<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title><![CDATA[Związek Winkulijski - Zbiory biblioteki]]></title>
		<link>https://archiwum.nordata.org/</link>
		<description><![CDATA[Związek Winkulijski - https://archiwum.nordata.org]]></description>
		<pubDate>Wed, 12 Aug 2026 17:21:41 +0000</pubDate>
		<generator>MyBB</generator>
		<item>
			<title><![CDATA[Hołd lenny JKW H. v. Heintschela z dnia 13 grudnia 2015 roku]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5927</link>
			<pubDate>Sat, 02 Aug 2025 17:02:52 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5927</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">Mając na uwadze dobro Winkulii i jako Naczelnik tegoż państwa przedstawiam umowę międzynarodową.</span></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Składam hołd lenny, a za seniora uznaję Imperatora Arne I.</span></span></div>
<br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">- Tytuł Wielkiego Księcia Winkulii jest  dziedziczny, Imperator nie może go odebrać,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">- Obywatele Wielkiego Księstwa Winkulii staja sie automatycznie obywatelami Batawii,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">- Wielkie Księstwo Winkulii ma prawo tworzyć własne formacje zbrojne pozostające pod zwierzchnictwem Imperium Batawii,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">- Wielkie Księstwo Winkulii posiada własną politykę wewnętrzną, którą kieruje Wielki Książę lub wyznaczona przez niego osoba,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">-  Wielki Książę Winkulii ma prawo do nadawania odznaczeń i tytułów  szlacheckich obowiązujących na terenie Wielkiego Księstwa Winkulia,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">- Wielki Książę Winkulii i nikt inny nie ma prawa sprzeciwienia się zwierzchnictwu Imperium Batawii nad Winkulią,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">-  Nikt nie ma prawa odłączyć ziem należących do Wielkiego Księstwa Winkulii od Imperium Batawskiego. Aby odłączyć Wielkie Księstwo musi  dojść do plebiscytu.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<br />
<div style="text-align: right;" class="mycode_align"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Hans von Heintschel</span></div>
<div style="text-align: right;" class="mycode_align"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Arne I</span></div>
</div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">Mając na uwadze dobro Winkulii i jako Naczelnik tegoż państwa przedstawiam umowę międzynarodową.</span></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Składam hołd lenny, a za seniora uznaję Imperatora Arne I.</span></span></div>
<br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">- Tytuł Wielkiego Księcia Winkulii jest  dziedziczny, Imperator nie może go odebrać,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">- Obywatele Wielkiego Księstwa Winkulii staja sie automatycznie obywatelami Batawii,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">- Wielkie Księstwo Winkulii ma prawo tworzyć własne formacje zbrojne pozostające pod zwierzchnictwem Imperium Batawii,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">- Wielkie Księstwo Winkulii posiada własną politykę wewnętrzną, którą kieruje Wielki Książę lub wyznaczona przez niego osoba,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">-  Wielki Książę Winkulii ma prawo do nadawania odznaczeń i tytułów  szlacheckich obowiązujących na terenie Wielkiego Księstwa Winkulia,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">- Wielki Książę Winkulii i nikt inny nie ma prawa sprzeciwienia się zwierzchnictwu Imperium Batawii nad Winkulią,</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">-  Nikt nie ma prawa odłączyć ziem należących do Wielkiego Księstwa Winkulii od Imperium Batawskiego. Aby odłączyć Wielkie Księstwo musi  dojść do plebiscytu.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<br />
<div style="text-align: right;" class="mycode_align"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Hans von Heintschel</span></div>
<div style="text-align: right;" class="mycode_align"><span style="font-style: italic;" class="mycode_i">Arne I</span></div>
</div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Voog Winkuliersdeg - czerwiec 2025]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5910</link>
			<pubDate>Sun, 08 Jun 2025 17:16:06 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5910</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499828745.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499828745_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 101005704499828745_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499828745.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499828745_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 101005704499828745_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Voog Winkuliersdeg - maj 2025]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5900</link>
			<pubDate>Tue, 06 May 2025 22:05:09 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5900</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499828081.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499828081_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 101005704499828081_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499828081.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499828081_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 101005704499828081_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Aura nad miastem o świcie]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5891</link>
			<pubDate>Sat, 03 May 2025 19:58:04 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5891</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Aura nad miastem o świcie</span></div>
<br />
Podążając ulicami w poszukiwaniu utraconych wspomnień <br />
w pożądaniu aż zapadł nocy mrok,<br />
widok dwojga dziewiczych oczu się ukazał.<br />
<br />
wdziera się niczym brzask o świcie, <br />
niczym ciepła zorza co z wieczora pada na wieczną chlubę tego miasta,<br />
w aurze złota świateł krocząc, odchodzi ku roztopionym mrokom,<br />
wyłania się zza murów katedry jej wzrok w zadumie podniesiony <br />
jak w przedwiecznym geniuszu, co przybytek nakazał u słońca wschodu poczynić.<br />
<br />
i ta zastygła jak kamień w bezruchu co czeka aż wiatr tchnie w nią znów formę i życie,<br />
i odnowi zastygłe jakby przed wiekami młodości oblicze,<br />
podrywając opromienione brzaskiem wszystkie życia chwile, <br />
podmuchy zaś mimo to przędzą każdemu z nici chmur i gwiazd horoskopy. <br />
<br />
gdy znów nie sprzymierzył wiatr dziejów,<br />
gdy pustka z pustyni głosem martwej ciszy wola, <br />
spośród pustego tronu i pustej książąt komnaty,<br />
budynku którego nie tworzy mur a emocja, historia i życie,<br />
wiedział o tym ten, co wie po cóż żyje.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Aura nad miastem o świcie</span></div>
<br />
Podążając ulicami w poszukiwaniu utraconych wspomnień <br />
w pożądaniu aż zapadł nocy mrok,<br />
widok dwojga dziewiczych oczu się ukazał.<br />
<br />
wdziera się niczym brzask o świcie, <br />
niczym ciepła zorza co z wieczora pada na wieczną chlubę tego miasta,<br />
