<![CDATA[Związek Winkulijski - Zanahoria]]> https://archiwum.nordata.org/ Wed, 12 Aug 2026 20:54:39 +0000 MyBB <![CDATA[Nadanie świąteczne]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3504 Fri, 24 Dec 2021 10:08:11 +0100 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3504 My, Książę Zanahorii
w celu uczczenia 
świąt Bożego Narodzenia
nadajemy synowi swojemu
Bazylemu Izaakowi von Hohenburgowi
Pałac w Sevii na własność

i życzymy wesołych świąt!
]]> My, Książę Zanahorii
w celu uczczenia 
świąt Bożego Narodzenia
nadajemy synowi swojemu
Bazylemu Izaakowi von Hohenburgowi
Pałac w Sevii na własność

i życzymy wesołych świąt!
]]> <![CDATA[Galeria sztuki w Bordo]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3380 Wed, 22 Dec 2021 13:42:16 +0100 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3380 [Obrazek: 99527777916551600.jpg]

Bordyjska sztuka jeszcze dzisiaj zasłynie w mikroświecie. To właśnie dzisiaj, tuż przed świętami otwarta zostaje Galeria Sztuki i Kultury w Bordo. Piękny, modernistyczny budynek na peryferiach miasta sprawia, że trafienie do niego nie należy do najłatwiejszych, jednakże gdy już znajdziecie się w okolicy, to nie sposób ominąć go łukiem i nie zerknąć chociaż na dzieła jakie w swoich zbiorach posiada galeria.
 
Już niedługo pierwsza wystawa, której tematyka jednak pozostanie jeszcze tajemnicą!
]]> [Obrazek: 99527777916551600.jpg]

Bordyjska sztuka jeszcze dzisiaj zasłynie w mikroświecie. To właśnie dzisiaj, tuż przed świętami otwarta zostaje Galeria Sztuki i Kultury w Bordo. Piękny, modernistyczny budynek na peryferiach miasta sprawia, że trafienie do niego nie należy do najłatwiejszych, jednakże gdy już znajdziecie się w okolicy, to nie sposób ominąć go łukiem i nie zerknąć chociaż na dzieła jakie w swoich zbiorach posiada galeria.
 
Już niedługo pierwsza wystawa, której tematyka jednak pozostanie jeszcze tajemnicą!
]]> <![CDATA[Władza ma swoje granice]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3465 Sun, 07 Nov 2021 12:31:50 +0100 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3465 Ludu Zanahoryjski
 
Ostatnie poczynania, na jakie pozwala sobie Król Winkulii przekraczają granice. Nie możemy pozwolić, aby samowolka króla trwała dalej. Władza Mateusza Żmigrodzkiego stanowi zagrożenie dla ładu winkulijskiego, ładu, o który dbaliśmy przez ostatnie miesiące i który świetnie sprawdzał się w obecnych realiach mikroświatowych.
 
Nie zgodzę się na to, aby Zanahoria została pozbawiona swej suwerenności. Śmieję się w twarz nowemu dekretowi, który godzi we wszelkie zasady współżycia mikronacyjnego. Śmieję się w twarz królowi, który przelał czarę goryczy tuż nad swoją głową.
  
Zanahoria nie będzie marionetką w rękach nowego Rządu. Władze Zanahorii podejmą odpowiednie kroki w celu zabezpieczenia dorobku, jaki udało się osiągnąć przez pokolenia. Nie zawahamy się, jeżeli przyjdzie nam podjąć niepopularne decyzje.
 
Zanahoria nie uklęknie przed tyranem. Nie zegnie ni knykcia przed obecnym Królem. Już nie.
 
Niech żyje wolność! Niech żyje swoboda! Niech żyje Zanahoria!
]]> Ludu Zanahoryjski
 
Ostatnie poczynania, na jakie pozwala sobie Król Winkulii przekraczają granice. Nie możemy pozwolić, aby samowolka króla trwała dalej. Władza Mateusza Żmigrodzkiego stanowi zagrożenie dla ładu winkulijskiego, ładu, o który dbaliśmy przez ostatnie miesiące i który świetnie sprawdzał się w obecnych realiach mikroświatowych.
 
Nie zgodzę się na to, aby Zanahoria została pozbawiona swej suwerenności. Śmieję się w twarz nowemu dekretowi, który godzi we wszelkie zasady współżycia mikronacyjnego. Śmieję się w twarz królowi, który przelał czarę goryczy tuż nad swoją głową.
  
Zanahoria nie będzie marionetką w rękach nowego Rządu. Władze Zanahorii podejmą odpowiednie kroki w celu zabezpieczenia dorobku, jaki udało się osiągnąć przez pokolenia. Nie zawahamy się, jeżeli przyjdzie nam podjąć niepopularne decyzje.
 
Zanahoria nie uklęknie przed tyranem. Nie zegnie ni knykcia przed obecnym Królem. Już nie.
 
Niech żyje wolność! Niech żyje swoboda! Niech żyje Zanahoria!
]]> <![CDATA[Zamknięcie granic]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3460 Thu, 04 Nov 2021 21:08:40 +0100 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3460 My, Książę Zanahorii
patrząc ze smutkiem na naszą północną granicę
gdzie widzieliśmy przyjaciela w naszym sąsiedzie
w trosce o przyszłość Księstwa Zanahorii
w związku z wydarzeniami, jakie mają obecnie miejsce w Związku Winkulijskim
ZAMYKAMY GRANICE LĄDOWĄ
Księstwa Zanahorii
zakazując wjazdu lub wyjazdu każdemu, kto koło granicy się znajdzie
zgadzając się, 
aby każdy próbujący przekroczyć granicę i nie podporządkowujący się postanowieniu
został rozstrzelany na miejscu przez służby graniczne
a także decydujemy o zwiększeniu kontroli w portach morskich i lotniczych
w celu zapewnienia bezpieczeństwa i stabilności Księstwa Zanahorii
]]> My, Książę Zanahorii
patrząc ze smutkiem na naszą północną granicę
gdzie widzieliśmy przyjaciela w naszym sąsiedzie
w trosce o przyszłość Księstwa Zanahorii
w związku z wydarzeniami, jakie mają obecnie miejsce w Związku Winkulijskim
ZAMYKAMY GRANICE LĄDOWĄ
Księstwa Zanahorii
zakazując wjazdu lub wyjazdu każdemu, kto koło granicy się znajdzie
zgadzając się, 
aby każdy próbujący przekroczyć granicę i nie podporządkowujący się postanowieniu
został rozstrzelany na miejscu przez służby graniczne
a także decydujemy o zwiększeniu kontroli w portach morskich i lotniczych
w celu zapewnienia bezpieczeństwa i stabilności Księstwa Zanahorii
]]> <![CDATA[Budowa okrętów]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3368 Sat, 24 Jul 2021 15:04:38 +0200 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3368 Dzisiaj, zgodnie z podpisaną niedawno umową z JE Arturem Kardaczem rozpoczęto przygotowania do produkcji okrętów. Przeznaczono na to 5 stoczni miejskich, zaznaczonych na poniższej mapie.
 [Obrazek: xOGHZzg.png]
Obecnie oczekujemy pierwszej dostawy materiałów do budowy od Ligi Morskiej i Kolonialnej. Planowana jest produkcja 10 okrętów miesięcznie, z czego 10% z nich pozostanie w Zanahorii. Surowce zostaną odebrane w porcie w Veete, w Zatoce Albiońskiej, skąd zostaną rozprowadzone do pozostałych stoczni. Z tego właśnie portu będą również odbierane okręty przez Związek Albioński. Statki pozostające w Zanahorii będą stacjonowały w niezaznaczonym na tej mapie porcie w Zatoce Newatskiej.
]]> Dzisiaj, zgodnie z podpisaną niedawno umową z JE Arturem Kardaczem rozpoczęto przygotowania do produkcji okrętów. Przeznaczono na to 5 stoczni miejskich, zaznaczonych na poniższej mapie.
 [Obrazek: xOGHZzg.png]
Obecnie oczekujemy pierwszej dostawy materiałów do budowy od Ligi Morskiej i Kolonialnej. Planowana jest produkcja 10 okrętów miesięcznie, z czego 10% z nich pozostanie w Zanahorii. Surowce zostaną odebrane w porcie w Veete, w Zatoce Albiońskiej, skąd zostaną rozprowadzone do pozostałych stoczni. Z tego właśnie portu będą również odbierane okręty przez Związek Albioński. Statki pozostające w Zanahorii będą stacjonowały w niezaznaczonym na tej mapie porcie w Zatoce Newatskiej.
]]> <![CDATA[Stadnina "Grahamka"]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3265 Sun, 14 Mar 2021 14:04:28 +0100 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3265 [Obrazek: ZjItAi4.png]
 
