz wydział współpracuje. A! I zanim wyjdziecie, proszę wpisać mi się na listę obecności (pod tym postem). Wszystkie formalności proszę załatwiać w dziekanacie. Miłego popołudnia.
1.) Znajomość Ustawy PR o ochronie zabytków (Dz. P. poz. 35.)
Opis stanowiska:
Prezes Egvallandzkiego Urzędu Ochrony Zabytków zajmuje się zbieraniem informacji o zabytkach Egvallandu oraz ich klasyfikacją w Krajowym Rejestrze Zabytków.
Egvallandzki Urząd Ochrony Zabytków - to instytucja powołana do życia w kwietniu 2019 r. na mocy Ustawy Prezydium Rządowego o ochronie zabytków z dnia 11 kwietnia 2019 r. (Dz. P. poz. 35.), której zadaniem jest ochrona oraz katalogowanie zabytków występujących na terenie Egvallandu. Na czele EUOZ stoi Prezes powoływany i odwoływany przez Prezydenta oraz powołani na jego wniosek inspektorzy. EUOZ zachęca do dobrowolnej współpracy również osoby postronne w celu pozyskiwania informacji o zabytkach rozrzuconych na obszarze naszego kraju. Lista zabytków jest upubliczniona w Krajowym Rejestrze Zabytków.
Wybiła 15:00. Do sali wykładowej w dawnym gmachu Ministerstwa Promocji i Propagandy Unii Trzech Narodów wszedł ładnie ubrany, przystojny, wysoki mężczyzna. Okazało się, iż był to Kaspar Waksman, gotowy do wygłoszenia swojego pierwszego wykładu. Wszedł on szybkim krokiem na podwyższenie, "rozpłaszczył" się, a następnie z kilkoma papierami podszedł do katedry, przedstawił tytuł wykładu, i rozpoczął jego głoszenie:
[nofficial]
Prehistoria totalna, czyli jak się tu znaleźliśmy?
Przedmiot: Starożytność
Na początku był chaos. A dokładnie to nie było nic, bo na aktualnych ziemiach Muratyki pierwsi ludzie pojawili się około 50 tyś. lat temu, w okolicach dzisiejszego Ampracza. Co ciekawe, Ampracz to najstarsze miasto Muratyki, bo zostało założone przez lud frydlandów ok. 300 roku p.n.e. Ale nie odchodźmy zbytnio od tematu.
Jak się tu znaleźliśmy?
Wróćmy do samego początku, czyli roku 2780 p.n.e, czyli rozpoczęcia tzw. "wielkiej wędrówki ludów". Termin ten określa wielkie przesiedlanie się ludów z terenów Centrazji, kontynentu centralnego oraz Vaarlandu w stronę północy. Ludzie konstruowali proste tratwy z wielkich bal drewna, aby rozpocząć poszukiwania nowego lądu. Szacuje się, że ludzie z Centrazji płynęli ok. 1 roku, z kontynentu centralnego (dzisiejsza Tropicana) ok. 4 miesięcy, zaś z Vaarlandu ok. 1,3 roku. Weźmy również pod uwagę fakt, iż większości podróżników nie udało się dotrzeć do celu jakim była Nordata, ze względu na brak umiejętności żeglarskich, brak orientacji w terenie, a także brak wystarczających zapasów.
wizualizacja tratwy używanej przez ludzi prehistorycznych
Większość podróżników docierała zazwyczaj do wybrzeży dzisiejszego Hasselandu lub Sarmacji, ponieważ ci nie wiedzieli o istnieniu prądów morskich, które spychały ich do najbliższych ziem. Tym, którym udało się wytrwać, udało się osiągnąć jeden cel - zdobycie nowej ziemi, czyli Nordaty. Pierwsze tratwy przybiły do północnych wybrzeży kontynentu północnego, tj. Batawii oraz Brodrii wschodniej, a także do Winkulii Południowej. Lud, który przybył wtedy do Nordaty nazywa się "nordatami wędrownymi", ze względów na ich koczowniczy charakter. Nordaci wędrowni powędrowali w głąb kontynentu dzieląc się na wiele różnych grup. Główne z nich to: frydlandzi, kugarowie, brodryjczycy oraz winkulianie. Frydlandzi powędrowali w stronę płw. Muratyckiego, kugarowie do centralno-zachodniej części kontynentu, brodryjczycy na północ zaś winkulianie osiedlili się w centralnej części dzisiejszej Winkulii. My skupimy się teraz na frydlandach, czyli przodkach każdego rodzimego muratykanina.
