<![CDATA[Związek Winkulijski - Komitat Górnowinkulijski]]>

<![CDATA[Związek Winkulijski - Komitat Górnowinkulijski]]> https://archiwum.nordata.org/ Wed, 12 Aug 2026 17:21:02 +0000 MyBB <![CDATA[Katedra Kościoła Powszechnego w Lehnsbergu]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5935 Sun, 17 Aug 2025 08:50:55 +0200 Santi Vilarte]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5935 [Obrazek: 101005704499830515.png]

Wiosną 2025 roku Kościół Powszechny Pollinu w Winkulii objął w posiadanie katedrę w Lehnsbergu. Katedra jest dość dobrze zdefiniowanym obiektem, wybudowanym w stylu neogotyckim. Przed katedrą stoi pomnik rotryjskiego patriarchy Klemensa V z 2023 r.

W sierpniowy poranek w katedrze odprawiono nabożeństwo, które na dobre inauguruje działalność KPP w Winkulii. Ponieważ póki co, struktury Kościoła w Winkulii są in statu nascendi, nabożeństwo odprawił przybyły z Angemontu ks. Julian Delarey.

Cytat:Jezus powiedział do swoich uczniów: (...)
Czy myślicie, że przyszedłem dać ziemi pokój? Nie, powiadam wam, lecz rozłam. Odtąd bowiem pięcioro będzie podzielonych w jednym domu: troje stanie przeciw dwojgu, a dwoje przeciw trojgu; ojciec przeciw synowi, a syn przeciw ojcu; matka przeciw córce, a córka przeciw matce; teściowa przeciw synowej, a synowa przeciw teściowej.

Podczas kazania ks. Delarey rozwinął ten fragment - przyjęcie słowa Bożego niekoniecznie jest łatwe. Może być trudne i nieść za sobą skutki w otoczeniu, w którym się żyje. Może być powodem zwrócenia się kogoś przeciwko nam. Jezus zapowiada "rozłam", bo ma świadomość, jak zróżnicowane i nieraz ostre reakcje może wywoływać Jego Słowo, ale chce na to przygotować swoich uczniów. Chce ich przygotować nie tylko na prostą ścieżkę ku zbawieniu, ale i na problemy i cierpienia. Cierpienie, jakie znosi się w imię Jezusa, jest powodem do radością i "cegiełką", jaką dokłada się do swojego bagażu dobrych czynów.

Pod koniec kazania, a później w ogłoszeniach celebrans poruszył dwie kwestie. KPP musi w najbliższym czasie przyspieszyć z tematem ustalenia swoich struktur w Winkulii, ponadto warto będzie w najbliższym czasie nadać wezwanie niniejszej katedrze. Ks. Delarey wyraził nadzieję, że nada to nowe tempo działalności Kościoła.

]]>

Cytat:Jezus powiedział do swoich uczniów: (...)
Czy myślicie, że przyszedłem dać ziemi pokój? Nie, powiadam wam, lecz rozłam. Odtąd bowiem pięcioro będzie podzielonych w jednym domu: troje stanie przeciw dwojgu, a dwoje przeciw trojgu; ojciec przeciw synowi, a syn przeciw ojcu; matka przeciw córce, a córka przeciw matce; teściowa przeciw synowej, a synowa przeciw teściowej.

]]> <![CDATA[Konferencja Marszałka KSZ]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5903 Fri, 23 May 2025 13:40:55 +0200 Artur Kardacz]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5903
Dzisiejsza konferencja poświęcona jest naszej świeżo zainicjowanej współpracy z II Federacją Nordacką. Niewątpliwie stanowi ona nowe otwarcie w dziedzinie współpracy militarnej między naszymi państwami.

Wraz z Jego Ekscelencją Naczelnym Dowódcą Albertem odbyliśmy szereg konstruktywnych rozmów, których bezpośrednim rezultatem jest wspólny projekt budowy nowoczesnych korwet. Głównym wykonawcą jednostek będzie strona winkulijska. Kadłuby okrętów powstaną w naszych stoczniach, gdzie również zostaną zainstalowane kluczowe podzespoły, takie jak uzbrojenie czy jednostki napędowe. Zadanie to powierzono Winkulijskiej Fabryce Uzbrojenia, która dysponuje odpowiednim zapleczem technicznym do realizacji tego przedsięwzięcia. Związkowy Zakład Zbrojeniowy, o ile nowy zarząd zdecyduje się podjąć to wyzwanie, będzie odpowiedzialny za zaprojektowanie i budowę jednostki napędowej. W związku z tym planowane jest spotkanie pomiędzy mną a nowym kierownictwem ZZZ. Strona nordacka natomiast zobowiązana jest do przygotowania projektu samego okrętu oraz do zaprojektowania i skonstruowania jego uzbrojenia – zarówno ofensywnego, jak i defensywnego. Szczegółowe informacje na ten temat przedstawi Marszałek Federacyjnych Sił Zbrojnych.