w aurze złota świateł krocząc, odchodzi ku roztopionym mrokom,<br />
wyłania się zza murów katedry jej wzrok w zadumie podniesiony <br />
jak w przedwiecznym geniuszu, co przybytek nakazał u słońca wschodu poczynić.<br />
<br />
i ta zastygła jak kamień w bezruchu co czeka aż wiatr tchnie w nią znów formę i życie,<br />
i odnowi zastygłe jakby przed wiekami młodości oblicze,<br />
podrywając opromienione brzaskiem wszystkie życia chwile, <br />
podmuchy zaś mimo to przędzą każdemu z nici chmur i gwiazd horoskopy. <br />
<br />
gdy znów nie sprzymierzył wiatr dziejów,<br />
gdy pustka z pustyni głosem martwej ciszy wola, <br />
spośród pustego tronu i pustej książąt komnaty,<br />
budynku którego nie tworzy mur a emocja, historia i życie,<br />
wiedział o tym ten, co wie po cóż żyje.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Poezje wybrane]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5882</link>
			<pubDate>Sat, 19 Apr 2025 15:37:40 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5882</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499827661.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499827661_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 101005704499827661_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499827661.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499827661_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 101005704499827661_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Opowieść nowożytna o pucowaniu armaty]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5786</link>
			<pubDate>Thu, 02 Jan 2025 19:27:40 +0100</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5786</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499825060.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499825060_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 101005704499825060_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499825060.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/101005704499825060_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 101005704499825060_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Latarnia (wiersz)]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5785</link>
			<pubDate>Thu, 02 Jan 2025 19:06:39 +0100</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5785</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Latarnia</span></div>
<br />
Rozum w mrocznych czai się odmętach,<br />
żałosną w bólach rodząc pieśń jednaką,<br />
i krzepiący w owych dniach, godzinach<br />
widok co w tysiącach mil się niesie.<br />
<br />
I ów bossman, nieobiąwszy wzrokiem nawet iskry cienia,<br />
chwyta za ster i ku niej zmierza,<br />
ją jedną wielbi choć jej nie dowierza,<br />
sypią się burty i wiatr niesprzymierza.<br />
<br />
I niepostrzeżon przemyka nad'żę brudne wody,<br />
rzucany przez prąd miedzy skalne wroty,<br />
gdy nade mną rzędami kroczą łez decyliony.<br />
<br />
"Oczyma tyś widzisz w tym niebie raj utracony,<br />
choć okryty czernią i gwiazd strupami,<br />
miast wód zburzonych i skał oblodzonych"<br />
Ostatni wdech zaciągwszy - wyjawił w obłędzie.<br />
<br />
"Już tu nie wrócę" - wszeptał w momencie,<br />
pieśń ust przygasła, w oczach iskra zmiera,<br />
ostatnia myśl - jak i okręt ku skałom zmierza,<br />
ostatni okrzyk - i chłód nocy rozdziera.<br />
<br />
I w ów sinych wodach, lód twarz przywdziewa,<br />
czernią mamiąc tuzin trupów w morza głębiny,<br />
a księżyc wszystkiemu świadkiem, latarni przyrzeka,<br />
nie wyjawić nikomu, że nikt na lądzie na nich nie czeka.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Latarnia</span></div>
<br />
Rozum w mrocznych czai się odmętach,<br />
żałosną w bólach rodząc pieśń jednaką,<br />
i krzepiący w owych dniach, godzinach<br />
widok co w tysiącach mil się niesie.<br />
<br />
I ów bossman, nieobiąwszy wzrokiem nawet iskry cienia,<br />
chwyta za ster i ku niej zmierza,<br />
ją jedną wielbi choć jej nie dowierza,<br />
sypią się burty i wiatr niesprzymierza.<br />
<br />
I niepostrzeżon przemyka nad'żę brudne wody,<br />
rzucany przez prąd miedzy skalne wroty,<br />
gdy nade mną rzędami kroczą łez decyliony.<br />
<br />
"Oczyma tyś widzisz w tym niebie raj utracony,<br />
choć okryty czernią i gwiazd strupami,<br />
miast wód zburzonych i skał oblodzonych"<br />
Ostatni wdech zaciągwszy - wyjawił w obłędzie.<br />
<br />
"Już tu nie wrócę" - wszeptał w momencie,<br />
pieśń ust przygasła, w oczach iskra zmiera,<br />
ostatnia myśl - jak i okręt ku skałom zmierza,<br />
ostatni okrzyk - i chłód nocy rozdziera.<br />
<br />
I w ów sinych wodach, lód twarz przywdziewa,<br />
czernią mamiąc tuzin trupów w morza głębiny,<br />
a księżyc wszystkiemu świadkiem, latarni przyrzeka,<br />
nie wyjawić nikomu, że nikt na lądzie na nich nie czeka.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[[Przedruk] A. Faradobus "Słowo o ruinie ziemi bialeńskiej"]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5703</link>
			<pubDate>Mon, 15 Jul 2024 17:59:38 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5703</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font"><a href="https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C5%82owo_o_ruinie_ziemi_ruskiej" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">Słowo o ruinie ziemi bialeńskiej po abdykacji wielkiego konduktora Ametysta<br />
</a></span></div>
<span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">O pełna światłości i pięknością ukraszona ziemio bialeńska! Pełna jesteś godnych podziwu niezwykłości: jezior licznych, rzek i źródeł otoczonych czcią, gór, wysokich szczytów, wysokich dąbrów, urodzajnych pól, pełna przeróżnych zwierząt, rozlicznych ptaków, niezliczonych i wielkich grodów, niezwykłych siół, prezydenckich ogrodów, domów meczetowych i groźnych konduktorów, szlachetnych oligarchów, licznych możnych ludzi. Wszystkim tym jesteś przepełniona, o ziemio bialeńska, o zielona wiaro muzułmańska!<br />
</span><br />
<br />
<span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">Z tego miejsca do Dżamahiriji i do Wurslandii, do Magnifikatu i od Magnifikatu do Westlandu i od Westlandu do Brodrii, do Nan-Din, od Nan-Din do Winkulii, od Winkulii do Wysp Przyjaźni, gdzie żyją ciężaruwy i za Hajslandzkie More; od morza do Hajslandu, od Hajslandu do Leotów, od Leotów do Anatolii, od Anatolii do Polesia – wszystko to było przez Patrona podporządkowane muzułmańskiego narodowi, [całe te] kraje nordackie , wielkiemu konduktorowi Iwanowi, jego poprzednikowi Andrzejowi, ajatollahowi bengazijskiemu, koledze jego Ametystowi Faraodbusowi, którym to w Łotrii dzieci swoje straszyli w kolebkach. Muratyka z bagien na świat nie wychodziła, a Winkulijczycy umacniali swoje kamienne grody żelaznymi bramami, aby ich wielki Ametyst tam nie najechał, a Edelweissowcy radowali się, że są daleko za Hajslandzkim Morzem. Anatolijczycy, Poleszucy, Brodryjczycy i Nan-Di jako bartnicy płacili daninę wielkiemu konduktorowi Ametystowi. I sam Arkadiusz grodziski będąc w strachu wysyłał mu wielkie dary, ażeby mu wielki konduktor Ametyst nie zdobył Grodziska.</span><br />
<br />