Stadnina koni Grahamka, największa zanahoryjska stadnina koni, znajdująca się w Bordo stanowi jedną z największych hodowli koni w Związku Winkulijskim. Razem znajduje się tu ponad 20 koni z rodowodem, osiągających bardzo dobre wyniki. Regularnie odbywają się tutaj również gonitwy (o tym jednak później)
 
Stadnina rozpoczyna jednak szerzej zakrojoną działalność. Każdy koń niedługo zostanie przedstawiony państwu, zapoznacie się z nimi oraz polubicie. Dlaczego się z nimi polubicie? Ponieważ dostarczą wam rozrywki!
 
Niedługo powstanie mini-system umożliwiający zakłady dotyczące gonitw. Powstanie specjalny ranking, na podstawie tego, ile razy uda wam się obstawić wynik gonitwy!
 
Dodatkowo powstaną wątki - jeden wątek - jeden koń. W każdym wątku będziecie mogli dokarmiać konie - 1 post w wątku - 1 dodatkowe karmienie! Czym lepiej dokarmiony będzie dany koń - tym lepsze będzie osiągał wyniki. 
 
Dodatkowo, będzie można kupić własnego konia, którym zajmiemy się osobiście. Wszystko - już niedługo - wyczekujcie!
]]> [Obrazek: ZjItAi4.png]
 
Stadnina koni Grahamka, największa zanahoryjska stadnina koni, znajdująca się w Bordo stanowi jedną z największych hodowli koni w Związku Winkulijskim. Razem znajduje się tu ponad 20 koni z rodowodem, osiągających bardzo dobre wyniki. Regularnie odbywają się tutaj również gonitwy (o tym jednak później)
 
Stadnina rozpoczyna jednak szerzej zakrojoną działalność. Każdy koń niedługo zostanie przedstawiony państwu, zapoznacie się z nimi oraz polubicie. Dlaczego się z nimi polubicie? Ponieważ dostarczą wam rozrywki!
 
Niedługo powstanie mini-system umożliwiający zakłady dotyczące gonitw. Powstanie specjalny ranking, na podstawie tego, ile razy uda wam się obstawić wynik gonitwy!
 
Dodatkowo powstaną wątki - jeden wątek - jeden koń. W każdym wątku będziecie mogli dokarmiać konie - 1 post w wątku - 1 dodatkowe karmienie! Czym lepiej dokarmiony będzie dany koń - tym lepsze będzie osiągał wyniki. 
 
Dodatkowo, będzie można kupić własnego konia, którym zajmiemy się osobiście. Wszystko - już niedługo - wyczekujcie!
]]> <![CDATA[Zakątek na każdy dzień]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3191 Mon, 01 Feb 2021 18:35:37 +0100 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3191  
Władze Zanahorii zdecydowały się na mini-akcję, mającą na celu przybliżyć najbardziej godne zobaczenia miejsca w Księstwie Zanahorii. Codziennie prezentowane będzie jedno z miejsc, o wartości zabytkowej, kulturalnej lub przyrodniczej. Do każdego miejsca załączona będzie fotografia oraz krótka notka.
 
Do akcji mogą włączyć się wszyscy, tworząc wątek o podobnej nazwie. Zachęcam zarówno władze pozostałych dzielnic, jak również obserwatorów zagranicznych. 

Tymczasem dzisiaj prezentujemy zabytkowy Zamek w Pues. Zamek został wzniesiony w 1544 roku z inicjatywy Włodzimierza Wiernego, przez 25 lat był siedzibą władcy miasta, zanim to popadło w ruinę gospodarczą i podporządkowane zostało przez silniejszych możnowładców z okolicznych ziem. Dopiero w 1798 miasto udało się podnieść z ruiny, powołane zostały władze miejskie, które objęły zamek jako siedzibę. Z czasem doszło do objęcia władzy dyktatorskiej przez Leszka Brunatnego, który rozbudował zamek. Do 1903 roku zamek był siedzibą kolejnych władców miejskich, którzy dbali o rozwój miasta, aż w końcu miasto stało się ponownie częścią Księstwa Zanahoria. Dzięki temu możemy dzisiaj oglądać zamek w pełnej okazałości, jest on jednym z lepiej zachowanych budowli XVI-wiecznych.
 
[Obrazek: ozhtWb6.png]
]]>  
Władze Zanahorii zdecydowały się na mini-akcję, mającą na celu przybliżyć najbardziej godne zobaczenia miejsca w Księstwie Zanahorii. Codziennie prezentowane będzie jedno z miejsc, o wartości zabytkowej, kulturalnej lub przyrodniczej. Do każdego miejsca załączona będzie fotografia oraz krótka notka.
 
Do akcji mogą włączyć się wszyscy, tworząc wątek o podobnej nazwie. Zachęcam zarówno władze pozostałych dzielnic, jak również obserwatorów zagranicznych. 

Tymczasem dzisiaj prezentujemy zabytkowy Zamek w Pues. Zamek został wzniesiony w 1544 roku z inicjatywy Włodzimierza Wiernego, przez 25 lat był siedzibą władcy miasta, zanim to popadło w ruinę gospodarczą i podporządkowane zostało przez silniejszych możnowładców z okolicznych ziem. Dopiero w 1798 miasto udało się podnieść z ruiny, powołane zostały władze miejskie, które objęły zamek jako siedzibę. Z czasem doszło do objęcia władzy dyktatorskiej przez Leszka Brunatnego, który rozbudował zamek. Do 1903 roku zamek był siedzibą kolejnych władców miejskich, którzy dbali o rozwój miasta, aż w końcu miasto stało się ponownie częścią Księstwa Zanahoria. Dzięki temu możemy dzisiaj oglądać zamek w pełnej okazałości, jest on jednym z lepiej zachowanych budowli XVI-wiecznych.
 
[Obrazek: ozhtWb6.png]
]]> <![CDATA[Mapy Zanahorii]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3188 Thu, 14 Jan 2021 13:34:00 +0100 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3188 Nie jestem specem w robieniu map, pewnie są nawet w pewnym stopniu niepoprawne, ale to nic nie szkodzi, Zanahoria nie musi być całkiem poprawna. Utworzyłem dwie mapy - geograficzną oraz administracyjno-drogową. Zanahorię podzieliłem na Hrabstwa. W Hrabstwach znajdują się miasta oraz miejscowości.  
Drogi znajdujące się na mapie są drogami głównymi. Z1, Z2 oraz Z3 to oznaczenia głównych dróg (autostrad) w Zanahorii, pozostałe kreski to drogi krajowe, bez nazw. Są również mniejsze drogi, które oczywiście nie zostały zamieszczone na mapie dla przejrzystości. Tak samo istnieje wiele mniejszych miejscowości (zaznaczone zostały tylko te największe).
 