W razie jakichkolwiek pytań, ja i JE Albert pozostajemy do Państwa dyspozycji. Tymczasem głos oddaje Naczelnemu Dowódcy ZSFN.]]>
Dzisiejsza konferencja poświęcona jest naszej świeżo zainicjowanej współpracy z II Federacją Nordacką. Niewątpliwie stanowi ona nowe otwarcie w dziedzinie współpracy militarnej między naszymi państwami.

Wraz z Jego Ekscelencją Naczelnym Dowódcą Albertem odbyliśmy szereg konstruktywnych rozmów, których bezpośrednim rezultatem jest wspólny projekt budowy nowoczesnych korwet. Głównym wykonawcą jednostek będzie strona winkulijska. Kadłuby okrętów powstaną w naszych stoczniach, gdzie również zostaną zainstalowane kluczowe podzespoły, takie jak uzbrojenie czy jednostki napędowe. Zadanie to powierzono Winkulijskiej Fabryce Uzbrojenia, która dysponuje odpowiednim zapleczem technicznym do realizacji tego przedsięwzięcia. Związkowy Zakład Zbrojeniowy, o ile nowy zarząd zdecyduje się podjąć to wyzwanie, będzie odpowiedzialny za zaprojektowanie i budowę jednostki napędowej. W związku z tym planowane jest spotkanie pomiędzy mną a nowym kierownictwem ZZZ. Strona nordacka natomiast zobowiązana jest do przygotowania projektu samego okrętu oraz do zaprojektowania i skonstruowania jego uzbrojenia – zarówno ofensywnego, jak i defensywnego. Szczegółowe informacje na ten temat przedstawi Marszałek Federacyjnych Sił Zbrojnych.

W razie jakichkolwiek pytań, ja i JE Albert pozostajemy do Państwa dyspozycji. Tymczasem głos oddaje Naczelnemu Dowódcy ZSFN.]]> <![CDATA[Budowa autostrady]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5895 Mon, 05 May 2025 12:36:15 +0200 Artur Kardacz]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5895

]]>

]]> <![CDATA[Placówka handlowa Ligi w Kärtegne]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5856 Tue, 25 Mar 2025 10:04:14 +0100 Artur Kardacz]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5856 Albrechta Lehnsberskiego. Głównym inspektorem ds. handlu i zarazem przedstawicielem Ligi jest sir. Edward Stuart. Oprócz placówki Liga posiada kilka doków w porcie i zajmuje część magazynów. Tutaj trafiają wszelkie towary pochodzące z przedsiębiorstw jakie nalezą do Ligi Morskiej i Kolonialnej.

]]> Albrechta Lehnsberskiego. Głównym inspektorem ds. handlu i zarazem przedstawicielem Ligi jest sir. Edward Stuart. Oprócz placówki Liga posiada kilka doków w porcie i zajmuje część magazynów. Tutaj trafiają wszelkie towary pochodzące z przedsiębiorstw jakie nalezą do Ligi Morskiej i Kolonialnej.

]]> <![CDATA[Odkrywkowa kopalnia gliny "Zachirz"]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5821 Sun, 16 Feb 2025 20:33:42 +0100 Artur Kardacz]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5821 raport, zidentyfikowali oni tam bogate złoża glinki ceramicznej. Wkrótce po opublikowaniu raportu do regionu sprowadzono większą grupę naukowców oraz specjalistyczny sprzęt wydobywczy. Dalsze analizy potwierdziły wstępne przypuszczenia – w dolinie występuje obszerne złoże gliny aluwialnej, powstałe w wyniku wielowiekowego osadzania drobnoziarnistego materiału ilastego transportowanego przez rzekę. Złoże znajduje się na głębokości zaledwie 4 metrów, a jego warstwa sięga miejscami nawet 6 metrów. Tak płytkie położenie umożliwia zastosowanie metody odkrywkowej, co znacząco ułatwia i przyspiesza proces wydobycia. Analiza składu mineralogicznego wykazała, że glina składa się głównie z kaolinitu i illitu, z niewielką domieszką kwarcu oraz piasku. Wysoka jakość surowca sprawia, że jest on szczególnie cenny dla przemysłu budowlanego i ceramicznego. Eksploatacja gliny z dolinie Lurwan może stać się impulsem do rozwoju lokalnej gospodarki. Surowiec ten jest nieoceniony w produkcji cegieł i dachówek, a także w wytwarzaniu ceramiki użytkowej i dekoracyjnej. Kwestia wydobycia nie została jeszcze rozwiązana.]]> raport, zidentyfikowali oni tam bogate złoża glinki ceramicznej. Wkrótce po opublikowaniu raportu do regionu sprowadzono większą grupę naukowców oraz specjalistyczny sprzęt wydobywczy. Dalsze analizy potwierdziły wstępne przypuszczenia – w dolinie występuje obszerne złoże gliny aluwialnej, powstałe w wyniku wielowiekowego osadzania drobnoziarnistego materiału ilastego transportowanego przez rzekę. Złoże znajduje się na głębokości zaledwie 4 metrów, a jego warstwa sięga miejscami nawet 6 metrów. Tak płytkie położenie umożliwia zastosowanie metody odkrywkowej, co znacząco ułatwia i przyspiesza proces wydobycia. Analiza składu mineralogicznego wykazała, że glina składa się głównie z kaolinitu i illitu, z niewielką domieszką kwarcu oraz piasku. Wysoka jakość surowca sprawia, że jest on szczególnie cenny dla przemysłu budowlanego i ceramicznego. Eksploatacja gliny z dolinie Lurwan może stać się impulsem do rozwoju lokalnej gospodarki. Surowiec ten jest nieoceniony w produkcji cegieł i dachówek, a także w wytwarzaniu ceramiki użytkowej i dekoracyjnej. Kwestia wydobycia nie została jeszcze rozwiązana.]]> <![CDATA[Port w Kärtegne]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5680 Fri, 21 Jun 2024 22:53:42 +0200 Erik Otton von Hohenburg]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5680 [Obrazek: Charles-Fran%C3%A7ois_Grenier_de_Lacroix...ritime.jpg]