<span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">I w te dni spadło nieszczęście na muzułmanów, od wielkiego Kaniewskiego i do Andrzejai do dzisiejszego Hewreta i do zastępcy jego Ametysta, wiceprezydenta bialeńskiego.</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font"><a href="https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C5%82owo_o_ruinie_ziemi_ruskiej" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">Słowo o ruinie ziemi bialeńskiej po abdykacji wielkiego konduktora Ametysta<br />
</a></span></div>
<span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">O pełna światłości i pięknością ukraszona ziemio bialeńska! Pełna jesteś godnych podziwu niezwykłości: jezior licznych, rzek i źródeł otoczonych czcią, gór, wysokich szczytów, wysokich dąbrów, urodzajnych pól, pełna przeróżnych zwierząt, rozlicznych ptaków, niezliczonych i wielkich grodów, niezwykłych siół, prezydenckich ogrodów, domów meczetowych i groźnych konduktorów, szlachetnych oligarchów, licznych możnych ludzi. Wszystkim tym jesteś przepełniona, o ziemio bialeńska, o zielona wiaro muzułmańska!<br />
</span><br />
<br />
<span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">Z tego miejsca do Dżamahiriji i do Wurslandii, do Magnifikatu i od Magnifikatu do Westlandu i od Westlandu do Brodrii, do Nan-Din, od Nan-Din do Winkulii, od Winkulii do Wysp Przyjaźni, gdzie żyją ciężaruwy i za Hajslandzkie More; od morza do Hajslandu, od Hajslandu do Leotów, od Leotów do Anatolii, od Anatolii do Polesia – wszystko to było przez Patrona podporządkowane muzułmańskiego narodowi, [całe te] kraje nordackie , wielkiemu konduktorowi Iwanowi, jego poprzednikowi Andrzejowi, ajatollahowi bengazijskiemu, koledze jego Ametystowi Faraodbusowi, którym to w Łotrii dzieci swoje straszyli w kolebkach. Muratyka z bagien na świat nie wychodziła, a Winkulijczycy umacniali swoje kamienne grody żelaznymi bramami, aby ich wielki Ametyst tam nie najechał, a Edelweissowcy radowali się, że są daleko za Hajslandzkim Morzem. Anatolijczycy, Poleszucy, Brodryjczycy i Nan-Di jako bartnicy płacili daninę wielkiemu konduktorowi Ametystowi. I sam Arkadiusz grodziski będąc w strachu wysyłał mu wielkie dary, ażeby mu wielki konduktor Ametyst nie zdobył Grodziska.</span><br />
<br />
<span style="font-family: Times New Roman;" class="mycode_font">I w te dni spadło nieszczęście na muzułmanów, od wielkiego Kaniewskiego i do Andrzejai do dzisiejszego Hewreta i do zastępcy jego Ametysta, wiceprezydenta bialeńskiego.</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Dzień Świętego Szymona Pustelnika]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5693</link>
			<pubDate>Fri, 05 Jul 2024 23:30:32 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5693</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Dzień Świętego Szymona Pustelnika</span><br />
Dzień św. Szymona Pustelnika, znany również pod nazwą święta przebiśniegów, jest to dzień obchodzony 22 lutego, jest głęboko zakorzenionym świętem w Winkulii, mającym znaczenie zarówno religijne, jak i historyczne. Jest to dzień, w którym mieszkańcy kraju upamiętniają swojego patrona, celebrują zwycięstwa historyczne oraz pielęgnują tradycje przodków.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Święty Szymon Pustelnik</span><br />
Święty Szymon Pustelnik, znany ze swojej pobożności i cudów, jest jednym z najważniejszych świętych w Winkulii. Jego życie i działalność miały ogromny wpływ na chrystianizację regionu. Wędrował po kraju, głosząc nauki chrześcijańskie, a jego modlitwy i posty przyczyniły się do nawrócenia wielu ludzi.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Legenda o Przebiśniegach</span><br />
Jedna z najbardziej znanych legend związanych z św. Szymonem mówi o cudownym pojawieniu się przebiśniegów. W czasach, gdy kraj był pogrążony w pogaństwie, Szymon miał otrzymać wizję, w której te białe kwiaty zaczęły rozkwitać na zimowej ziemi, zwiastując nadejście chrześcijaństwa. Od tego czasu przebiśniegi stały się symbolem nadziei i duchowego odrodzenia. Sadzenie tych kwiatów w Winkulii jest tradycją, która ma przynosić szczęście i pomyślność.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Targi Przebiśniegów</span><br />
Targi Przebiśniegów są jednym z najważniejszych elementów obchodów dnia św. Szymona. Odbywają się one w różnych miejscach kraju, ale największe i najbardziej znane mają miejsce w stolicy. Targi przyciągają tysiące ludzi, którzy przychodzą, aby podziwiać piękne kwiaty, kupować je i uczestniczyć w różnorodnych atrakcjach. Na straganach można znaleźć nie tylko przebiśniegi, ale także lokalne produkty, rękodzieło oraz przysmaki.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Bitwa na Góreńskich Przedpolach</span><br />
W roku 1238, 27 lutego, doszło do decydującej bitwy na góreńskich przedpolach, w której wojska króla Winkulijskiego Filipa II starły się z ordą Chanatu Środkowego. Bitwa ta była kluczowym momentem w historii kraju, zakończyła się zwycięstwem wojsk winkulijskich i wyparciem Ordyjczyków z północnej części Winkulii. To wydarzenie jest obchodzone jako dzień narodowego triumfu, wzmacniający poczucie jedności i dumy narodowej.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Likwidacja Zakonu Szymonitów</span><br />
Kolejnym ważnym wydarzeniem, które miało miejsce 22 lutego, było uchwalenie przez Folkstag Likwidacji Państwa Zakonu Szymonitów w Albionie w 1658 roku. Decyzja ta zakończyła istnienie autonomicznego państwa zakonnego i zjednoczyła te ziemie z resztą kraju. Było to ważne dla konsolidacji terytorium i umocnienia władzy centralnej w Winkulii.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Obchody Święta</span><br />
Obchody Dnia św. Szymona Pustelnika są bardzo różnorodne i barwne. Obejmują one:<br />
<ul class="mycode_list"><li><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Msze Święte i Procesje</span>: Uroczyste nabożeństwa i procesje religijne odbywają się w kościołach i katedrach, gdzie wierni modlą się o łaski i dziękują za opiekę św. Szymona.<br />
</li>
<li><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Targi i Festyny</span>: Targi Przebiśniegów są centralnym punktem obchodów, ale towarzyszą im również festyny z muzyką, tańcami, występami artystycznymi i pokazami sztucznych ogni.<br />
</li>
<li><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Inscenizacje Historyczne</span>: Organizowane są rekonstrukcje historyczne bitwy na góreńskich przedpolach, które przyciągają miłośników historii i turystów.<br />
</li>
<li><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Lokalne Zwyczaje i Obrzędy</span>: W różnych regionach kraju istnieją specyficzne tradycje i zwyczaje, takie jak przygotowywanie specjalnych potraw, wspólne śpiewy czy zabawy ludowe.<br />
</li>
</ul>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Znaczenie Święta</span><br />
Dzień św. Szymona Pustelnika ma ogromne znaczenie dla mieszkańców Winkulii. Jest to czas refleksji nad historią i duchowym dziedzictwem kraju, moment jedności i wspólnego świętowania. To także okazja do przypomnienia o wartościach, które kształtują tożsamość narodową: wiara, odwaga, jedność i nadzieja na lepszą przyszłość.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Podsumowanie</span><br />