Na mapie geograficznej znajdują się najważniejsze obiekty geograficzne oraz hipsometria Zanahorii. Pominąłem nazywanie dolin oraz pasm górskich (zostanie to zaktualizowane kiedyś tam za kilka lat). Zaznaczone zostały najwyższe szczyty oraz największe jeziora. Tak samo z jeziorami. Nazwy geograficzne wód terytorialnych - pozostawiłem sobie jedną zatokę, nazwa Zatoka Albiońska zależy od tego, jak zdecyduje się ją nazwać Albion. Morze Nordackie już wcześniej było zaznaczone na mapach, więc nie ingeruję w to nazewnictwo. 
 
Mapa jest podstawą do kontynuacji opisu ziem zanahoryjskich. Dużo opisów geograficznych, zarówno miast jak i natury jest podstawą zanahoryjskiej narracji turystycznej, na której opierać się będzie całość tworzenia dzielnicy. 

Mapa Administracyjno-Drogowa
[Obrazek: r4bYJGn.png]
Mapa Geograficzna
[Obrazek: 4QPzIQP.png]
]]> Nie jestem specem w robieniu map, pewnie są nawet w pewnym stopniu niepoprawne, ale to nic nie szkodzi, Zanahoria nie musi być całkiem poprawna. Utworzyłem dwie mapy - geograficzną oraz administracyjno-drogową. Zanahorię podzieliłem na Hrabstwa. W Hrabstwach znajdują się miasta oraz miejscowości.  
Drogi znajdujące się na mapie są drogami głównymi. Z1, Z2 oraz Z3 to oznaczenia głównych dróg (autostrad) w Zanahorii, pozostałe kreski to drogi krajowe, bez nazw. Są również mniejsze drogi, które oczywiście nie zostały zamieszczone na mapie dla przejrzystości. Tak samo istnieje wiele mniejszych miejscowości (zaznaczone zostały tylko te największe).
 
Na mapie geograficznej znajdują się najważniejsze obiekty geograficzne oraz hipsometria Zanahorii. Pominąłem nazywanie dolin oraz pasm górskich (zostanie to zaktualizowane kiedyś tam za kilka lat). Zaznaczone zostały najwyższe szczyty oraz największe jeziora. Tak samo z jeziorami. Nazwy geograficzne wód terytorialnych - pozostawiłem sobie jedną zatokę, nazwa Zatoka Albiońska zależy od tego, jak zdecyduje się ją nazwać Albion. Morze Nordackie już wcześniej było zaznaczone na mapach, więc nie ingeruję w to nazewnictwo. 
 
Mapa jest podstawą do kontynuacji opisu ziem zanahoryjskich. Dużo opisów geograficznych, zarówno miast jak i natury jest podstawą zanahoryjskiej narracji turystycznej, na której opierać się będzie całość tworzenia dzielnicy. 

Mapa Administracyjno-Drogowa
[Obrazek: r4bYJGn.png]
Mapa Geograficzna
[Obrazek: 4QPzIQP.png]
]]> <![CDATA[Zanahoria Principia]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3178 Sun, 10 Jan 2021 16:21:41 +0100 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3178 Szanowni!
Zanahoria zyskała bardzo dużą dawkę samodzielności i to zdecydowanie w najmniej spodziewanym momencie. Jesteśmy od kilku dni państwem stowarzyszonym z Albionem, Anaterem, Osaczeskiem oraz Volkianem, dlatego też warto pochylić się nad tym faktem trochę dokładniej. Mamy możliwość stworzenia własnego prawa i klimatu, całkiem niezależnego od centrali czy pozostałych regionów.
 
Lenno Zanahoria się nie udało tak, jak zamierzałem, zabrakło motywacji do działań, ale wątpię, że stawia nas to w niekorzystnym dla nas świetle. Plan dla Zanahorii jest dalej taki sam - działać kulturowo i narracyjnie w obrębie turystyczno-rolniczym. Działać gospodarczo na systemach, które jestem w stanie przygotować. Działać politycznie w celu jak najwyższej pozycji Zanahorii w Związku Winkulijskim. Planem jest, aby zostać również Prezydentem Związkowym i od razu informuję, że zamierzam startować w najbliższych wyborach. To czas, aby podnieść się z kolan, pokazać, że jesteśmy w stanie stworzyć lepszy Związek oparty na wzajemnym zaufaniu i wspólnym budowaniu aktywności.
 
Zanahoria jest państwem z silną rolą jednostki władcy. Ustrój opiera się o ideały absolutystycznej monarchii oświeconej, z dominującą rolą Księcia. Księstwo Zanahorii z czasem będzie ewoluować, będziemy się starać o koronację monarszą, ale Korony Zanahoryjskiej niestety nie mamy (jeszcze). To będzie jednak z wielu cech narracji Zanahorii.
]]> Szanowni!
Zanahoria zyskała bardzo dużą dawkę samodzielności i to zdecydowanie w najmniej spodziewanym momencie. Jesteśmy od kilku dni państwem stowarzyszonym z Albionem, Anaterem, Osaczeskiem oraz Volkianem, dlatego też warto pochylić się nad tym faktem trochę dokładniej. Mamy możliwość stworzenia własnego prawa i klimatu, całkiem niezależnego od centrali czy pozostałych regionów.
 
Lenno Zanahoria się nie udało tak, jak zamierzałem, zabrakło motywacji do działań, ale wątpię, że stawia nas to w niekorzystnym dla nas świetle. Plan dla Zanahorii jest dalej taki sam - działać kulturowo i narracyjnie w obrębie turystyczno-rolniczym. Działać gospodarczo na systemach, które jestem w stanie przygotować. Działać politycznie w celu jak najwyższej pozycji Zanahorii w Związku Winkulijskim. Planem jest, aby zostać również Prezydentem Związkowym i od razu informuję, że zamierzam startować w najbliższych wyborach. To czas, aby podnieść się z kolan, pokazać, że jesteśmy w stanie stworzyć lepszy Związek oparty na wzajemnym zaufaniu i wspólnym budowaniu aktywności.
 
Zanahoria jest państwem z silną rolą jednostki władcy. Ustrój opiera się o ideały absolutystycznej monarchii oświeconej, z dominującą rolą Księcia. Księstwo Zanahorii z czasem będzie ewoluować, będziemy się starać o koronację monarszą, ale Korony Zanahoryjskiej niestety nie mamy (jeszcze). To będzie jednak z wielu cech narracji Zanahorii.
]]> <![CDATA[Historia Zanahorii]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3140 Tue, 15 Dec 2020 02:53:20 +0100 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3140 Historia Zanahorii nie jest aż tak długa, jakby przypuszczać można. Lokowana została przez Króla Wacława III dopiero w1493 roku, jako nagroda dla Mieczysława Wąsatego za zasługi w obronie ojczyzny. Na początku została nazwana Karotki. 
 
[Obrazek: dbimage_gallery_image_408.jpg]
Wizerunek Mieczysława, Wojciech Baran 1934 (przypuszczalny)

 
Mieczysław nie spodziewał się jednak, że jego ziemia będzie tak żyzna, a lud tak krnąbrny i leniwy. Wiele lat marnował się wobec tego potencjał gospodarczy tego regionu. W końcu jednak włodarz nie wytrzymał. Nakazał chłopom ruszyć w pole i spulchnić całą glebę, która do pól należała. Gdy jednak ci znowu zignorowali jego polecenie, wysłał dwóch rycerzy, którzy wzięli dwóch barczystych chłopów i dokonali egzekucji.
 