[Obrazek: Charles-Fran%C3%A7ois_Grenier_de_Lacroix...ritime.jpg]

Port w Kärtegne jest jednym z najważniejszych portów morskich na zachodnim wybrzeżu Związku Winkulijskiego, usytuowanym nad Morzem Muratyckim. Jego historia sięga XIV wieku, kiedy to został założony i wkrótce stał się głównym portem Królestwa Winkulii. Dzięki strategicznemu położeniu oraz naturalnym warunkom sprzyjającym żegludze, port ten odgrywał kluczową rolę w handlu i komunikacji morskiej regionu.

W średniowieczu Kärtegne było jednym z najważniejszych ośrodków handlowych w regionie, z aktywną wymianą towarów z krajami orientyckimi, a także z Nordatą zachodnią. Rozwój portu przyczynił się do prosperity miasta, które wokół niego się rozwijało, stając się ważnym centrum kulturalnym i ekonomicznym.

Obecnie port w Kärtegne nadal pełni znaczącą rolę w gospodarce Górnej Winkulii. Jest nowoczesnym kompleksem portowym, wyposażonym w najnowszą infrastrukturę umożliwiającą obsługę zarówno statków towarowych, jak i pasażerskich. Port posiada rozbudowane terminale kontenerowe, magazyny, oraz zaplecze techniczne niezbędne do sprawnej obsługi logistyki morskiej. Działa również jako ważny węzeł komunikacyjny, łączący region z innymi częściami Związku Winkulijskiego i resztą świata.

Oprócz swojej funkcji handlowej, port w Kärtegne jest również popularnym miejscem dla turystów. Wycieczkowe statki pasażerskie często zawijają do tego portu, a bliskość historycznego miasta przyciąga wielu odwiedzających zainteresowanych bogatą przeszłością oraz malowniczymi widokami wybrzeża.

Port w Kärtegne, dzięki swojej długiej historii i strategicznemu znaczeniu, pozostaje jednym z najważniejszych obiektów tego typu w regionie Górnej Winkulii, będąc kluczowym elementem zarówno dla gospodarki, jak i dla kultury regionu.

szczegółowe informacje na jego temat:

Rok założenia: XIV wiek
Całkowity tonaż obsługiwany rocznie: około 60 milionów ton
Liczba terminali: 6 terminali (w tym 3 kontenerowe, 2 masowe i 1 pasażerski)
Właściciel: Port w Kärtegne jest w całości własnością Rządu Górnej Winkulii

Terminale i infrastruktura:

Terminale kontenerowe: Trzy nowoczesne terminale wyposażone w zaawansowane systemy przeładunkowe, umożliwiające szybki i efektywny przeładunek kontenerów.
Terminale masowe: Dwa terminale przeznaczone do obsługi ładunków masowych, takich jak węgiel, zboża, ruda żelaza oraz inne surowce.
Terminal pasażerski: Jeden terminal pasażerski, przystosowany do obsługi dużych statków wycieczkowych, z nowoczesnym zapleczem dla podróżnych.
Dodatkowa infrastruktura:

Magazyny: Port posiada rozległe tereny magazynowe, umożliwiające składowanie różnorodnych towarów.
Zaplecze techniczne: Nowoczesne zaplecze techniczne do obsługi i konserwacji statków, w tym suchy dok i warsztaty naprawcze.
Połączenia transportowe: Doskonałe połączenia z siecią dróg, kolei oraz bliskość lotniska, co zapewnia sprawną logistykę i dystrybucję towarów.
Znaczenie i zarządzanie:

Port w Kärtegne jest zarządzany przez specjalnie powołaną agencję rządową, która odpowiada za jego rozwój, modernizację i codzienne funkcjonowanie. Rząd Górnej Winkulii, będąc właścicielem portu, inwestuje znaczne środki w jego infrastrukturę, aby utrzymać jego konkurencyjność na arenie międzynarodowej.

