Spacerem po Zanahorii

[Taddeo v H-P]

Wdzięczny Bogu Najwyższemu Tadeusz swoim zwyczajem przeżegnał się, w czasie podróży nic złego się nie stało. Pomagając znieść bagaż Edytce zauważył swego przyjaciela Erika Ottona - Już się bałem, że wiadomość o szybszym przyjeździe nie dotarła. Miło, że wyszedłeś po Nas. - Uściskali się po przyjacielsku - A teraz chodźmy do "Złotego Gryfa", bo jak Alfred polecił jedzenie to znaczy, że musi być dobre!