Kronika Bolesława Piórka, najważniejszego kronikarza tego okresu tak opisuje to wydarzenie
 
Cytat:
Gdy pierwszej niedzieli pańskiej, marcowego poranka, gdy ludzie wracali z nabożeństwa dwóch w żelazo okutych przybyło do miasta na ogierach. Jeden z nich był czarny jak noc, a drugi biały jak poranna mgła październikowa. Dorwali dwóch chłopów, Bartków, dwóch braci mleczarzy, przykuli do nóg ołowiane kule po pół kwintala każda i ręce związali sznurem konopnym i za brody zaczepili pętle, po czym zaszturchali na rynek. Toporem niczym drwo przerąbali ich czaszki, a krew zbrukała płyty rynkowe.
Piórko 1495
 
[Obrazek: 8AybAo3.jpg]
Egzekucja, Jearnes 1554

 
Dopiero te krwawe wydarzenia otrzeźwiły mieszkańców Karotek. Ruszyli do pracy. Dwa lata trzeba było czekać, aby ziemia zrodziła taki plon, że musieli obniżyć ceny płodów ziemi, bo w spichlerzach już na nie miejsca nie było. Tak też w dostatnie życie udało się wejść Mieczysławowi, który nie zapomniał o swoich poddanych, a w głębi serca był im przychylny.
 
Mieczysław rozpoczął budowę młyna do mielenia mąki, a także rozbudował mleczarnię i spichlerz. Wiele mu mieszkańcy zawdzięczali. Ku jego chwale układano pieśni i pisano hymny pochwalne. Do Karotek przybywali z całego świata poeci i malarze, znajdując w jego zamku gościnność i przychylność.
 
W 1500 r Mieczysław sformował oddział liczący 5000 szabel, do szykującej się wojny. Co prawda do wojny nie doszło, jednak był on gotowy wspierać swego króla za wszelką cenę.
 
W końcu jednak zdecydował się ożenić. Jego serce skradła Arleta, córka kupca z Krasnodarska. Udało mu się pobrać razem z nią, a kupiec przeniósł swój majątek pod zamkową strzechę. Arleta była kobietą bardzo dobrą, ale wyniosłą i za dobroć oczekiwała szacunku. Nic więc dziwnego, że również o jej szczodrości powstawały ballady, niejednokrotnie w ukryty sposób przekazujące jej potrzebę zauważenia.
 
[Obrazek: Aldona-Anna-na-portrecie-wed%C5%82u-wzor...owicza.jpg]
Arleta, wizerunek domniemany, Karol Franz 1883

 
Ślub Arlety i Mieczysława był huczny, mówi się, że więcej po nim mężów było nietrzeźwych, niż zmarłych na cmentarzu. Ponownie odnosząc się do kroniki Piórka:
 
Cytat:
Gdy tylko kapela zagrała pierwszego wertecza otworzyły się beczki z winem czerwonym jak krew i piwem niczym bursztyn, z których czerpać można było, a ich dnia do dzisiaj nikt nie ujrzał. Świat stał się piękniejszy, najzacieklejsi rywale tańczyli razem minueta, a damy płakały nad synami, którzy pierwszy raz do nieprzytomności z trunków korzystali. Całą mozaikę uczuć wzbudziła miłość Mieczysława do Arlety i Arlety do Mieczysława.
Piórko 1503
 
Ichniejsze wesele wprawiło w niejaką radość wielu magnatów, którzy przesyłali gratulacje dla nowożeńców. Szybko jednak gwar przycichł i życie dalej toczyło się po swojemu.
]]> Historia Zanahorii nie jest aż tak długa, jakby przypuszczać można. Lokowana została przez Króla Wacława III dopiero w1493 roku, jako nagroda dla Mieczysława Wąsatego za zasługi w obronie ojczyzny. Na początku została nazwana Karotki. 
 
[Obrazek: dbimage_gallery_image_408.jpg]
Wizerunek Mieczysława, Wojciech Baran 1934 (przypuszczalny)

 
Mieczysław nie spodziewał się jednak, że jego ziemia będzie tak żyzna, a lud tak krnąbrny i leniwy. Wiele lat marnował się wobec tego potencjał gospodarczy tego regionu. W końcu jednak włodarz nie wytrzymał. Nakazał chłopom ruszyć w pole i spulchnić całą glebę, która do pól należała. Gdy jednak ci znowu zignorowali jego polecenie, wysłał dwóch rycerzy, którzy wzięli dwóch barczystych chłopów i dokonali egzekucji.
 
Kronika Bolesława Piórka, najważniejszego kronikarza tego okresu tak opisuje to wydarzenie
 
Cytat:
Gdy pierwszej niedzieli pańskiej, marcowego poranka, gdy ludzie wracali z nabożeństwa dwóch w żelazo okutych przybyło do miasta na ogierach. Jeden z nich był czarny jak noc, a drugi biały jak poranna mgła październikowa. Dorwali dwóch chłopów, Bartków, dwóch braci mleczarzy, przykuli do nóg ołowiane kule po pół kwintala każda i ręce związali sznurem konopnym i za brody zaczepili pętle, po czym zaszturchali na rynek. Toporem niczym drwo przerąbali ich czaszki, a krew zbrukała płyty rynkowe.
Piórko 1495
 
[Obrazek: 8AybAo3.jpg]
Egzekucja, Jearnes 1554

 
Dopiero te krwawe wydarzenia otrzeźwiły mieszkańców Karotek. Ruszyli do pracy. Dwa lata trzeba było czekać, aby ziemia zrodziła taki plon, że musieli obniżyć ceny płodów ziemi, bo w spichlerzach już na nie miejsca nie było. Tak też w dostatnie życie udało się wejść Mieczysławowi, który nie zapomniał o swoich poddanych, a w głębi serca był im przychylny.
 
Mieczysław rozpoczął budowę młyna do mielenia mąki, a także rozbudował mleczarnię i spichlerz. Wiele mu mieszkańcy zawdzięczali. Ku jego chwale układano pieśni i pisano hymny pochwalne. Do Karotek przybywali z całego świata poeci i malarze, znajdując w jego zamku gościnność i przychylność.
 
W 1500 r Mieczysław sformował oddział liczący 5000 szabel, do szykującej się wojny. Co prawda do wojny nie doszło, jednak był on gotowy wspierać swego króla za wszelką cenę.
 
W końcu jednak zdecydował się ożenić. Jego serce skradła Arleta, córka kupca z Krasnodarska. Udało mu się pobrać razem z nią, a kupiec przeniósł swój majątek pod zamkową strzechę. Arleta była kobietą bardzo dobrą, ale wyniosłą i za dobroć oczekiwała szacunku. Nic więc dziwnego, że również o jej szczodrości powstawały ballady, niejednokrotnie w ukryty sposób przekazujące jej potrzebę zauważenia.
 