Port w Kärtegne, dzięki swojej strategicznej lokalizacji, nowoczesnej infrastrukturze i efektywnemu zarządzaniu, pozostaje jednym z najważniejszych portów w regionie, mając kluczowe znaczenie dla gospodarki Górnej Winkulii.]]> <![CDATA[Lehnsberg]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5244 Tue, 27 Jun 2023 14:06:06 +0200 Erik Otton von Hohenburg]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5244 Lehnsberg (daw. Leńsko) - jest to średniej wielkości miasto w centralnej Winkulii, a zarazem stolica krainy historycznej znanej jako Lehnsbergia, a także jedno z najstarszych miast winkulijskich. Prawa miejskie miejscowość uzyskała w 1239 roku, ale jeszcze wcześniej bo już za panowania Albrechta Lehnsberskiego 1172 roku zdecydowano się przenieść stolicę Winkulii ze spalonego przez Westlandczyków Górna i jeszcze wcześniej Anater do Lehnsberga. Miasto z przerwami stanowiło stolicę Królestwa Winkulii (z przerwami), aż do XIX wieku, kiedy to zdecydowano się przenieść stolice do Kanugardu. Obecnie miasto znane jest jako popularny ośrodek wypoczynkowy. Tutejsze wody mineralne mają podobnież właściwości lecznicze, a poza tym w okolicy jest mnóstwo interesujących zabytków spośród których można wymienić min. Zamek Królewski ma którym przez blisko siedem stuleci byli koronowani królowie Winkulii i na którym odbył się także pierwszy Folkstag zwołany przez Kazimierza Volkiańczyka w 1503 r. dając tym samym początek winkulijskiemu parlamentaryzmowi. Warto także zobaczyć Katedrę pod wezwaniem św. Dominika w której kazania głosił słynny winkulijski teolog Hugon von Meithoffen i świecki przywódca reformacji, który przekonywał episkopat do odłączenia się od Rotrii. W Katedrze znajduje się także krypta królewska w której pochowani są nasi władcy, przywódcy religijni oraz inne wybitne postaci zasłużone dla winkulijskiej państwowości i kultury.]]> Lehnsberg (daw. Leńsko) - jest to średniej wielkości miasto w centralnej Winkulii, a zarazem stolica krainy historycznej znanej jako Lehnsbergia, a także jedno z najstarszych miast winkulijskich. Prawa miejskie miejscowość uzyskała w 1239 roku, ale jeszcze wcześniej bo już za panowania Albrechta Lehnsberskiego 1172 roku zdecydowano się przenieść stolicę Winkulii ze spalonego przez Westlandczyków Górna i jeszcze wcześniej Anater do Lehnsberga. Miasto z przerwami stanowiło stolicę Królestwa Winkulii (z przerwami), aż do XIX wieku, kiedy to zdecydowano się przenieść stolice do Kanugardu. Obecnie miasto znane jest jako popularny ośrodek wypoczynkowy. Tutejsze wody mineralne mają podobnież właściwości lecznicze, a poza tym w okolicy jest mnóstwo interesujących zabytków spośród których można wymienić min. Zamek Królewski ma którym przez blisko siedem stuleci byli koronowani królowie Winkulii i na którym odbył się także pierwszy Folkstag zwołany przez Kazimierza Volkiańczyka w 1503 r. dając tym samym początek winkulijskiemu parlamentaryzmowi. Warto także zobaczyć Katedrę pod wezwaniem św. Dominika w której kazania głosił słynny winkulijski teolog Hugon von Meithoffen i świecki przywódca reformacji, który przekonywał episkopat do odłączenia się od Rotrii. W Katedrze znajduje się także krypta królewska w której pochowani są nasi władcy, przywódcy religijni oraz inne wybitne postaci zasłużone dla winkulijskiej państwowości i kultury.]]> <![CDATA[Wspólnota Górnowinkulijska - informacje]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5230 Sat, 27 May 2023 14:07:31 +0200 Erik Otton von Hohenburg]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5230 [Obrazek: Flaga-santaniab.gif]

Flaga Górnej Winkulii - układ barw nawiązuje do tradycji jednego z państw historycznych istniejących na terenie regionu - Santanii, także z uwagii na zbliżoną kolorystykę nawiązuje do flagii Związku Winkulijskiego i wierności państwu winkulijskiemu. Flaga została ustanowiona w maju 2023 roku i zastąpiła dotychczas będącą w użyciu flagę i herb Wielkiego Księstwa Osaczeskiego.

dewiza regionalna; Unus pro omnibus, omnes pro uno (Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego) - nawiązanie do tradycji Santanii i Burgii. Dewiza w użyciu od 2013 r.