Dzień św. Szymona Pustelnika jest świętem, które łączy przeszłość z teraźniejszością, tradycję z nowoczesnością. Obchody tego dnia są okazją do wspólnego świętowania, pielęgnowania narodowej dumy oraz wyrażenia wdzięczności za historyczne i duchowe dziedzictwo Winkulii.<br />
<br />
</div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Dzień Świętego Szymona Pustelnika</span><br />
Dzień św. Szymona Pustelnika, znany również pod nazwą święta przebiśniegów, jest to dzień obchodzony 22 lutego, jest głęboko zakorzenionym świętem w Winkulii, mającym znaczenie zarówno religijne, jak i historyczne. Jest to dzień, w którym mieszkańcy kraju upamiętniają swojego patrona, celebrują zwycięstwa historyczne oraz pielęgnują tradycje przodków.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Święty Szymon Pustelnik</span><br />
Święty Szymon Pustelnik, znany ze swojej pobożności i cudów, jest jednym z najważniejszych świętych w Winkulii. Jego życie i działalność miały ogromny wpływ na chrystianizację regionu. Wędrował po kraju, głosząc nauki chrześcijańskie, a jego modlitwy i posty przyczyniły się do nawrócenia wielu ludzi.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Legenda o Przebiśniegach</span><br />
Jedna z najbardziej znanych legend związanych z św. Szymonem mówi o cudownym pojawieniu się przebiśniegów. W czasach, gdy kraj był pogrążony w pogaństwie, Szymon miał otrzymać wizję, w której te białe kwiaty zaczęły rozkwitać na zimowej ziemi, zwiastując nadejście chrześcijaństwa. Od tego czasu przebiśniegi stały się symbolem nadziei i duchowego odrodzenia. Sadzenie tych kwiatów w Winkulii jest tradycją, która ma przynosić szczęście i pomyślność.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Targi Przebiśniegów</span><br />
Targi Przebiśniegów są jednym z najważniejszych elementów obchodów dnia św. Szymona. Odbywają się one w różnych miejscach kraju, ale największe i najbardziej znane mają miejsce w stolicy. Targi przyciągają tysiące ludzi, którzy przychodzą, aby podziwiać piękne kwiaty, kupować je i uczestniczyć w różnorodnych atrakcjach. Na straganach można znaleźć nie tylko przebiśniegi, ale także lokalne produkty, rękodzieło oraz przysmaki.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Bitwa na Góreńskich Przedpolach</span><br />
W roku 1238, 27 lutego, doszło do decydującej bitwy na góreńskich przedpolach, w której wojska króla Winkulijskiego Filipa II starły się z ordą Chanatu Środkowego. Bitwa ta była kluczowym momentem w historii kraju, zakończyła się zwycięstwem wojsk winkulijskich i wyparciem Ordyjczyków z północnej części Winkulii. To wydarzenie jest obchodzone jako dzień narodowego triumfu, wzmacniający poczucie jedności i dumy narodowej.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Likwidacja Zakonu Szymonitów</span><br />
Kolejnym ważnym wydarzeniem, które miało miejsce 22 lutego, było uchwalenie przez Folkstag Likwidacji Państwa Zakonu Szymonitów w Albionie w 1658 roku. Decyzja ta zakończyła istnienie autonomicznego państwa zakonnego i zjednoczyła te ziemie z resztą kraju. Było to ważne dla konsolidacji terytorium i umocnienia władzy centralnej w Winkulii.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Obchody Święta</span><br />
Obchody Dnia św. Szymona Pustelnika są bardzo różnorodne i barwne. Obejmują one:<br />
<ul class="mycode_list"><li><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Msze Święte i Procesje</span>: Uroczyste nabożeństwa i procesje religijne odbywają się w kościołach i katedrach, gdzie wierni modlą się o łaski i dziękują za opiekę św. Szymona.<br />
</li>
<li><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Targi i Festyny</span>: Targi Przebiśniegów są centralnym punktem obchodów, ale towarzyszą im również festyny z muzyką, tańcami, występami artystycznymi i pokazami sztucznych ogni.<br />
</li>
<li><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Inscenizacje Historyczne</span>: Organizowane są rekonstrukcje historyczne bitwy na góreńskich przedpolach, które przyciągają miłośników historii i turystów.<br />
</li>
<li><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Lokalne Zwyczaje i Obrzędy</span>: W różnych regionach kraju istnieją specyficzne tradycje i zwyczaje, takie jak przygotowywanie specjalnych potraw, wspólne śpiewy czy zabawy ludowe.<br />
</li>
</ul>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Znaczenie Święta</span><br />
Dzień św. Szymona Pustelnika ma ogromne znaczenie dla mieszkańców Winkulii. Jest to czas refleksji nad historią i duchowym dziedzictwem kraju, moment jedności i wspólnego świętowania. To także okazja do przypomnienia o wartościach, które kształtują tożsamość narodową: wiara, odwaga, jedność i nadzieja na lepszą przyszłość.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Podsumowanie</span><br />
Dzień św. Szymona Pustelnika jest świętem, które łączy przeszłość z teraźniejszością, tradycję z nowoczesnością. Obchody tego dnia są okazją do wspólnego świętowania, pielęgnowania narodowej dumy oraz wyrażenia wdzięczności za historyczne i duchowe dziedzictwo Winkulii.<br />
<br />
</div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Fort Alexander]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5621</link>
			<pubDate>Tue, 16 Apr 2024 17:20:52 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5621</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">Przez wieki wnętrze największej wyspy południowej Nordaty, stanowiło białą plamę na mapach mikroświata. Jednakże strategiczne położenie wyspy spowodowało, że już w czasach wczesnosredniowiecznych (VIII wiek) kupcy bialenscy na wybrzeżu wschodniej azymutii utworzyli sultanat Emunik, ktory trwal az do XVII wieku, choć większość interioru pozostawala poza kontrolą ichnią. Przez wieki państwo to stanowiło wielką potęgę na morzu muratyckim. Złoty wieku sultanatu  przypadł na okres XV wieku, kiedy to rozciągał swe władztwo od dzisiejszej wyspy Emu, aż po południowe krańce Albionu stając na przecięciu ważnych szlaków handlowych prowadzących z Orientyki na Nordate, do rozkwitu gospodarczego państwa przyczyniła się również liczne zasoby naturalne regionu - takie złoto, srebro, miedź, a ponadto handel niewolnikami sprowadzonymi z głąb Azymutii oraz przybrzeżnych osad zachodniej Winkulii w wyniku rajdów pirackich. Rajdy pirackie znacznie pustoszyły gospodarkę Królestwa Winkulii, a już w szczególności w czasach osłabienia państwa w czasach republiki Winkulijskiej. Pod koniec XVI wieku w związku z nasilajacą się obecnością piratów na morzu muratyckim, Rząd Republiki zatwierdził paln budowy potężnej floty wojennej oraz handlowej. Podjęto próbę rozwiązania problemu piractwa przez podbój Azymutii, jednak inwazja przeprowadzona w 1598 roku zakończyła się porażką floty winkulijskiej w bitwie w cieśninie Emunik i całkowicie skompromitowała rząd Republiki. W związku z rosnącym niezadowoleniem szlachty wywołanym nieudolnością rządu, Folkstag w podjętej przez siebie ustawie z dnia 16 kwietnia 1601 roku zdecydował o przywróceniu monarchii i wprowadzeniu na tron Aleksandra Dostojewskiego panującego odtąd jako Aleksander I. Kontynuował on próby siłowego rozwiązania problemu azymuckiego piractwa. W 1629 roku odbudowano flotę i wykorzystano chaos jaki zapanował w azymuckim sułtanacie wywołanym kryzysem sukcesyjnym. W 1631 po dwuletniej wojnie, Winkulijczyków udało się narzucić sułtanatowi protekcję ze strony winkulijskiej korony. Azymuccy bialeńczycy jednak nie pogodzili się z tym stanem rzeczy i wszczęli powstanie w 1648 roku, które poniosło całkowitą klęskę. W 1651 Król Zygmunt I postanowił o likwidacji Sultanatu Azymuckiego i jego aneksji do korony jako depedencji zamorskiej. W 1652 roku założono na cześć zmarłego króla miasto Fort Aleksander, będące po dziś dzień symbolem wknkulijskiej obecności na wyspie. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych na wyspę zaczęli przybywać winkulijskokatoliccy misjonarze z zamiarem nawracania miejscowej ludności na chrześcijaństwo. Niektórzy poczęli oni wykupywać azymuckich niewolników z rąk bialenskich, chrzcić ich i zwracać im wolność. Na ogół jednak Kościół Winkulijski nie potępiał tych praktyk. Do najbardziej znamienitych winkulijskich misjonarzy działających w południowej i wschodniej Azymutii należy zaliczyć św. Franciszka z Vihres <a href="http://tel:16201687" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">(1620 - 1687</a>), który prócz ewangelizacji miejscowych optował za zniesieniem niewolnictwa, założył najstarszą istniejacą do dziś szkole na Azymutii w Fort Aleksander w 1669 roku, a także zajmował się badaniem języka rdzennych azymutczyków, był autorem pierwszego słownika azymucko-winkulijskiego, wydanego już po jego śmierci w 1693, oraz przetłumaczył Biblię na język azymucki. To właśnie on zaproponował alternatywną nazwę wyspy czyli Siedmiogród gdyż jak odkrył w lokalnym języku "Asim"oznacza liczbę siedem, "Utis" warownie. Innym zasłużonym Winkulijczykiem na ziemii azymuckiej był biskup św. Ignacy z Izborii, który podobnie jak św. Franciszek z Vihres prowadził działania na rzecz poprawy jakości życia miejscowych, organizował wykup niewolników i publicznie potępiał praktyki stosowane przez bialenskich handlarzy niewolników, czym ściągnął na siebie ich gniew. Gdy w 1698 roku wybuchło antywinkulijskie powstanie zorganizowane przez Bialeńczykow, Ignacy z Izborii został pojmany, torturowany a następnie stracony w Emunik. Nim jednak się to stało zdążył on ostrzec załogę Fortu Alexander o zbliżających się wojskach powstańczych, dzięki czemu miasto nie zostało zdobyte natychmiast i uniemożliwiło to wyparcie Winkulijczyków z wyspy. Po stłumieniu powstania ciało Świętego zostało zawiezione do Katedry w Lehnsbergu, gdzie spoczywa do dziś, zaś Folkstag zezwolił Królowi Aleksandrowi II na wypędzenie wszystkich Bialeńczykow (stanowiących ok. 7% ludności) z obszaru depedencji azymuckiej w 1699 roku. W 1701 roku Azymutia Winkulijską stała się głównym dostawcą drewna, złota i srebra do kraju, z Winkulii natomiast na mocy tzw. przywileju mryńskiego płynęła produkcja rzemieślnicza powodując tym samym wzrost zamożności mieszkańców korony. W wyniku serii wojen w latach '20 i 30 XVIII wieku Winkulia utraciła Azymutie w 1736 r. w XIX wieku Azymutia stała się niepodległą republiką (1821 rok), jednak wciąż opartą o eksploatację surowców i tanią siłę roboczą. W wyniku powszechnego niezadowolenia społecznego na początku XXI wieku wybuchła tzw. rewolucja siedmiogrodzka, która doprowadziła do ustanowienia Ludowej Republiki Siedmiogrodu, jednakże ta szybko upadła i na jej miejsce powrócił stary system utrwalający niesprawiedliwość społeczną. W końcu w wyniku działań mocarstw ościennych Azymutia ponownie trafiła pod rządy mocarstw ościennych tj. Muratyki i Winkulii, które trwają po dziś dzień.</div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">Przez wieki wnętrze największej wyspy południowej Nordaty, stanowiło białą plamę na mapach mikroświata. Jednakże strategiczne położenie wyspy spowodowało, że już w czasach wczesnosredniowiecznych (VIII wiek) kupcy bialenscy na wybrzeżu wschodniej azymutii utworzyli sultanat Emunik, ktory trwal az do XVII wieku, choć większość interioru pozostawala poza kontrolą ichnią. Przez wieki państwo to stanowiło wielką potęgę na morzu muratyckim. Złoty wieku sultanatu  przypadł na okres XV wieku, kiedy to rozciągał swe władztwo od dzisiejszej wyspy Emu, aż po południowe krańce Albionu stając na przecięciu ważnych szlaków handlowych prowadzących z Orientyki na Nordate, do rozkwitu gospodarczego państwa przyczyniła się również liczne zasoby naturalne regionu - takie złoto, srebro, miedź, a ponadto handel niewolnikami sprowadzonymi z głąb Azymutii oraz przybrzeżnych osad zachodniej Winkulii w wyniku rajdów pirackich. Rajdy pirackie znacznie pustoszyły gospodarkę Królestwa Winkulii, a już w szczególności w czasach osłabienia państwa w czasach republiki Winkulijskiej. Pod koniec XVI wieku w związku z nasilajacą się obecnością piratów na morzu muratyckim, Rząd Republiki zatwierdził paln budowy potężnej floty wojennej oraz handlowej. Podjęto próbę rozwiązania problemu piractwa przez podbój Azymutii, jednak inwazja przeprowadzona w 1598 roku zakończyła się porażką floty winkulijskiej w bitwie w cieśninie Emunik i całkowicie skompromitowała rząd Republiki. W związku z rosnącym niezadowoleniem szlachty wywołanym nieudolnością rządu, Folkstag w podjętej przez siebie ustawie z dnia 16 kwietnia 1601 roku zdecydował o przywróceniu monarchii i wprowadzeniu na tron Aleksandra Dostojewskiego panującego odtąd jako Aleksander I. Kontynuował on próby siłowego rozwiązania problemu azymuckiego piractwa. W 1629 roku odbudowano flotę i wykorzystano chaos jaki zapanował w azymuckim sułtanacie wywołanym kryzysem sukcesyjnym. W 1631 po dwuletniej wojnie, Winkulijczyków udało się narzucić sułtanatowi protekcję ze strony winkulijskiej korony. Azymuccy bialeńczycy jednak nie pogodzili się z tym stanem rzeczy i wszczęli powstanie w 1648 roku, które poniosło całkowitą klęskę. W 1651 Król Zygmunt I postanowił o likwidacji Sultanatu Azymuckiego i jego aneksji do korony jako depedencji zamorskiej. W 1652 roku założono na cześć zmarłego króla miasto Fort Aleksander, będące po dziś dzień symbolem wknkulijskiej obecności na wyspie. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych na wyspę zaczęli przybywać winkulijskokatoliccy misjonarze z zamiarem nawracania miejscowej ludności na chrześcijaństwo. Niektórzy poczęli oni wykupywać azymuckich niewolników z rąk bialenskich, chrzcić ich i zwracać im wolność. Na ogół jednak Kościół Winkulijski nie potępiał tych praktyk. Do najbardziej znamienitych winkulijskich misjonarzy działających w południowej i wschodniej Azymutii należy zaliczyć św. Franciszka z Vihres <a href="http://tel:16201687" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">(1620 - 1687</a>), który prócz ewangelizacji miejscowych optował za zniesieniem niewolnictwa, założył najstarszą istniejacą do dziś szkole na Azymutii w Fort Aleksander w 1669 roku, a także zajmował się badaniem języka rdzennych azymutczyków, był autorem pierwszego słownika azymucko-winkulijskiego, wydanego już po jego śmierci w 1693, oraz przetłumaczył Biblię na język azymucki. To właśnie on zaproponował alternatywną nazwę wyspy czyli Siedmiogród gdyż jak odkrył w lokalnym języku "Asim"oznacza liczbę siedem, "Utis" warownie. Innym zasłużonym Winkulijczykiem na ziemii azymuckiej był biskup św. Ignacy z Izborii, który podobnie jak św. Franciszek z Vihres prowadził działania na rzecz poprawy jakości życia miejscowych, organizował wykup niewolników i publicznie potępiał praktyki stosowane przez bialenskich handlarzy niewolników, czym ściągnął