[Obrazek: Aldona-Anna-na-portrecie-wed%C5%82u-wzor...owicza.jpg]
Arleta, wizerunek domniemany, Karol Franz 1883

 
Ślub Arlety i Mieczysława był huczny, mówi się, że więcej po nim mężów było nietrzeźwych, niż zmarłych na cmentarzu. Ponownie odnosząc się do kroniki Piórka:
 
Cytat:
Gdy tylko kapela zagrała pierwszego wertecza otworzyły się beczki z winem czerwonym jak krew i piwem niczym bursztyn, z których czerpać można było, a ich dnia do dzisiaj nikt nie ujrzał. Świat stał się piękniejszy, najzacieklejsi rywale tańczyli razem minueta, a damy płakały nad synami, którzy pierwszy raz do nieprzytomności z trunków korzystali. Całą mozaikę uczuć wzbudziła miłość Mieczysława do Arlety i Arlety do Mieczysława.
Piórko 1503
 
Ichniejsze wesele wprawiło w niejaką radość wielu magnatów, którzy przesyłali gratulacje dla nowożeńców. Szybko jednak gwar przycichł i życie dalej toczyło się po swojemu.
]]> <![CDATA[Zanahoryjski Festyn Śniegu]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3116 Thu, 03 Dec 2020 12:09:33 +0100 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3116
A gdy tylko pierwszy płatek śniegu spadł na piach plaży zanahoryjskiej wśród mieszkańców osady zapanował gwar. Wszystkie latarnie zaświeciły się na biało, a miasto rozbłysło śnieżnym światłem. Kawałki papieru wyrzucone zostały w górę przez starszyznę miasta motywując śnieg do intensywniejszego opadu. Niczym szamani pustynni przywołują tańcem deszcz, tak mieszkańcy (Zanahorii) utworzyli korowody wokół placu i zaczęli tańczyć z radości. Zimno nie grało roli, choroby się nikt nie bał, a na następny dzień żadna osoba nie leżała pod pierzynami. (9 grudnia 1998)
(...)
Bawili się w śniegu, młodzi zjeżdzali na sankach na wyścigi, starsi dzielili się na grupy i urządzali batalie na śnieżne kule. Kobiety toczyły ogromne kule, a później z pomocą najsilniejszych mężczyzn stawiali je na siebie, wsadzali węgielne kamyczki jako guziki jego garnituru, a największa marchewka stanowiła jego nos. Gospodarzowi, który przyniósł tę marchewkę starszyzna nie żałowała srebrnych monet. (13 grudnia 2002)

Pomyślałem, że fajnie byłoby odświeżyć tradycję oraz przygotować taki festyn również w tym roku. Wypatrując kolejnych płatków śniegu zamierzam przygotować kilka konkursów, m.in. w saneczkarstwie, lepieniu bałwana oraz na największą marchewkę. Gdy tylko spadnie pierwszy śnieg w Zanahorii z pewnością nie omieszkam się o tym poinformować. Szczegóły konkursów - wkrótce!
]]>
A gdy tylko pierwszy płatek śniegu spadł na piach plaży zanahoryjskiej wśród mieszkańców osady zapanował gwar. Wszystkie latarnie zaświeciły się na biało, a miasto rozbłysło śnieżnym światłem. Kawałki papieru wyrzucone zostały w górę przez starszyznę miasta motywując śnieg do intensywniejszego opadu. Niczym szamani pustynni przywołują tańcem deszcz, tak mieszkańcy (Zanahorii) utworzyli korowody wokół placu i zaczęli tańczyć z radości. Zimno nie grało roli, choroby się nikt nie bał, a na następny dzień żadna osoba nie leżała pod pierzynami. (9 grudnia 1998)
(...)
Bawili się w śniegu, młodzi zjeżdzali na sankach na wyścigi, starsi dzielili się na grupy i urządzali batalie na śnieżne kule. Kobiety toczyły ogromne kule, a później z pomocą najsilniejszych mężczyzn stawiali je na siebie, wsadzali węgielne kamyczki jako guziki jego garnituru, a największa marchewka stanowiła jego nos. Gospodarzowi, który przyniósł tę marchewkę starszyzna nie żałowała srebrnych monet. (13 grudnia 2002)

Pomyślałem, że fajnie byłoby odświeżyć tradycję oraz przygotować taki festyn również w tym roku. Wypatrując kolejnych płatków śniegu zamierzam przygotować kilka konkursów, m.in. w saneczkarstwie, lepieniu bałwana oraz na największą marchewkę. Gdy tylko spadnie pierwszy śnieg w Zanahorii z pewnością nie omieszkam się o tym poinformować. Szczegóły konkursów - wkrótce!
]]> <![CDATA[Uroczystość 23 października i ogłoszenie projektu KZW]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3011 Fri, 23 Oct 2020 10:54:05 +0200 Jan II]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3011 Mam nadzieję, że własciel lenna nie będzie miał nic przeciwko otwarciu nowego wątku. 

Do ratusza miejskiego, poczeli przybywać licznie zapraszani goście z całego kraju, a nawet znalazło się pare ciekawych person z zza granicy federacji. W tym czasie Erik przyglądał się pracy miejscowego urzędnika, który dbał o to aby dobrym zwyczajem na zanahoryjskim stole niczego nie brakowało, było w końcu święto odzyskania niepodległości i w dodatku zbiegające się z goruzyjskim Świętem Wina, w związku z którym bracia z północy kraju dostarczyli do Zanahorii całe hektolitry wyśmienitych trunków, jako że święto zostało w Goruzji odwołane ze względu na ognisko epidemi realiozy (na szczęście szybko ugaszone). 
W końcu przed zebranym tłumem stanął minister spraw wewnętrznych i Sekretarz Generalny Kancelarii Prezydenta Związkowego i począł wygłaszać przemowę:
— Szanowni Państwo, o to nadchodzi historyczna chwila dla naszego narodu i dla naszego państwa, oto chciałbym przedstawić zanahoryjczykom, jak i wszystkim członkom naszego wielkiego narodu projekt nowej konstytucji dla Związku Winkulijskiego! Oczywiście są w niej pewne błędy natury czysto językowej, ale od strony merytorycznej wprowadza bardzo wiele istotnych i potrzebnych zmian! — powiedział, poczym otworzył dokument podpisany jako KONSTYTUCJA ZWIĄZKU WINKULIJSKIEGO i otworzył jego zawartość. — oczywiście jak są jakieś pytania, to chętnie na nie odpowiem i przy okazji opiszę skrótowo zmiany jakie ów projekt wprowadza. 
https://cdn.discordapp.com/attachments/6...ucjaZW.pdf
]]> Mam nadzieję, że własciel lenna nie będzie miał nic przeciwko otwarciu nowego wątku. 

Do ratusza miejskiego, poczeli przybywać licznie zapraszani goście z całego kraju, a nawet znalazło się pare ciekawych person z zza granicy federacji. W tym czasie Erik przyglądał się pracy miejscowego urzędnika, który dbał o to aby dobrym zwyczajem na zanahoryjskim stole niczego nie brakowało, było w końcu święto odzyskania niepodległości i w dodatku zbiegające się z goruzyjskim Świętem Wina, w związku z którym bracia z północy kraju dostarczyli do Zanahorii całe hektolitry wyśmienitych trunków, jako że święto zostało w Goruzji odwołane ze względu na ognisko epidemi realiozy (na szczęście szybko ugaszone). 
W końcu przed zebranym tłumem stanął minister spraw wewnętrznych i Sekretarz Generalny Kancelarii Prezydenta Związkowego i począł wygłaszać przemowę:
— Szanowni Państwo, o to nadchodzi historyczna chwila dla naszego narodu i dla naszego państwa, oto chciałbym przedstawić zanahoryjczykom, jak i wszystkim członkom naszego wielkiego narodu projekt nowej konstytucji dla Związku Winkulijskiego! Oczywiście są w niej pewne błędy natury czysto językowej, ale od strony merytorycznej wprowadza bardzo wiele istotnych i potrzebnych zmian! — powiedział, poczym otworzył dokument podpisany jako KONSTYTUCJA ZWIĄZKU WINKULIJSKIEGO i otworzył jego zawartość. — oczywiście jak są jakieś pytania, to chętnie na nie odpowiem i przy okazji opiszę skrótowo zmiany jakie ów projekt wprowadza. 
https://cdn.discordapp.com/attachments/6...ucjaZW.pdf
]]> <![CDATA[Plan rozwoju Zanahorii]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3026 Wed, 21 Oct 2020 16:34:14 +0200 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3026 Mieszkańcy!
 