C. D. N
C.

]]>

]]> <![CDATA[zaginięcie wicekróla!]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5223 Sun, 16 Apr 2023 21:53:44 +0200 Erik Otton von Hohenburg]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5223 Wicekról Górnej Winkulii Jan II, tak jak co roku wybrał się do Rostonii dokonać doglądu państwowego majątku, oraz wziąść udział w polowaniu na licznie żyjącą w puszczy zwierzynę. Wieczorem tego dnia rządzący regionem w imieniu JKM, miał udać się z powrotem na zamek rostoński, jednak mijały kolejne godziny, a Wicekról nie pojawił się jeszcze w posiadłości. około godziny 9 wieczorem na zamku zjawił się lokalny leśniczy, twierdząc jakoby widział scenę szamotaniny włodarza prowincji z bliżej nieznanymi osobami. Według zeznań świadka zdarzenia, Jan II oddał dwa strzały ze swojej strzelby myśliwskiej w kierunku napastników, lecz ostatecznie musiał ulec napastnikom, którzy wywiezli go w nieznanym kierunku. Zaniepokojony próbował, czym predzędzej udzielić pomocy napadniętemu, a gdy to okazalo się niemożliwe, czym predzęj udał się zawiadomić administracje zamku rostońskiego, a ta zaś wezwała na pomoc Kongversaherheit i Folksguarde...]]> Wicekról Górnej Winkulii Jan II, tak jak co roku wybrał się do Rostonii dokonać doglądu państwowego majątku, oraz wziąść udział w polowaniu na licznie żyjącą w puszczy zwierzynę. Wieczorem tego dnia rządzący regionem w imieniu JKM, miał udać się z powrotem na zamek rostoński, jednak mijały kolejne godziny, a Wicekról nie pojawił się jeszcze w posiadłości. około godziny 9 wieczorem na zamku zjawił się lokalny leśniczy, twierdząc jakoby widział scenę szamotaniny włodarza prowincji z bliżej nieznanymi osobami. Według zeznań świadka zdarzenia, Jan II oddał dwa strzały ze swojej strzelby myśliwskiej w kierunku napastników, lecz ostatecznie musiał ulec napastnikom, którzy wywiezli go w nieznanym kierunku. Zaniepokojony próbował, czym predzędzej udzielić pomocy napadniętemu, a gdy to okazalo się niemożliwe, czym predzęj udał się zawiadomić administracje zamku rostońskiego, a ta zaś wezwała na pomoc Kongversaherheit i Folksguarde...]]> <![CDATA[Związek Repatriantów]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5215 Sat, 25 Mar 2023 11:01:48 +0100 Erik Otton von Hohenburg]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5215 Związek Repatriantów (Repatriansdeg Union) - wszechwinkulijskie zrzeszenie repatriantów z terytorium zachodniej części Górnej Winkulii, które po 2018 roku przypadły Insulii (Westlandowi) oraz Muratyce (Koribii) w tym także dawnej DRWMO. Celem stowarzyszenia jest promocja i rozwój kultury winkulijskiej tamtych regonów, pomoc rodakom zamieszkującym za granicą, oraz ochrona miejsc pamięci po winkulijczykach zamieszkujących tereny ziem zabranych oraz ich powrót do macierzy

Siedzibą ZR jest miasto Rutzelburg.

]]> Związek Repatriantów (Repatriansdeg Union) - wszechwinkulijskie zrzeszenie repatriantów z terytorium zachodniej części Górnej Winkulii, które po 2018 roku przypadły Insulii (Westlandowi) oraz Muratyce (Koribii) w tym także dawnej DRWMO. Celem stowarzyszenia jest promocja i rozwój kultury winkulijskiej tamtych regonów, pomoc rodakom zamieszkującym za granicą, oraz ochrona miejsc pamięci po winkulijczykach zamieszkujących tereny ziem zabranych oraz ich powrót do macierzy

Siedzibą ZR jest miasto Rutzelburg.

]]> <![CDATA[Korundia]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=4870 Thu, 25 Aug 2022 12:09:41 +0200 Erik Otton von Hohenburg]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=4870 Korundia - dotychczas nikomu nieznany region historyczny* powoli odsłania swoje tajemnice przed przybyszami z zewnątrz. Region ten ulokowany jest na zachodnich rubieżach Związku Winkulijskiego. Graniczy od zachodu z Westlandem i Koribią, od południa i północy z osaczeskimi regionami historycznymi siyah i Al-Aleman (południe), oraz Goruzją, Santanią i Brugią (północ), a także z Królewskim Dominium Lehsbergii i Trintzu. Korundia jest krajem wyżynnym, słabo zaludnionym i gęsto zalesionym, co spowodowało izolacje regionu i wykształcenie się unikatowej kultury. Przed włączeniem w skład Związku Winkulijskiego w 2018 roku, region ten w zasadzie przez całą swą historie był ziemią niczyją, zamieszkałą przez samowystraczalne robotnicze i pasterskie osady.