na siebie ich gniew. Gdy w 1698 roku wybuchło antywinkulijskie powstanie zorganizowane przez Bialeńczykow, Ignacy z Izborii został pojmany, torturowany a następnie stracony w Emunik. Nim jednak się to stało zdążył on ostrzec załogę Fortu Alexander o zbliżających się wojskach powstańczych, dzięki czemu miasto nie zostało zdobyte natychmiast i uniemożliwiło to wyparcie Winkulijczyków z wyspy. Po stłumieniu powstania ciało Świętego zostało zawiezione do Katedry w Lehnsbergu, gdzie spoczywa do dziś, zaś Folkstag zezwolił Królowi Aleksandrowi II na wypędzenie wszystkich Bialeńczykow (stanowiących ok. 7% ludności) z obszaru depedencji azymuckiej w 1699 roku. W 1701 roku Azymutia Winkulijską stała się głównym dostawcą drewna, złota i srebra do kraju, z Winkulii natomiast na mocy tzw. przywileju mryńskiego płynęła produkcja rzemieślnicza powodując tym samym wzrost zamożności mieszkańców korony. W wyniku serii wojen w latach '20 i 30 XVIII wieku Winkulia utraciła Azymutie w 1736 r. w XIX wieku Azymutia stała się niepodległą republiką (1821 rok), jednak wciąż opartą o eksploatację surowców i tanią siłę roboczą. W wyniku powszechnego niezadowolenia społecznego na początku XXI wieku wybuchła tzw. rewolucja siedmiogrodzka, która doprowadziła do ustanowienia Ludowej Republiki Siedmiogrodu, jednakże ta szybko upadła i na jej miejsce powrócił stary system utrwalający niesprawiedliwość społeczną. W końcu w wyniku działań mocarstw ościennych Azymutia ponownie trafiła pod rządy mocarstw ościennych tj. Muratyki i Winkulii, które trwają po dziś dzień.</div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Tygodnik Górnowinkulijski]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5599</link>
			<pubDate>Mon, 19 Feb 2024 22:55:10 +0100</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5599</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100664266041853168.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100664266041853168_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 100664266041853168_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100664266041853168.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100664266041853168_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 100664266041853168_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Słownik polsko-winkulijski (propozycja)]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5597</link>
			<pubDate>Sun, 18 Feb 2024 17:24:01 +0100</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5597</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100664266041853123.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100664266041853123_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 100664266041853123_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100664266041853123.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100664266041853123_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 100664266041853123_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Charakterystyka Taskasu w odniesieniu do historii Westlandu [Przedruk]]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5569</link>
			<pubDate>Sun, 04 Feb 2024 13:12:29 +0100</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=97">AleksanderNovak</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5569</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align">Akademia Nauk Mikrozoficznych w Ivanowie </div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align">- przedruk dla Biblioteki narodowej im. Johanna Gebera w Kanugardzie</div>
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-family: Georgia, serif;" class="mycode_font"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Charakterystyka Taskasu w odniesieniu do historii Westlandu</span></span> </div>
<br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">Westland to nazwa dla kraju położonego w środkowej, centralnej części Nordaty, bez dostępu do morza. Westland posiada wiele krain geograficznych, regionów kulturowych i gospodarczych oraz bogatą historię jednostek politycznych i krain historycznych. Jest różnorodny pod względem krajobrazów i klimatów. Wszystko sumuje się w ciekawą konglomerację rzadko spotykaną na kontynencie. Na początku jednak chciałbym wyjaśnić pochodzenie słowa Westland. <br />
Przez wiele wieków na tym terytorium całego Westlandu żyła grupa <span style="font-family: 'Source Sans Pro', Tahoma, 'Helvetica Neue', Arial, sans-serif;" class="mycode_font">prosto-zahyjsko-rohiańska. Zahyjczycy to inaczej prostowinkulijczycy, lud ten migrował z terenów Batawii aż po Winkulię, ich pochodzenie jest batawskie</span><span style="font-family: 'Source Sans Pro', Tahoma, 'Helvetica Neue', Arial, sans-serif;" class="mycode_font">. Rohańczycy to lud niebatawski mający swój początek prawdopodobnie gdzieś w okolicach Barady i Uhrainy tysiące lat p.n.e. Grupa prosto-zahajsko-rohańska połączyła się w jedną kulturę w latach od 1200 p.n.e do 900 p.n.e. Chcę tu wykazać że ogólna nazwa Westland pochodzi właśnie z języka tej wspólnoty proto-winkulijsko-rohańskiej który był mieszanką prajęzka grupy batawkiej i najwcześniejszego etapu rozwoju języka rohańskiego, który miał zresztą niebagatelny wpływ na kontynentalną Nordatę niczym język wedyjski w Indiach. Stąd właśnie lud ten nazywał te tereny mianem <span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Westland</span>, zatem słowo to było zakorzenione jeszcze na wieki zanim Sewerowie - czyli prawspólnota protorepujersko-uhraińska - przybyła na terytorium Westlandu. Oczywiście słowo to mogło zostać zniekształcone, prawdopodobnie pod wpływem języka winkulijskiego, ponieważ jeszcze w pierwszym wieku mnóstwo plemion terytoriów Taskasu, Barady i Endsej czuło powiązanie tożsamościowe z plemionami protowinkulijskimi które najechały niebatawskich mieszkańców Winkulii. To właśnie Zahajczycy, czyli czysto batawscy Winkulijczycy nazywali tereny leżące na zachód od zachodniego wybrzeża Winkulii mianem Westland. Sam ogromny okres tych wielu wieków uwidacznia także iż proces migracji zahajczyków na półwysep Winkulii z ich ojczyźnianej wspólnoty z prarohańczykami był raczej powolny i stopniowy a nie burzliwy. Nazwa Westland na stałe utrwaliła się w następnych wiekach kiedy to repujerscy władcy chcieli zwiększać swe wpływy na Rohańczyków i Kugarach (którzy byli jednym z rohańskich plemion wojowników) i powiększać zasięg swojego państwa w środkowej Nordacie. Podsumowując, słowo Westland ma zawiłą historię i jest sumą wielu czynników które uniemożliwiają nam posiąść wiedzę co dokładnie oznaczało słówo Westland. Ostatecznie jednak to mowa winkulijska nadała taki a nie inny kształt temu słowu. </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="font-family: 'Source Sans Pro', Tahoma, 'Helvetica Neue', Arial, sans-serif;" class="mycode_font">K R A J O B R A Z    T A S K A S U</span></span> </div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">Taskas mieści się na wschodzie Westlandu i jest wielką niziną z jedynie jednym masywem górskim tworzącym wyżynę na północy. Powierzchnię gleby zajmuje głównie roślinność stepowa wraz z okazjonalnymi gruntami rolnymi. W niektórych regionach wyżynnych na północy tworzy się lasostep na którym bez żadnych krzewów rośną jedynie trawa i odizolowane od siebie drzewa liściaste. Krajobraz Taskasu jednak nadal jest mało poznany a w tej pracy chcę się skupić na historii Taskasu. Niewątpliwie jednak symbolem krajobrazu Taskasu są kugarskie konie. </div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">T A S K A S   -   K U G A R I A    -    A    M O Ż E   W I N K U L I A ?