Kilka dni temu Prezydent ostatecznie przyznał mi jako lenno, piękne miejsce - naszą Zanahorię. Mam nadzieję, że już niebawem zabawa, jaka nam się kroi ruszy z kopyta. Będzie to jednak wymagało wspólnego zaangażowania i pracy organicznej. Wierząc, że współpraca będzie owocna, chciałbym przedstawić kilka punktów, do których realizacji będziemy dążyć. Wydaje mi się on najbardziej odpowiedni, chociaż rozkwit można osiągnąć na wiele sposobów.
 

1. ZANAHORIA - narracyjnie
Punkt, który już na trwale zapisze się w każdym planie rozwoju lokalnego. Dzięki narracji zbudujemy aktywność i będziemy budować relacje, które sprawią, że zapamiętani zostaniemy pozytywnie. Narracja pozwala nam na bardzo wiele i zamierza wycisnąć z niej jak najwięcej. Pierwsze kroki już zostały podjęte - wątek ze zwiedzania Zanahorii okazał się strzałem w dziesiątkę. Postaram się, aby był w miarę aktywny, z biegiem czasu powstawać będą nowe.
 
Jednak narracja ma też drugą twarz, o której nie zamierzam zapomnieć. Mam tu na myśli pojedyncze zdarzenia, wydarzenia, wypadki. Będą miały one na celu wzbudzenie emocji. Zbliżenie do realnego świata. Postaram się wprowadzić narracją taką atmosferę, aby każdy czuł ją, jakby była prawdziwa. Żeby można było na żywo się zaangażować w codzienne życie Zanahorii.
 
Powstaną również postacie narracyjne - uczestnicy zdarzeń w mieście. Pisząc te słowa naszła mnie myśl dotycząca narracji i wpisująca się w obraz lenna, który chcę wytworzyć. Na razie jednak owinę go mgłą. Czarodziej nie ujawnia sztuczek, a reżyserowie trzymają widzów w napięciu do końca seansu.
 
2. ZANAHORIA - gospodarczo
Pod tym względem również nie zamierzam trwać biernie. W najbliższym czasie ruszy szereg inwestycji, które pozwolą na lepsze prosperowanie okolicy. Sporządzony zostanie również spis ekonomiczny, który uwzględni infrastrukturę, jaka znajduje się w Zanahorii. Posłuży ona jako podstawa do opracowywanej przeze mnie skali Jiha określającej poziom bogactwa danej lokacji. Opierać się będzie ona na trzech filarach - liczbie ludności, infrastrukturze oraz aktywności. Pozwolę sobie jednak uciąć temat w tym miejscu, gdyż o skali nie można zbyt wiele obecnie powiedzieć. Napomknę jedynie, że opracowanie jej będzie służyło nie tylko nam, ale całemu Związkowi.
 
3. ZANAHORIA - kulturowo
"Jak przeżarta nędzą i chorobami, pozbawiona kultury (...) może być odrodzicielką narodu?" - Ano nie może. Dlatego też zadbamy o to, aby kultura powstała. Chociaż powinienem powiedzieć - została przybliżona. Obecnie jest nam ona obca, daleka, niemniej jednak, gdy bliżej ją poznamy, zobaczymy, że przez długi czas nie znaliśmy czegoś, co przyprawia nas o ciary. Co będziemy robić z największą rozkoszą.
 
Dodatkowo planowane są różne festyny, uroczystości, święta i karnawały. Doskonale zazębiać się będzie to z narracją. Uroczystości dadzą nam ogromne pole do popisu. Przy okazji umożliwią integrację oraz aktywność. Myślę, że nasze standardy będą rosły z każdym krokiem, aż w końcu wyrosną na skalę ogólnokrajową, a może nawet i międzynarodową. Obok odkrywania kultury postaram się wprowadzić swoje elementy, aby nasze życie było jeszcze barwniejsze. Głowę mam pełną pomysłów i sądzę, że ich realizacja to jedynie kwestia czasu.
  
Ostatnim punktem jest tolerancja. Zanahoria nie jest miejscem monokulturowym. Każdy znajdzie tutaj gościnność i atmosferę domostwa. Nie musicie się wstydzić swojej kultury, powinniście ją wręcz afirmować. Każdy dzień może kryć dzięki temu niespodziankę i liczę, że czasami ją odkryje.
 
4. ZANAHORIA - zagranicznie
Ten punkt może okazać się najtrudniejszy, ale jednocześnie jest najbardziej ambitny. Szczególnie, że uwzględnia wszystkie pozostałe, wręcz je rozszerzając. Zamierzam działać w Zanahorii w taki sposób, aby jak najwięcej osób się o niej dowiedziało. Podejmę trud propagowania zanahoryjskiej kultury i narracji, za granicą, pokazując wyjątkową jakość naszego regionu.
 
Nie jest to jednak koniec. Zamierzam działać również w drugą stronę i zapraszać do Zanahorii gości z zagranicy, szczególnie w dniach uroczystości lub większych wydarzeń. Listę mam dosyć obszerną, znaleźć można na niej wiele interesujących nazwisk, wśród nich rotryjski duchowny i uczony Janusz Zabieraj, leocki i hasselandzki działacz kulturowy, językoznawca i szachista Santiago Vilarte czy też nasz stary dobry przyjaciel, emerytowany Bialeńczyk, profesor Andrzej Swarzewski (chociaż po cichu liczę, że złoży on wniosek o obywatelstwo Związku Winkulijskiego).
 
Zanahoria postara się również o udział w międzynarodowych wydarzeniach lub sama je zaangażuje, jeżeli będzie taka potrzeba, przy współpracy z konkretnymi osobami.


Tak zarysowuje się plan rozwoju Zanahorii. Kilka najbliższych dni zajmie mi jeszcze organizacja pracy, niemniej jednak niedługo ruszamy. Z pewnością się nie zawiedziecie!
Dziękuję!
]]> Mieszkańcy!
 
Kilka dni temu Prezydent ostatecznie przyznał mi jako lenno, piękne miejsce - naszą Zanahorię. Mam nadzieję, że już niebawem zabawa, jaka nam się kroi ruszy z kopyta. Będzie to jednak wymagało wspólnego zaangażowania i pracy organicznej. Wierząc, że współpraca będzie owocna, chciałbym przedstawić kilka punktów, do których realizacji będziemy dążyć. Wydaje mi się on najbardziej odpowiedni, chociaż rozkwit można osiągnąć na wiele sposobów.
 

1. ZANAHORIA - narracyjnie
Punkt, który już na trwale zapisze się w każdym planie rozwoju lokalnego. Dzięki narracji zbudujemy aktywność i będziemy budować relacje, które sprawią, że zapamiętani zostaniemy pozytywnie. Narracja pozwala nam na bardzo wiele i zamierza wycisnąć z niej jak najwięcej. Pierwsze kroki już zostały podjęte - wątek ze zwiedzania Zanahorii okazał się strzałem w dziesiątkę. Postaram się, aby był w miarę aktywny, z biegiem czasu powstawać będą nowe.
 