Pierwsze znane ślady człowieka w tym regionie zostały zostawione już w czasach prehistorycznych. W średniowieczu region ten zamieszkiwali koczowniczy pasterze osaccy. W XVI wieku na tereny te zaczeła napływać ludność ze wschodniej i centralnej Winkulii oraz z Santanii, Brugii w związku z odkryciem złóż Al2O3 zwanego potocznie Korundem (od którego pochodzi nazwa regionu) z którego pozyskiwano kamienie szlachetne znane jako szafir i rubin. Kopalnie korundu stanowiły w wiekach pózniejszych znaczne zrodlo dochodu korony winkulijskiej. Po jej rozpadzie w wiekach nowożytnych, region ten znów stał się ziemią niczyją, aż do polowy XVIII wieku kiedy to znalazło się we władaniu Hohenburgów jako Księstwo Korundzkie. Uznaje się powszechnie, że to właśnie zyski z korundzkich kopalń pozwoliły Hohenburgom zjednoczyć Winkulie w wieku XIX. W połowie wieku XIX zaczeło następować wylesianie regionu. Pojawiły się nowe osady związane z powstawaniem tartaków drewna oraz zakładów stolarskich i papierniczych, a wraz z nimi kolejna fala osadnictwa na ziemiach korundzkich. Od końca wieku XIX i początku XX trwają badania nad folklorem i kulturą ludową Korundii. Obecnie region ten zmaga się z licznymi problemami gospodarczymi z uwagi na zle prowadzona gospodarke lesną i kurczące się złoża Korundu.

C. D. N

*wykreowany przeze mnie

ciekawostka - Korundian Noir

Pomimo, że region puszczy korundyjskiej uchodził przez stulecia za jeden z najspokojnieszych regionów kraju, to jednak mroczna, lekko depresyjna atmosfera bezkresnego lasu na dalekiej północy, stanowiła kanwe wielu powieści i opowiadań kryminalnych oraz grozy. Popularność tych gatunków literackich stała się tym popularniejsza z uwagi na najnowszą historię regionu - w kwietniu 2018 roku rozpoczeła się brodryjska interwencja w Winkulii, doszło tam do licznych morderstw na oficerach Folksguarde dokonanych przez brodryjską administracje okupacyjną. W tym samym czasie w regionie zaczeły działać liczne organiacje partyzanckie pod wodzą Taka Sewybrała, które w przeciwieństwie do wiekszości powstańców, nie zostały rozbite i kontynuowały walkę zbrojną aż do pazdziernika i listopada, kiedy to złożyły broń po odrodzeniu państwowości winkulijskiej. W tym okresie działały też liczne uzbrojone bandy, które dręczyły okoliczną ludność, aż do roku 2019, kiedy to rząd ostatecznie rozprawił się z przestępczością w kraju, przez pewien czas w regionie obecni byli wysoko postawieni członkowie winkulijskiej mafii, którzy w tym regionie posiadali ukryte wille i posiadłości. W następnych latach, skuszeni orginalną kulturą, historią oraz zapierającymi dech widokami, w regionie zaczeli osiedlać się licznie ludzie kultury, w szczególności z Rutzelburga oraz Kanugardu. I wielu znanych pisarzy grozy i kryminałów zaczelo umieszczać region na kartach swych utworów. W 2022 r. z uwagi na fakt, iż powieści te zostały docenione zarówno przez krytyke jak i czytelników w kraju i zagranicą, w Voog Winkuliersdeg zaczęto pisać o fenomenie Korundian Noir.

]]> Korundia - dotychczas nikomu nieznany region historyczny* powoli odsłania swoje tajemnice przed przybyszami z zewnątrz. Region ten ulokowany jest na zachodnich rubieżach Związku Winkulijskiego. Graniczy od zachodu z Westlandem i Koribią, od południa i północy z osaczeskimi regionami historycznymi siyah i Al-Aleman (południe), oraz Goruzją, Santanią i Brugią (północ), a także z Królewskim Dominium Lehsbergii i Trintzu. Korundia jest krajem wyżynnym, słabo zaludnionym i gęsto zalesionym, co spowodowało izolacje regionu i wykształcenie się unikatowej kultury. Przed włączeniem w skład Związku Winkulijskiego w 2018 roku, region ten w zasadzie przez całą swą historie był ziemią niczyją, zamieszkałą przez samowystraczalne robotnicze i pasterskie osady.

