W trakcie wyborów zainicjowałem temat zakończenia kadencyjności urzędu Ministra Stanu, a także zrezygnowania z dalszej organizacji wyborów na ten urząd. W szczególności właśnie zrezygnowania z przeprowadzania wyborów. Aktualnie, moja opinia w tym zakresie nie zmieniła się i nadal uważam, że dopóki Minister Stanu jest bliskim współpracownikiem Króla, to jego kadencyjność i elekcyjność przynosi więcej szkód niż korzyści. Niemniej, zapowiedziałem w tym czasie, że odbędzie się w tym zakresie dyskusja, którą również chciałbym zainicjować - właśnie w tym momencie.

 

                         Zabytkowy pałac będący ogniś siedzibą znanego w całej Winkulii rodu Cheskich. Rodzina Cheskich była odgałęzieniem rodu Uchastoków i sprawowała w czasach formowania się nowoczesnej państwowości winkulijskiej istotną rolę, wchodząc w skład XIX-wiecznej winkulijskiej arystokracji. Pałac wzniesiono z polecenia wicehrabiego Klemensa Cheskiego w 1887 roku, stanowił symbol majestatu i potęgi rodziny Cheskich oraz główną siedzibę ichniej ordynacji. Pałac pozostał w rękach potomków Klemensa aż do roku 2018, kiedy to wyszła na jaw jedna z największych afer w dziejach współczesnej Winkulii - otóż ostatnim dziedzicem Pałacu był sędzia sądu najwyższego Dorofel Cheski, będący klonem pierwszego przywódcy państwa - Szymona Uchastoka. Po upadku rządów uchastańskich, nowy Naczelnik Państwa Aleksander van der Egval podjął decyzję o konfiskacie majątku dawnej skorumpowanej elity rządzącej i przekazaniu jej skarbowi państwa. W roku 2023 w pałacu ma siedzibę Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Część pałacu została udostępniona turystom do zwiedzania.