Tajna misja

[Erik Otton von Hohenburg]

— w takim razie dziękuję Panie Prezydencie, jeszcze dziś postaram się coś przedsięwziąść w tym zakresie — wyrzekł poczym zbliżył się do drzwi, chwycił za płaszcz zawieszony na wieszaku i jeszcze raz spojrzał w stronę siedzącego Prezydenta — do widzenia! — wyrzekł i ruszył w kierunku wyjścia. 

***

Był już późny wieczór, a szef rządu był tak zmęczony, że zdawało się że tej nocy zaśnie na fotelu za biurkiem. Na rozbudzenie zrobił sobie kawę i nakazał połączyć go z ministrem spraw wojskowych. 
— przekaż mu, że Prezydent wyraził zgodę na akcje, że zapraszam go jutro do tego gabinetu aby omówić szczegóły akcji. — wyrzekł w kierunku podsekretarza, poczym ten posłusznie przedstawił prośbę Kanclerza Naczelnemu Dowódcy.