[size=140]Frydlandzi.[/size]
Tak jak wspomniałem wcześniej, frydlandzi byli ludem koczowniczym, który przywędrował na Nordatę z Vaarlandu. Z wybrzeży Winkulii do okolic Ampracza wędrowali oni łącznie ok. 20 lat, zakładając po drodze takie miasta jak - Ramszorn czy Kartagina. Mówi się również, że niektórzy frydlandzi dołączyli do winkulianów w trakcie budowy osady o nazwie "Kanugóra", czyli dzisiejszy Kanugard. Pozostali członkowie tego ludu powędrowali dalej na zachód, przepływając jednocześnie cieśninę mosellibijską, docierając w końcu do ziem muratyckich. W tym momencie lud frydlandów podzielił się na dwie grupy: muratykanów oraz frydlandów właściwych. Ci pierwsi powędrowali wgłąb płw. Muratyckiego, zaś ci drudzy osiedlili się na terenach dzisiejszego Walerskiego Ulenu w okolicach Ampraczy.
Frydland właściwy
W kolejnych stuleciach oba ludy rozwijały się mniej więcej na tym samym poziomie. Muratykanie założyli takie osady jak: Wielkogród, Bazarożgamice czy Kostrzyń.
[size=140]1093 r. p.n.e - wielka bitwa o Holenn (Klasztorowo)[/size]
W roku 1093, gdy lud muratykan wkroczył na płw. Umelski wszystko zapowiadało się dobrze. Urodzajne gleby i dość płaski teren sprzyjał osiedleniu się w tym miejscu. Muratykanie bez większych obaw kroczyli więc dalej, gdy nagle natknęli się na Umelów - lud, który oderwał się od frydlandów właściwych, i powędrował na południe zajmując południową część płw. Umelskiego. Na początku oba ludy nie wadziły sobie, starały się żyć w pokoju. W obawie przed stratami muratykanie cofnęli się do założonej przez nich osady, którą nazwali Holenn (dzisiejsze Klasztorowo). Niespodziewanie w tym samym roku, gdy nastała zima, umelowie postanowili najechać osadę. Zginęło wówczas ok. 5 tysięcy muratykan, i 10 tysięcy umelów. Całą potyczkę wygrali muratykanie, gdyż byli na wyższym poziomie rozwoju technologicznego. Umelowie używali tylko zwykłych, naostrzonych patyków oraz kamieni, muratykanie zaś dużych, kamiennych dzid.
Dzidy używane przez muratykan, odkryte w 2009 roku pod Klasztorowem
Dziękuję serdecznie za uczestnictwo w wykładzie wszystkim studentom.
WAŻNE!
Proszę o wpisanie się na listę obecności poprzez publikację stosownego posta w tym wątku.[/nofficial]
Witam, nazywam się Albert von Nortt trafiłem tu poprzez osobę z którą gram w klanie. Temat mikronacji jest mi znany ale chciałbym dowiedzieć jak to tu wygląda. Jakieś propozycje co do wyboru tych prowincji zamieszkania co tu obowiązują.
Dystrykt Saaracenna (w latach 2018-2019 noszący nazwę Komitatu Czerkeskiego) - Komiatat obejmujący swym obszarem północną oraz oraz częściowo centralną cześć Egvallandu, charakteryzuje się występowaniem licznych monumentalnych zabytków z czasów antycznych oraz średniowiecznych. W dystrykcie panuje klimat środziemnomorski, lokalny krajobraz charakteryzuje występowanie licznych wzniesień oraz uboga szata roslinna je pokrywająca. Gospodarka regionu opiera się w głównej mierze na rolnictwie (hodowli bydła oraz uprawy winnej latorośli) oraz od niedawna z dochodów z turystyki.
