20 Jun 2022, 19:51:32
Dziś kolejny dzień mogący uchodzić za typowy przykład prażącego amatorskiego lata. Ludzie wolą pozostawać w cieniu i oczekiwać na burzę, której nadejście meteorolodzy przepowiadają od przeszło tygodnia. Dla zagranicznych turystów zwiedzających Robotniczograd obecność pokaźnej grupy ludzi na rozpalonym słońcem placu przed siedzibą sagana musiała być zatem co najmniej zadziwiająca, zakładając, że nie są oni zaznajomieni z niedawnymi zdarzeniami.
Pokaźnej wielkości tłum stał tak i pocił się, w pełni świadomy podniosłości chwili, wpatrując się w okna i opustoszały taras budynku. Trwało to do momentu, gdy wyszedł nań samotnie zwierzchnik wszystkich Amatorów we własnej osobie, trzymając jedynie kartkę papieru zadrukowaną literami. Była to treść wydanego przez niego edyktu, którą odczytał do ludu, swego suzerena. Zaraz po tym przemówił:
Część ludzi wiwatowała, nieliczni okazywali oburzenie, przeważająca większość traktowała to jako rzecz całkowicie logiczną i oczywistą. Sagan patrzył na tłum, oczekując cierpliwie, by odpowiedzieć na ewentualne pytania, szczególnie te kierowane przez zagranicznych korespondentów, których można było łatwo poznać po niedającej się wytłumaczyć upałem dezorientacji.
Pokaźnej wielkości tłum stał tak i pocił się, w pełni świadomy podniosłości chwili, wpatrując się w okna i opustoszały taras budynku. Trwało to do momentu, gdy wyszedł nań samotnie zwierzchnik wszystkich Amatorów we własnej osobie, trzymając jedynie kartkę papieru zadrukowaną literami. Była to treść wydanego przez niego edyktu, którą odczytał do ludu, swego suzerena. Zaraz po tym przemówił:
Cytat:Towarzysze! Obywatele! Ludu Amatorii!
Jak chyba każdy wie Kraina Ludu była przez dość długi czas podległą Secesyjnej Republice Westland - prowincji Insulii.
Ostatnio jednak tak Insulia, jak i SRW przestały istnieć, a na ich miejsce powstał nowy byt - TRANSnordata, której nijak podlegli nie jesteśmy, a i ona nie czyniła nawet w swojej konstytucji pretensji do zwierzchnictwa nad nami. Tym samym w obecnej chwili nie jesteśmy nikomu podlegli.
Część ludzi wiwatowała, nieliczni okazywali oburzenie, przeważająca większość traktowała to jako rzecz całkowicie logiczną i oczywistą. Sagan patrzył na tłum, oczekując cierpliwie, by odpowiedzieć na ewentualne pytania, szczególnie te kierowane przez zagranicznych korespondentów, których można było łatwo poznać po niedającej się wytłumaczyć upałem dezorientacji.
August van Hagsen de la Sparasan