Jednak narracja ma też drugą twarz, o której nie zamierzam zapomnieć. Mam tu na myśli pojedyncze zdarzenia, wydarzenia, wypadki. Będą miały one na celu wzbudzenie emocji. Zbliżenie do realnego świata. Postaram się wprowadzić narracją taką atmosferę, aby każdy czuł ją, jakby była prawdziwa. Żeby można było na żywo się zaangażować w codzienne życie Zanahorii.
 
Powstaną również postacie narracyjne - uczestnicy zdarzeń w mieście. Pisząc te słowa naszła mnie myśl dotycząca narracji i wpisująca się w obraz lenna, który chcę wytworzyć. Na razie jednak owinę go mgłą. Czarodziej nie ujawnia sztuczek, a reżyserowie trzymają widzów w napięciu do końca seansu.
 
2. ZANAHORIA - gospodarczo
Pod tym względem również nie zamierzam trwać biernie. W najbliższym czasie ruszy szereg inwestycji, które pozwolą na lepsze prosperowanie okolicy. Sporządzony zostanie również spis ekonomiczny, który uwzględni infrastrukturę, jaka znajduje się w Zanahorii. Posłuży ona jako podstawa do opracowywanej przeze mnie skali Jiha określającej poziom bogactwa danej lokacji. Opierać się będzie ona na trzech filarach - liczbie ludności, infrastrukturze oraz aktywności. Pozwolę sobie jednak uciąć temat w tym miejscu, gdyż o skali nie można zbyt wiele obecnie powiedzieć. Napomknę jedynie, że opracowanie jej będzie służyło nie tylko nam, ale całemu Związkowi.
 
3. ZANAHORIA - kulturowo
"Jak przeżarta nędzą i chorobami, pozbawiona kultury (...) może być odrodzicielką narodu?" - Ano nie może. Dlatego też zadbamy o to, aby kultura powstała. Chociaż powinienem powiedzieć - została przybliżona. Obecnie jest nam ona obca, daleka, niemniej jednak, gdy bliżej ją poznamy, zobaczymy, że przez długi czas nie znaliśmy czegoś, co przyprawia nas o ciary. Co będziemy robić z największą rozkoszą.
 
Dodatkowo planowane są różne festyny, uroczystości, święta i karnawały. Doskonale zazębiać się będzie to z narracją. Uroczystości dadzą nam ogromne pole do popisu. Przy okazji umożliwią integrację oraz aktywność. Myślę, że nasze standardy będą rosły z każdym krokiem, aż w końcu wyrosną na skalę ogólnokrajową, a może nawet i międzynarodową. Obok odkrywania kultury postaram się wprowadzić swoje elementy, aby nasze życie było jeszcze barwniejsze. Głowę mam pełną pomysłów i sądzę, że ich realizacja to jedynie kwestia czasu.
  
Ostatnim punktem jest tolerancja. Zanahoria nie jest miejscem monokulturowym. Każdy znajdzie tutaj gościnność i atmosferę domostwa. Nie musicie się wstydzić swojej kultury, powinniście ją wręcz afirmować. Każdy dzień może kryć dzięki temu niespodziankę i liczę, że czasami ją odkryje.
 
4. ZANAHORIA - zagranicznie
Ten punkt może okazać się najtrudniejszy, ale jednocześnie jest najbardziej ambitny. Szczególnie, że uwzględnia wszystkie pozostałe, wręcz je rozszerzając. Zamierzam działać w Zanahorii w taki sposób, aby jak najwięcej osób się o niej dowiedziało. Podejmę trud propagowania zanahoryjskiej kultury i narracji, za granicą, pokazując wyjątkową jakość naszego regionu.
 
Nie jest to jednak koniec. Zamierzam działać również w drugą stronę i zapraszać do Zanahorii gości z zagranicy, szczególnie w dniach uroczystości lub większych wydarzeń. Listę mam dosyć obszerną, znaleźć można na niej wiele interesujących nazwisk, wśród nich rotryjski duchowny i uczony Janusz Zabieraj, leocki i hasselandzki działacz kulturowy, językoznawca i szachista Santiago Vilarte czy też nasz stary dobry przyjaciel, emerytowany Bialeńczyk, profesor Andrzej Swarzewski (chociaż po cichu liczę, że złoży on wniosek o obywatelstwo Związku Winkulijskiego).
 
Zanahoria postara się również o udział w międzynarodowych wydarzeniach lub sama je zaangażuje, jeżeli będzie taka potrzeba, przy współpracy z konkretnymi osobami.


Tak zarysowuje się plan rozwoju Zanahorii. Kilka najbliższych dni zajmie mi jeszcze organizacja pracy, niemniej jednak niedługo ruszamy. Z pewnością się nie zawiedziecie!
Dziękuję!
]]> <![CDATA[Spacerem po Zanahorii]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3015 Wed, 14 Oct 2020 12:59:08 +0200 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3015 Alfred w końcu dotarł do Zanahorii, wniosek leżał już w kancelarii Prezydenta jednak trudno było nie zobaczyć tej ziemi przed nadaniem jej jako ziemi honorowej. Pierwsze wrażenie zawsze jest najważniejsze, jednak gość widział, że łatwo nie będzie. Drobne zabudowania na przedmieściach nie były najwyższej jakości, niemniej jednak trudno ukrywać, że panorama była przepiękna. 
 
[Obrazek: pDzMijs.png]
 
Dawno nie widział tak urzekających widoków, ostatni raz jeszcze za czasów bycia Prezydentem Federacji Nordackiej i podróży dyplomatycznej do Dreamlandu, kiedy to podpisano traktat o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych. 
- To były czasy - westchnął po czym ruszył w poszukiwaniu jakiejkolwiek cywilizacji.

[Obrazek: U3ByJEN.png]
 
Podróż nie była łatwa. Zanahoria miała mnóstwo ślepych zaułków, miejsc, w których można było się zgubić. Zabudowania mieszkalne w niektórych dzielnicach dopiero powstawały, co sprawiało, że rozwój tej części Związku Winkulijskiego do teraz nie został ukończony.
- Ale to i lepiej - myślał Alfred - ludzie będą chcieli współpracować.

[Obrazek: GxdNliZ.png]
 
Długo mu się spacerowało po Zanahorii. Nie sposób było odnaleźć najważniejsze miejsca w mieście, tym bardziej, że nic nie wskazywało, aby się znajdowały w tym mieście jakieś ważniejsze zakątki. Aż w końcu doszedł do jakiegoś parku. Zmęczony zdecydował się na spacer po nim i odetchnięcie na łonie natury. Park był uporządkowany, piękny, zapierający dech w piersiach. Po prostu chciało się tutaj wracać i Alfred myślał tak samo. No bo w końcu też nieczęsto widuje się takie miejsca. 

[Obrazek: anwr51o.png]
 
Jak był uradowany, kiedy zbliżając się do wyjścia zobaczył na jednym z ciasnych zabudowań napis: "Ratusz miejski". Ruszył w kierunku drzwi, w nadziei, że w końcu dowie się czegoś ciekawego na temat miasta. Ku jego zaskoczeniu jednak drzwi były zamknięte, a na drzwiach napisane: "Zapraszamy w godzinach otwarcia".
- No to wrócimy tu później - powiedział głośno, zwracając przy okazji uwagę kilku przechodniów.
 
[Obrazek: 0PPugwO.png]
]]> Alfred w końcu dotarł do Zanahorii, wniosek leżał już w kancelarii Prezydenta jednak trudno było nie zobaczyć tej ziemi przed nadaniem jej jako ziemi honorowej. Pierwsze wrażenie zawsze jest najważniejsze, jednak gość widział, że łatwo nie będzie. Drobne zabudowania na przedmieściach nie były najwyższej jakości, niemniej jednak trudno ukrywać, że panorama była przepiękna. 
 