Miejsca warte odwiedzenia
Piramidy HarppashjańskiewHutordze - są jednym z najciekawszych obiektów na terenie Egvallandu. Zostały zbudowane około roku 1700 p.n.e przez starożytny lud zwany Daktanasztejczykami władającymi w latach 2150 p.n.e - 1300 p.n.e olbrzymim jak na owe czasy imperium obejmujące swym obszarem większość współczesnego Egvallandu.
Wielki Ziqqurat w Zashirze - a w zasadzie, to co z niego pozostało... jest to kompleks świątynny zbudowany przez Daktanasztejskiego władcę Supijuliume IV zwanego też wielkim w roku 1800 p.n.e w owym czasie była, to największa budowla sakralna w Nordacie oraz główne miejsc kultu bogini Harpashiyi do czasu powstania miasta nazwanego jej imieniem.
Harpashiyia - miasto zbudowane około roku 1600 p.n.e przez władcę imperium Daktanasztejskiego o imieniu Szarri-Kuszuh, który uczynił miasto stolicą państwa. W okresie swojej świetności zamieszkiwane było przez blisko 50. 000 ludzi co czynilo zeń największy w owym czasie ośrodek miejski na świecie. Od nazwy miasta wzięła się również nazwa imperium.
Sobekemsaf - starożytne miasto, dawna stolica Faraonatu Neb Tawi opuszczona około roku 2011, ponownie odkryta przez zespół archeologów z Uniwersytetu Federalnego w 2019 r.
Sanbudti - dawna stolica Wolnego Państwa Saaracenna, miasto zbudowane w IV wieku naszej ery. Miejscami godnymi zwiedzenia są Pałac Sułtański, Katedra Chrystusa Odkupiciela z X wieku, później przekształcona w Meczet.
Anater (w latach 2018-2019 znany pod nazwą "Groznyj") - największe miasto i stolica dystryktu Saraacenna, nazwa miasta pochodzi od nazwy rzeki Anater, która przepływa przez miasto, zaś poprzednia nazwa zostala narzucona odgórnie w czasach rządów Szymona Uchastoka w Związku Winkulijskim.
Od początku powstania Netopi władzę w kraju sprawował Król, w 2007 roku królem oraz założycielem kraju był Jurand I, po odrodzeniu w 2013 na tronie zasiadał jego syn Borzywoja I a obecnie królem jest Artur Kardacz zwany Arturem I.
Siedzibą królów jest Zamek Gatedrot w którym od początku powstania kraju mieszkała rodzina królewska i sam król.
Rozporządzenie Ministra Gloryfikacji Nordaty i Porządku
ws. pozbawienia obywatelstwa
z dnia 10 kwietnia 2019 roku
Art. 1. Niniejsze rozporządzenie ma na celu pozbawienie obywatelstwa Federacji Nordackiej Séverinowi Apollinairemu d'Éteste, Elizeuszowi Rycynie-Bez oraz Teodorowi Shrödingerowi.
Art. 2. Pozbawia się obywatelstwa federacyjnego oraz prowincjonalnego Séverina Apollinairego d'Éteste[size=140], Elizeusza Rycynę-Bez oraz Teodora Shrödingera.[/size]
Art. 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.
![[Obrazek: 2019_11_09_084754.png]](https://cdn.discordapp.com/attachments/527790942678417408/642812663524753418/2019_11_09_084754.png)
![[Obrazek: vngme9.png]](http://i66.tinypic.com/vngme9.png)
![[Obrazek: d-odpłacają-się-tratwa-39693476.jpg]](https://thumbs.dreamstime.com/t/d-odpłacają-się-tratwa-39693476.jpg)
![[Obrazek: 25482186-man-from-ancient-near-east-anti...raving.jpg]](https://images.freeimages.com/images/premium/previews/2548/25482186-man-from-ancient-near-east-antique-wood-engraving.jpg)
![[Obrazek: kopie-dzid.jpg]](http://archeowiesci.pl/wp-content/uploads/2012/11/kopie-dzid.jpg)
![[Obrazek: 2019_04_11_114551.png]](http://szc.c0.pl/wp-content/uploads/2019/04/2019_04_11_114551.png)
![[Obrazek: 2425wdu.jpg]](http://i67.tinypic.com/2425wdu.jpg)
![[Obrazek: E48cVxi.png]](https://i.imgur.com/E48cVxi.png)