</span> </div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">Chcę czytelnikowi ułatwić zadanie, mianowicie należy pamiętać że zahajczycy/prazahajczycy=prostowinkulijczycy/prawinkulijczycy którzy to byli czysto-batawskim ludem migrującym na terytorium Winkulii. Ówcześnie Winkulijczycy to zasymilowany współzależnie ze sobą naród. Prazahajczycy opuścili Batawię, izolując się od prabatawów około 1300 p.n.e. migrując w okolice centralnej Nordaty (tereny dzisiaj należące do Westlandu i wchodniej Muratyki-Koribii), gdzie około 1200 p.n.e. weszli w kontakt i stworzyli wspólnotę kulturowo-etniczną z prarohańczykami. Wspólnota ta rozpadła się około 900 p.n.e. co doprowadziło do migracji prazahajczyków na wschód gdzie zaczął się proces współistnienia tej grupy z nie-batawskimi ludami półwyspu winkulijskiego. Nie jestem jednak historykiem Winkulii by móc cokolwiek więcej powiedzieć. Protorohańczycy wyemigrowali nieco na północ, na stepy Barady. Górno - pierwsza stolica późniejszej Winkulii powstała około roku 525. Dziś Górno jest na wschodnim krańcu Państwa Westland. W latach 936-1028 w południowo-zachodniej części półwysepu winkulijskiego istniało Księstwo Winkulii założone przez Holmenda Grossa ze stolicą w tymże Górnie, następnie było to Królestwo Winkulii założone przez św. Szymona Wielkiego. Wcześniej prawdopodobnie, zanim powstała państwowość winkulijska, plemiona protowinkulijskie graniczyły najpierw z Ordą Rohańską (I w.p.n.e-VI w.) i z Kaganatem Taskasu (prawdopodobnie Kaganat ten był pozostałością po Ordzie Rohańskiej, wielokulturowym państwem wojowników z rozpadłego Rohanu) który zajmował stepowe tereny Klamczox, Barady i Taskasu zachodniego. Następnie Księstwo Kugarskie istniejące na terenach Taskasu było lennem Królestwa Kentaki. W roku 777 jednak lenno to zbuntowało się co spowodowało wojnę Królestwa Kentaki z Chanatem Wielkokugarskm która trwała 3 lata i była wyniszczająca dla obu stron. W 805 roku odnowiona Orda Rohańska (połączenie Imperium Abachazji z Chanatem Wielkorohańskim) rozpoczęła wojnę z Królestwem Kentaki i wkrótce w 807 zajęła jego tereny wraz z Taskasem na dwa wieki, najeżdżając również Winkulię w 1172 i paląc Górno, czemu można przypisać stracenie wtedy tego terytorium przez ten kraj. Dalsze losy Taskasu są słabo poznane. W 1650 roku Chan Kugarski Quop Yang przejął terytoria Taskasu z rąk Królestwa Westland. Nastał długi okres kugarskiego zwierzchnictwa i eksploatowania tych terenów Westlandu niczym kolonie, wprowadzono rasistowską politykę, nazwano to później kugaryzacją. Na terenach Taskasu w XVIII wieku przez pewien czas Islam był religią znaczącą pod wpływem Ossaków (winkulijskiej grupy etnicznej) którzy przejeli go od Nabarzyja, Al-Alemańczyka z Bialenii. Od 1822 Chanat Kugarski stopniowo podupadał, kugarska elita stopniowo się demoralizowała. Jednakże kugaryzacja Westlandu częściowo się udała. Tak czy inaczej tereny Taskasu od tysiącleci związane były z Rohańczykami, których Kugarzy uważali za swoich bliskich braci. Co więcej na południu od Taskasu, na terytorium znanym dziś jako Koribia aż po wybrzeże zamieszkują do dziś prawdziwi Kugarzy. Niewykluczone że Taskas nie ograniczał się tylko do terenów geograficznie westlandzkich, ale też jako kraina historyczna i kulturowa może obejmować północne części tych terenów. W 1853 roku w Kugarii Właściwej wybuchło ludowe powstanie magnifikackie co przyspieszyło rozpad struktur Chanatu. 1 sierpnia 1855 roku połączone armie Repujerów i Amatorów rozgromiły wojska kugarskie w Taskasie. 1862 roku wybuchały słabe powstania kugarskie, szybko tłumione. W tym samym roku powstała marionetkowa Republika Taskaska zależna od Socjalkapitalistycznej Republiki Kentaki i Republiki Południowego Kentaki. Secesyjna Republika Westland wówczas była państwem konfederacyjnym. Dalsza historia Taskasu jest słabo opisana jednak pod koniec XX wieku Westlandzka państwowośc upadła tak jak wiele innych państwowości mikronacji. Odnowiona państwowość Winkulii w 2018 roku zajmowała połowę Westlandu, Taskas, Baradę, Endsej i Los Klamczox jednak wkrótce Brodria zajęła omawiane tereny Winkulii. Następnie jednak upadła sama Brodria która nigdy już nie odzyska tych terenów, tym samym wówczas Westland popadł w okres anarchii aż do 2019 roku kiedy to 18 grudnia powstała Secesyjna Republika Westland. W dzisiejszych czasach Winkulijczycy obracają wzrok na wschód, w kierunku Taskasu, doszukując się tam początków swojej państwowości i swoich śladów zastawionych tam wieki temu. Również polityczne zaangażowanie znów się pojawiło gdy powstała Winkulijska Republika Ludowa czy mowa o tym jakoby Związek Winkulijski był żywo zaintresowany tymi ziemiami. <br />
Taskas pozostaje więc regionem z ogromnym potencjałem rozwoju i mógłby rozkwitnąć gdyby tylko chcieć. Teraz już czytelnik wie jakim ważnym dla Westlandu rejonem jest Taskas. Liczę na to że zaciekawiłem go również tym miejscem w Nordacie. Mam nadzieję że również wykazałem tutaj iż powiązania nie tylko Taskasu, ale też całego Westlandu są z Winkulią ogromne. Taskas cieszy się dużym zainteresowaniem, ma kilkutysięczną historię i piękny krajobraz. <br />
</div></blockquote>
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align">Akademia Nauk Mikrozoficznych w Ivanowie </div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align">- przedruk dla Biblioteki narodowej im. Johanna Gebera w Kanugardzie</div>
<br />
<blockquote class="mycode_quote"><cite>Cytat:</cite><div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-family: Georgia, serif;" class="mycode_font"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Charakterystyka Taskasu w odniesieniu do historii Westlandu</span></span> </div>
<br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">Westland to nazwa dla kraju położonego w środkowej, centralnej części Nordaty, bez dostępu do morza. Westland posiada wiele krain geograficznych, regionów kulturowych i gospodarczych oraz bogatą historię jednostek politycznych i krain historycznych. Jest różnorodny pod względem krajobrazów i klimatów. Wszystko sumuje się w ciekawą konglomerację rzadko spotykaną na kontynencie. Na początku jednak chciałbym wyjaśnić pochodzenie słowa Westland. <br />