[Obrazek: pDzMijs.png]
 
Dawno nie widział tak urzekających widoków, ostatni raz jeszcze za czasów bycia Prezydentem Federacji Nordackiej i podróży dyplomatycznej do Dreamlandu, kiedy to podpisano traktat o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych. 
- To były czasy - westchnął po czym ruszył w poszukiwaniu jakiejkolwiek cywilizacji.

[Obrazek: U3ByJEN.png]
 
Podróż nie była łatwa. Zanahoria miała mnóstwo ślepych zaułków, miejsc, w których można było się zgubić. Zabudowania mieszkalne w niektórych dzielnicach dopiero powstawały, co sprawiało, że rozwój tej części Związku Winkulijskiego do teraz nie został ukończony.
- Ale to i lepiej - myślał Alfred - ludzie będą chcieli współpracować.

[Obrazek: GxdNliZ.png]
 
Długo mu się spacerowało po Zanahorii. Nie sposób było odnaleźć najważniejsze miejsca w mieście, tym bardziej, że nic nie wskazywało, aby się znajdowały w tym mieście jakieś ważniejsze zakątki. Aż w końcu doszedł do jakiegoś parku. Zmęczony zdecydował się na spacer po nim i odetchnięcie na łonie natury. Park był uporządkowany, piękny, zapierający dech w piersiach. Po prostu chciało się tutaj wracać i Alfred myślał tak samo. No bo w końcu też nieczęsto widuje się takie miejsca. 

[Obrazek: anwr51o.png]
 
Jak był uradowany, kiedy zbliżając się do wyjścia zobaczył na jednym z ciasnych zabudowań napis: "Ratusz miejski". Ruszył w kierunku drzwi, w nadziei, że w końcu dowie się czegoś ciekawego na temat miasta. Ku jego zaskoczeniu jednak drzwi były zamknięte, a na drzwiach napisane: "Zapraszamy w godzinach otwarcia".
- No to wrócimy tu później - powiedział głośno, zwracając przy okazji uwagę kilku przechodniów.
 
[Obrazek: 0PPugwO.png]
]]> <![CDATA[Zanahoryjskie gry szkolne]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3014 Tue, 13 Oct 2020 16:37:04 +0200 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=3014 "Zanahoryjskie dzieci były zawsze bardzo pomysłowe. Nie siedziały w telefonach na przerwach i często spóźniały się na lekcje przez niedokończone rozgrywki. Łatwo też w swoje zabawy wciągały nauczycieli doprowadzając do licznych zaniedbań" - Renata Krata dyrektor Szkoły Podstawowej nr. 1. w Zanahorii.
 
Zgodnie z panią Renią zgadzamy się, że dzieci zamieszkujące Zanahorię były bardzo pomysłowe. Wobec tego warto przytoczyć kilka słynnych gier w które drzewiej bawiły się dzieci oraz młodzież tego kawałka ziemi. A co jest lepszego w poznawaniu nowych gier, jak samo granie w nie? Wobec tego zapraszam dzisiaj wszystkich mieszkańców Związku Winkulijskiego do zabawy w "Marchewkę", która będzie pierwszą w naszym "tournée".
 
Zabawa ta była początkowo wykorzystywana przez nauczycieli w przedszkolach, z czasem jednak zasady wyewoluowały i zmieniły. 
 
Ta z pozoru prosta gra potrafi dać w kość nawet największym weteranom. Nie wymaga ona żadnych umiejętności, a jedynym wymogiem jest posiadanie kartki oraz długopisu (na potrzeby mikronacyjne, Paint też się nada). 
 
Na początku nauczyciel wymyślał proste słowo (np. kot) oraz mówił uczniom: "Narysujcie to, o czym pomyślałem". Uczniowie mieli za zadanie narysować obrazek przedstawiający słowo, o którym pomyślał nauczyciel.
 
Następnie nauczyciel wybierał ucznia, którego rysunek był najbliżej wybranego przez niego słowa. Następnie sporządzano listę obrazków i jednocześnie słów. Uczeń, który był najbliżej podanego słowa mówi, co widzi na rysunkach pozostałych osób.
 
Z tak sporządzonej listy uczeń wybiera jedno słowo, a pozostali uczniowie ponownie mają za zadanie narysować to, co widzą na obrazkach. Po wykonaniu rysunków, wybierany jest uczeń, który narysował to, o czym pomyślał uczeń oraz nazywa rysunki pozostałych uczniów ALE nie może już użyć słów, które znajdują się już na liście.
 
Z pozoru prosta gra z czasem doprowadza do bardziej skomplikowanych słów, a także do bardziej szczegółowych rysunków.
 
Wobec tego zapraszam wszystkich mieszkańców Związku Winkulijskiego oraz zagranicznych obserwatorów do wzięcia udziału w tej starej zanahoryjskiej zabawie. Pierwsze słowo już zostało wybrane, każda runda trwać będzie 7 dni!
]]> "Zanahoryjskie dzieci były zawsze bardzo pomysłowe. Nie siedziały w telefonach na przerwach i często spóźniały się na lekcje przez niedokończone rozgrywki. Łatwo też w swoje zabawy wciągały nauczycieli doprowadzając do licznych zaniedbań" - Renata Krata dyrektor Szkoły Podstawowej nr. 1. w Zanahorii.
 
Zgodnie z panią Renią zgadzamy się, że dzieci zamieszkujące Zanahorię były bardzo pomysłowe. Wobec tego warto przytoczyć kilka słynnych gier w które drzewiej bawiły się dzieci oraz młodzież tego kawałka ziemi. A co jest lepszego w poznawaniu nowych gier, jak samo granie w nie? Wobec tego zapraszam dzisiaj wszystkich mieszkańców Związku Winkulijskiego do zabawy w "Marchewkę", która będzie pierwszą w naszym "tournée".
 
Zabawa ta była początkowo wykorzystywana przez nauczycieli w przedszkolach, z czasem jednak zasady wyewoluowały i zmieniły. 
 
Ta z pozoru prosta gra potrafi dać w kość nawet największym weteranom. Nie wymaga ona żadnych umiejętności, a jedynym wymogiem jest posiadanie kartki oraz długopisu (na potrzeby mikronacyjne, Paint też się nada). 
 
Na początku nauczyciel wymyślał proste słowo (np. kot) oraz mówił uczniom: "Narysujcie to, o czym pomyślałem". Uczniowie mieli za zadanie narysować obrazek przedstawiający słowo, o którym pomyślał nauczyciel.
 
Następnie nauczyciel wybierał ucznia, którego rysunek był najbliżej wybranego przez niego słowa. Następnie sporządzano listę obrazków i jednocześnie słów. Uczeń, który był najbliżej podanego słowa mówi, co widzi na rysunkach pozostałych osób.
 
Z tak sporządzonej listy uczeń wybiera jedno słowo, a pozostali uczniowie ponownie mają za zadanie narysować to, co widzą na obrazkach. Po wykonaniu rysunków, wybierany jest uczeń, który narysował to, o czym pomyślał uczeń oraz nazywa rysunki pozostałych uczniów ALE nie może już użyć słów, które znajdują się już na liście.
 
Z pozoru prosta gra z czasem doprowadza do bardziej skomplikowanych słów, a także do bardziej szczegółowych rysunków.
 
Wobec tego zapraszam wszystkich mieszkańców Związku Winkulijskiego oraz zagranicznych obserwatorów do wzięcia udziału w tej starej zanahoryjskiej zabawie. Pierwsze słowo już zostało wybrane, każda runda trwać będzie 7 dni!
]]>