*wykreowany przeze mnie

ciekawostka - Korundian Noir

]]> <![CDATA[Zamek myśliwski JKM w puszczy rostońskiej]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=4701 Sun, 03 Jul 2022 00:37:55 +0200 Erik Otton von Hohenburg]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=4701 Zamek myśliwski w puszczy rostońskiej, został wybudowany z polecenia władcy Rostonii w latach 1803-1813 przez winkulijskiego architekta Johanna E. Baua pochodzącego z Lehnsbergii. Obiekt służył władcom tej krainy jako główna kwatera w czasie corocznych polowań. w 1892 roku został przejęty przez rząd JKM Króla Winkulii i od tamtej pory aż do zniesienia monarchii w 1927 roku służył jako miejsce wypoczynku i rekreacji dla rodziny królewskiej. W chaosie lat 1988-2018 zamek wielokrotnie zmieniał właściciela, w miedzyczasie na krótko wracając pod jurysdykcje rostońskiej dysnastii panującej, poczym w 2016 r. został zajęty przez wojska ałstriackie, które dokonały znacznych zniszczeń. Odbudowe zamku zakończono w 2022 r. i obecnie znów znalazł się w posiadaniu korony Hohenburgów, jako rezydencja wypoczynkowa.

[Obrazek: Castel_Margherita_di_Savoia.jpg]

(wizualizacja)

Szanowni Państwo!

Po blisko roku od czasu organizacji ostatniego polowania z udziałem najznamienitszych gości w tym, samego ówczesnego monarchy, mamy państwa zaszczyt zaprosić na kolejne polowanie na jelenie w puszczy rostońskiej. zasady są takie same jak w roku ubegłym. Do udziału zaproszeni są zarówno goście krajowi jak i zagraniczni, a licencja myśliwska nie jest wymagana.

]]> Zamek myśliwski w puszczy rostońskiej, został wybudowany z polecenia władcy Rostonii w latach 1803-1813 przez winkulijskiego architekta Johanna E. Baua pochodzącego z Lehnsbergii. Obiekt służył władcom tej krainy jako główna kwatera w czasie corocznych polowań. w 1892 roku został przejęty przez rząd JKM Króla Winkulii i od tamtej pory aż do zniesienia monarchii w 1927 roku służył jako miejsce wypoczynku i rekreacji dla rodziny królewskiej. W chaosie lat 1988-2018 zamek wielokrotnie zmieniał właściciela, w miedzyczasie na krótko wracając pod jurysdykcje rostońskiej dysnastii panującej, poczym w 2016 r. został zajęty przez wojska ałstriackie, które dokonały znacznych zniszczeń. Odbudowe zamku zakończono w 2022 r. i obecnie znów znalazł się w posiadaniu korony Hohenburgów, jako rezydencja wypoczynkowa.

(wizualizacja)

]]> <![CDATA[Działania defazilacyjne na terenie Związku Winkulijskiego]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=4669 Mon, 13 Jun 2022 00:02:50 +0200 Adam Aleksander II]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=4669 Po kilku godzinach, pojazdy Kongsversaherheit dotarły na tereny dawnego Sułtanatu Siyah, a ludzie siedzący do tej pory w maszynach, zaczęli wysiadać z nich w głównych ośrodkach dawnej jednostki terytorialnej państwa. Główna część konwoju dotarła do Siysehir, gdzie zajęła budynki rządowe. Zaczęto z nich wynosić rzeczy pozostałe po dawnych rezydentach reprezentujących zdrajców Narodu i usypywać je na stosy w miejscach publicznych. Wśród gabarytów znajdowały się flagi, dzieła artystyczne rąk Siyahczyków, poczynając od książek zebranych w bibliotekach, po malowidła i różnego rodzaju rzeźbach uwieczniających osoby, które próbowały roznieść zarazę rewolucji po całym Związku Winkulijskim oraz kopie dokumentów, które znajdowały się na dyskach twardych komputerów i na papierze, oryginały zostały zabezpieczone i zapakowane do samochodów transportowych.
Całą akcję osobiście doglądał Adam Aleksander II, któremu powierzono za zadanie wyplewienie fazilowskich ideałów, z głów obywateli kraju. To co można było zobaczyć w stolicy dawnego Sułtanatu działo się również w pozostałych miastach. Był to dopiero początek szeroko zakrojonej operacji, która miała zapewnić stabilność wewnętrzną państwa.]]> Po kilku godzinach, pojazdy Kongsversaherheit dotarły na tereny dawnego Sułtanatu Siyah, a ludzie siedzący do tej pory w maszynach, zaczęli wysiadać z nich w głównych ośrodkach dawnej jednostki terytorialnej państwa. Główna część konwoju dotarła do Siysehir, gdzie zajęła budynki rządowe. Zaczęto z nich wynosić rzeczy pozostałe po dawnych rezydentach reprezentujących zdrajców Narodu i usypywać je na stosy w miejscach publicznych. Wśród gabarytów znajdowały się flagi, dzieła artystyczne rąk Siyahczyków, poczynając od książek zebranych w bibliotekach, po malowidła i różnego rodzaju rzeźbach uwieczniających osoby, które próbowały roznieść zarazę rewolucji po całym Związku Winkulijskim oraz kopie dokumentów, które znajdowały się na dyskach twardych komputerów i na papierze, oryginały zostały zabezpieczone i zapakowane do samochodów transportowych.
Całą akcję osobiście doglądał Adam Aleksander II, któremu powierzono za zadanie wyplewienie fazilowskich ideałów, z głów obywateli kraju. To co można było zobaczyć w stolicy dawnego Sułtanatu działo się również w pozostałych miastach. Był to dopiero początek szeroko zakrojonej operacji, która miała zapewnić stabilność wewnętrzną państwa.]]> <![CDATA[Winkulijska Dolina Spinotroniczna]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3641 Fri, 18 Mar 2022 09:57:12 +0100 Erik Otton von Hohenburg]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3641 Winkulijska Dolina Spinotroniczna

