Zaułek artystyczny

[Artur Kardacz]

Rzeczywiście porównania do świni i dziwek to esencja kultury.... przepraszam mój błąd.

[Tom Hagen]

Też uważam, że Pan podchodzi do tego zbyt krytycznie i przede wszystkim zanadto osobiście. Panie @"Artur Kardacz" nie żyjemy w kraju gdzie za satyrę się wiesza Jest Pan jakby nie patrzeć osobą publiczną.

[Henryk Wespucci]

Jeśli Szanowni pozwolą, Bożena Kopytko postanowiła przebranżowić się czasowo z malarstwa, na poezję. Jak wiadomo jest to przezdolna artystka z San Escobaru. Jej najbardziej znaną pracą jest "Wystawa pustych tabliczek", dziś jednak postanowiła zaprezentować nam coś zupełnie nowego, wierszyk.

Bożena Kopytko - Katanatastrofa Volkiańskiego Wagonu Przedziałowego Typu HCP 111a
Zza okna pociągu już widać,
Światła neonów migać przestały,
Elity w momencie wytrzeźwiały,
Ministrowie chcieli tylko brać.

Pociąg już coraz bliżej,
Konduktor w przedziale pijany,
Leży razem z Prezydentem najebany,
Który tylko dupę chce mieć wyżej.

Pociąg na stacji już stoi,
Gitara niestety już nie stroi,
Ten? Tamten? Oni wszyscy jak popadnie,
Kradną to co im wpadnie w spodnie.

Wyczołgała się z wagonu elita.
Ten nasz Sułtan, to chodzący hipokryta.
Będą wszyscy przed wagonem mądrze,
Uprawiać nierząd za pieniądze.

Ni to ładu, ni to składu,
Koła się kręcą, koła stukocą,
Jadą razem. Sułtan... Prezydent...

Niniejszy wiersz miał na celu zwrócić uwagę na fakt, że pociągi w Volkianie coraz mniej się spóźniają, a Prezydent FN nic z tym nie robi. Niniejszy wierszyk miał obrazić osoby, które miał obrazić. Jedynie autorka wie, czy miał je obrazić, czy też nie. Wszystkie osoby, które poczuły się obrażone - sorry, taki mamy klimat.

[Waksman]

A przepraszam bardzo Panie Henryku, że się tak zapytam - na jakiej podstawie ja miałbym zrobić coś z faktem, iż pociągu w Volkianie coraz mniej się spóźniają, skoro władze centralne nie mogą ingerować w sprawy wewnętrzne prowincji? To już Pana sprawa, nie moja. No a to, że nie może sobie Waść z tym poradzić świadczy tylko i wyłącznie o was

[Fazil Emre]

Brawa dla pierwszego śmiałka który odważył się i zaprezentował nam swoją twórczość.
Zapraszam pozostałych do wspólnego delektowania się poezją.

Prezydent Nasz wspaniale kraj ku chwale prowadzi,
Skromny Sułtan Wam sztuki nigdy nie odradzi.
Sztuka jest sztuką tylko gdy pisać możesz wiele,
Nikt Ci nie zakazuje mówić jak w kościele.

[Alfred Fabian]

Pojawiła się
W głowie
Myśl

Pomyliła się
W słowie
Gęśl

Domyśliła się
W rowie
Część

Rozpoczęła się
W brzuchu
Trzęść

Więc powstał utwór
Ten
Pojawił się stwór
Hen
Na horyzoncie widać
Go
I człowiek pyta
A co to?

[Fazil Emre]

Wiersz napisać chciałem,
Lecz Prezydent nie mym Panem.
Robił sobie przekręty,
Aris zrobił zakręty.
Dajcie mu wyrok łagodny,
On jest zbyt obrotny.

[Fazil Emre]

Przeprosić Ciebie bardzo chciałem,
Artura prawo karne widziałem.
Nie mogłem czynić dobra wielkiego,
Zamierzam uczynić dobra wielebnego!

[Guest]

W listach od mego ojca jest wiersz napisany podczas odbywania kary. Postanowiłem podzielić się nim ze światem.

Głucha cisza w celi mojej nastała,
Przypomina jaka Muratyka jest wspaniała.
Głodno i zimno, niewoli dość,
Za Koribią tęsknię na wskroś!

Biedny Sułtan karze oddać się chciał,
W celi o przyjaciołach nie zapomniał.
Tu jest mu bardzo nie miło,
Do Haremu się z Leszkiem chodziło!

Jedzenie tu jak dla świń dają,
Z Kamiljem w braterstwie wytrwają.
Trudny zamknięcia znieść Fazilu musisz,
Przyjaźni z Erikiem nie odwrócisz.

Wyrwać się nie mogę z więzienia,
Kubushal dostał olśnienia.
Z tęskny serce mi pęka,
Za Arturem tęsknię, cóż za udręka.

---

[/hr]
I drugie wiersz:

Grzegorzu, Grzegorzu, bracie mój wspaniały,
Ty jesteś oddany sprawie i wytrwały.
Halucynacji doznać musiałeś,
Tym się nie kłopotałeś.

W Tobie cała ma nadzieja,
Nieugięty jak orchidea.
Grzegorz bratem pozostanie,
Zostań z bratem, nie wygnanie!

[Grzegorz Szarak von Hohenburg]

O Fazirze mój bracie!
Arabski Ty nasz wariacie!
Tęsknię za Tobą, Artysto, Panie!
Wkrótce jednak nadejdzie spotkanie!