Ustawa ta jest doskonałym przykładem na to, jakich ustaw nie potrzebujemy w ogóle. Narracyjna, utrudniająca funkcjonowanie danej dziedzinie życia publicznego (w tym przypadku życia duchowo-religijnego) oraz z niejasnymi zapisami, które wydają mi się po prostu głupie. Dlaczego zgodnie z Art. 4. ust. 1. przedłożonej ustawy, głowę Kościoła Rotryjskiego, czy Kościoła Diuczej Wiary w Związku Winkulijskim miałby wyznaczać dyrektor PIERD za zgodą Króla? Przeciez jest oczywistym, kto aktualnie przewodzi tym dużym związkom wyznaniowym. Dlaczego dyrektor PIERD za zgodą Króla miałby wyznaczyć przywódcę związku wyznaniowego, tworzonego przez inną osobę? Ustawa pozostawia luki prawne i interpretacyjne pozwalające na nadużycia w przypadku złej woli panującego.

Kolejna ustawa, która tak naprawdę nic nie wnosi, poza utworzeniem urzędu, który równie dobrze mógłby działać na podstawie postanowienia książęcego/ministerialnego. Nie jest ona szkodliwa, nie pozostawia miejsca na nadużycia, ale jest też kompletnie niepotrzebna, tworzy kolejny urząd pomimo tego, że i tak nie mamy kim ich obsadzać. Ustawa dla mnie na minus, ale nie będę jej bojkotował.

Czytając ustawę mam mieszane odczucia. Przede wszystkim, znajduje się w niej mnóstwo niepotrzebnych rzeczy, które należałoby delegować do innego aktu prawnego niższego rzędu, a nawet nie do aktu prawnego (szczegółowy podział stopni wojskowych). Mam również wątpliwości co do Akademii Wojskowej - kolejny akt prawny, o którym jest mowa, ale nigdy nie powstanie? Sprawa wojsk dzielnicowych dalej pozostaje w wątpliwości, nie jestem usatysfakcjonowany zaproponowanymi rozwiązaniami, chociaż osobiście nie zamierzałem i raczej nie zamierzam, w wojsko jako-takie w Winkulii się bawić. Wiem natomiast, że jest to jedna z ustaw, która jest potrzebna i którą przynajmniej wypadałoby uchwalić.

Ale z istotną uwagą. Procedura uchylania artykułu z listą sukcesyjną jest kontrowersyjna i raczej niezgodna z przyjętymi standardami. Lista znajdująca się w ustawie powinna zostać delegowana do odrębnego aktu prawnego, którego nieważność na podstawie art. uchylającego stwierdza upoważniony organ. Deklaruję złożenie odpowiedniej poprawki na następnym posiedzeniu.