Sztandarowy program Ministerstwa Rozwoju (za poprzedniego rządu), i władz regionu czyli stworzenie narracyjnego odpowiednika realowej doliny krzemowej na słabo zaludnionych obszarach północnych Związku Winkulijskiego — Doliny Spinotronicznej, powstanie w Regionie wschodniego Osaczeska. W ramach kalastru powstać ma Winkulijski Instytut Techniczno-Technologiczny w mieście Daniel (win. Daniel von WITT). Celem władz jest sprowadzenie do regionu jak najwięcej firm z branży technologicznej, zwłaszcza z zakresu wykorzystania sztucznej inteligencji, informatyki i programowania, które można wykorzystać w ramach potrzeb instytucji państwowych Związku Winkulijskiego oraz innych państw mikroświata. Nie zabraknie pracy także dla kryptografów pracujących dla wojska, czy też innych ludzi techniki o ile tylko znajdzie to faktyczne zastosowanie w mikronacyjnym świecie.]]> Winkulijska Dolina Spinotroniczna

Sztandarowy program Ministerstwa Rozwoju (za poprzedniego rządu), i władz regionu czyli stworzenie narracyjnego odpowiednika realowej doliny krzemowej na słabo zaludnionych obszarach północnych Związku Winkulijskiego — Doliny Spinotronicznej, powstanie w Regionie wschodniego Osaczeska. W ramach kalastru powstać ma Winkulijski Instytut Techniczno-Technologiczny w mieście Daniel (win. Daniel von WITT). Celem władz jest sprowadzenie do regionu jak najwięcej firm z branży technologicznej, zwłaszcza z zakresu wykorzystania sztucznej inteligencji, informatyki i programowania, które można wykorzystać w ramach potrzeb instytucji państwowych Związku Winkulijskiego oraz innych państw mikroświata. Nie zabraknie pracy także dla kryptografów pracujących dla wojska, czy też innych ludzi techniki o ile tylko znajdzie to faktyczne zastosowanie w mikronacyjnym świecie.]]> <![CDATA[Osaczeskie Zakłady Ceramiczne]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3568 Sun, 06 Feb 2022 11:50:30 +0100 Erik Otton von Hohenburg]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3568 Dnia 6 lutego 2022 r. rozpoczęły działalność w mieście Beztytułowice Osaczeskie Zakłady Ceramiczne, produkujące znane wszędzie (no może akurat nie w Muratyce) urządzenia sanitarne do defekacji. OZC z składają ofertę koronowanym głowom z całego mikroświata. Ale także dla zwykłych obywateli specjalnie dedykowany zestaw do skutecznego gównopostingu za jedyne 2137 astrów winkulijskich! Jesteśmy otwarci na współpracę biznesową, zamówienia skargi i zażalenia prosimy umieszczać w tym wątku. Mamy nadzieję, że przemysł ten napędzi gospodarkę regionu i stanie się wiodącym dostawcą dla sal tronowych i instytucji publicznych w mikroświecie.

[Obrazek: dad63f7d783e3a8a989d02fce069acb2.jpeg]

Pono w Winkuli już mawiają,

że nowe przysłowie podobnież znają,

że być laleczką z porcelany osaczeskiej,

nie jest powodem do chwały niebieskiej,

bowiem, nic innego to też nie znaczy,

jak to że ma się psychikę natury ułomnawej,

lub jest coś produktem jakości gówniawej.

]]> Dnia 6 lutego 2022 r. rozpoczęły działalność w mieście Beztytułowice Osaczeskie Zakłady Ceramiczne, produkujące znane wszędzie (no może akurat nie w Muratyce) urządzenia sanitarne do defekacji. OZC z składają ofertę koronowanym głowom z całego mikroświata. Ale także dla zwykłych obywateli specjalnie dedykowany zestaw do skutecznego gównopostingu za jedyne 2137 astrów winkulijskich! Jesteśmy otwarci na współpracę biznesową, zamówienia skargi i zażalenia prosimy umieszczać w tym wątku. Mamy nadzieję, że przemysł ten napędzi gospodarkę regionu i stanie się wiodącym dostawcą dla sal tronowych i instytucji publicznych w mikroświecie.