Przez wiele wieków na tym terytorium całego Westlandu żyła grupa <span style="font-family: 'Source Sans Pro', Tahoma, 'Helvetica Neue', Arial, sans-serif;" class="mycode_font">prosto-zahyjsko-rohiańska. Zahyjczycy to inaczej prostowinkulijczycy, lud ten migrował z terenów Batawii aż po Winkulię, ich pochodzenie jest batawskie</span><span style="font-family: 'Source Sans Pro', Tahoma, 'Helvetica Neue', Arial, sans-serif;" class="mycode_font">. Rohańczycy to lud niebatawski mający swój początek prawdopodobnie gdzieś w okolicach Barady i Uhrainy tysiące lat p.n.e. Grupa prosto-zahajsko-rohańska połączyła się w jedną kulturę w latach od 1200 p.n.e do 900 p.n.e. Chcę tu wykazać że ogólna nazwa Westland pochodzi właśnie z języka tej wspólnoty proto-winkulijsko-rohańskiej który był mieszanką prajęzka grupy batawkiej i najwcześniejszego etapu rozwoju języka rohańskiego, który miał zresztą niebagatelny wpływ na kontynentalną Nordatę niczym język wedyjski w Indiach. Stąd właśnie lud ten nazywał te tereny mianem <span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Westland</span>, zatem słowo to było zakorzenione jeszcze na wieki zanim Sewerowie - czyli prawspólnota protorepujersko-uhraińska - przybyła na terytorium Westlandu. Oczywiście słowo to mogło zostać zniekształcone, prawdopodobnie pod wpływem języka winkulijskiego, ponieważ jeszcze w pierwszym wieku mnóstwo plemion terytoriów Taskasu, Barady i Endsej czuło powiązanie tożsamościowe z plemionami protowinkulijskimi które najechały niebatawskich mieszkańców Winkulii. To właśnie Zahajczycy, czyli czysto batawscy Winkulijczycy nazywali tereny leżące na zachód od zachodniego wybrzeża Winkulii mianem Westland. Sam ogromny okres tych wielu wieków uwidacznia także iż proces migracji zahajczyków na półwysep Winkulii z ich ojczyźnianej wspólnoty z prarohańczykami był raczej powolny i stopniowy a nie burzliwy. Nazwa Westland na stałe utrwaliła się w następnych wiekach kiedy to repujerscy władcy chcieli zwiększać swe wpływy na Rohańczyków i Kugarach (którzy byli jednym z rohańskich plemion wojowników) i powiększać zasięg swojego państwa w środkowej Nordacie. Podsumowując, słowo Westland ma zawiłą historię i jest sumą wielu czynników które uniemożliwiają nam posiąść wiedzę co dokładnie oznaczało słówo Westland. Ostatecznie jednak to mowa winkulijska nadała taki a nie inny kształt temu słowu. </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="font-family: 'Source Sans Pro', Tahoma, 'Helvetica Neue', Arial, sans-serif;" class="mycode_font">K R A J O B R A Z    T A S K A S U</span></span> </div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">Taskas mieści się na wschodzie Westlandu i jest wielką niziną z jedynie jednym masywem górskim tworzącym wyżynę na północy. Powierzchnię gleby zajmuje głównie roślinność stepowa wraz z okazjonalnymi gruntami rolnymi. W niektórych regionach wyżynnych na północy tworzy się lasostep na którym bez żadnych krzewów rośną jedynie trawa i odizolowane od siebie drzewa liściaste. Krajobraz Taskasu jednak nadal jest mało poznany a w tej pracy chcę się skupić na historii Taskasu. Niewątpliwie jednak symbolem krajobrazu Taskasu są kugarskie konie. </div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">T A S K A S   -   K U G A R I A    -    A    M O Ż E   W I N K U L I A ?</span> </div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">Chcę czytelnikowi ułatwić zadanie, mianowicie należy pamiętać że zahajczycy/prazahajczycy=prostowinkulijczycy/prawinkulijczycy którzy to byli czysto-batawskim ludem migrującym na terytorium Winkulii. Ówcześnie Winkulijczycy to zasymilowany współzależnie ze sobą naród. Prazahajczycy opuścili Batawię, izolując się od prabatawów około 1300 p.n.e. migrując w okolice centralnej Nordaty (tereny dzisiaj należące do Westlandu i wchodniej Muratyki-Koribii), gdzie około 1200 p.n.e. weszli w kontakt i stworzyli wspólnotę kulturowo-etniczną z prarohańczykami. Wspólnota ta rozpadła się około 900 p.n.e. co doprowadziło do migracji prazahajczyków na wschód gdzie zaczął się proces współistnienia tej grupy z nie-batawskimi ludami półwyspu winkulijskiego. Nie jestem jednak historykiem Winkulii by móc cokolwiek więcej powiedzieć. Protorohańczycy wyemigrowali nieco na północ, na stepy Barady. Górno - pierwsza stolica późniejszej Winkulii powstała około roku 525. Dziś Górno jest na wschodnim krańcu Państwa Westland. W latach 936-1028 w południowo-zachodniej części półwysepu winkulijskiego istniało Księstwo Winkulii założone przez Holmenda Grossa ze stolicą w tymże Górnie, następnie było to Królestwo Winkulii założone przez św. Szymona Wielkiego. Wcześniej prawdopodobnie, zanim powstała państwowość winkulijska, plemiona protowinkulijskie graniczyły najpierw z Ordą Rohańską (I w.p.n.e-VI w.) i z Kaganatem Taskasu (prawdopodobnie Kaganat ten był pozostałością po Ordzie Rohańskiej, wielokulturowym państwem wojowników z rozpadłego Rohanu) który zajmował stepowe tereny Klamczox, Barady i Taskasu zachodniego. Następnie Księstwo Kugarskie istniejące na terenach Taskasu było lennem Królestwa Kentaki. W roku 777 jednak lenno to zbuntowało się co spowodowało wojnę Królestwa Kentaki z Chanatem Wielkokugarskm która trwała 3 lata i była wyniszczająca dla obu stron. W 805 roku odnowiona Orda Rohańska (połączenie Imperium Abachazji z Chanatem Wielkorohańskim) rozpoczęła wojnę z Królestwem Kentaki i wkrótce w 807 zajęła jego tereny wraz z Taskasem na dwa wieki, najeżdżając również Winkulię w 1172 i paląc Górno, czemu można przypisać stracenie wtedy tego terytorium przez ten kraj. Dalsze losy Taskasu są słabo poznane. W 1650 roku Chan Kugarski Quop Yang przejął terytoria Taskasu z rąk Królestwa Westland. Nastał długi okres kugarskiego zwierzchnictwa i eksploatowania tych terenów Westlandu niczym kolonie, wprowadzono rasistowską politykę, nazwano to później kugaryzacją. Na terenach Taskasu w XVIII wieku przez pewien czas Islam był religią znaczącą pod wpływem Ossaków (winkulijskiej grupy etnicznej) którzy przejeli go od Nabarzyja, Al-Alemańczyka z Bialenii. Od 1822 Chanat Kugarski stopniowo podupadał, kugarska elita stopniowo się demoralizowała. Jednakże kugaryzacja Westlandu częściowo się udała. Tak czy inaczej tereny Taskasu od tysiącleci związane były z Rohańczykami, których Kugarzy uważali za swoich bliskich braci. Co więcej na południu od Taskasu, na terytorium znanym dziś jako Koribia aż po wybrzeże zamieszkują do dziś prawdziwi Kugarzy. Niewykluczone że Taskas nie ograniczał się tylko do terenów geograficznie westlandzkich, ale też jako kraina historyczna i kulturowa może obejmować północne części tych terenów. W 1853 roku w Kugarii Właściwej wybuchło ludowe powstanie magnifikackie co przyspieszyło rozpad struktur Chanatu. 1 sierpnia 1855 roku połączone armie Repujerów i Amatorów rozgromiły wojska kugarskie w Taskasie. 1862 roku wybuchały słabe powstania kugarskie, szybko tłumione. W tym samym roku powstała marionetkowa Republika Taskaska zależna od Socjalkapitalistycznej Republiki Kentaki i Republiki Południowego Kentaki. Secesyjna Republika Westland wówczas była państwem konfederacyjnym. Dalsza historia Taskasu jest słabo opisana jednak pod koniec XX wieku Westlandzka państwowośc upadła tak jak wiele innych państwowości mikronacji. Odnowiona państwowość Winkulii w 2018 roku zajmowała połowę Westlandu, Taskas, Baradę, Endsej i Los Klamczox jednak wkrótce Brodria zajęła omawiane tereny Winkulii. Następnie jednak upadła sama Brodria która nigdy już nie odzyska tych terenów, tym samym wówczas Westland popadł w okres anarchii aż do 2019 roku kiedy to 18 grudnia powstała Secesyjna Republika Westland. W dzisiejszych czasach Winkulijczycy obracają wzrok na wschód, w kierunku Taskasu, doszukując się tam początków swojej państwowości i swoich śladów zastawionych tam wieki temu. Również polityczne zaangażowanie znów się pojawiło gdy powstała Winkulijska Republika Ludowa czy mowa o tym jakoby Związek Winkulijski był żywo zaintresowany tymi ziemiami. <br />
Taskas pozostaje więc regionem z ogromnym potencjałem rozwoju i mógłby rozkwitnąć gdyby tylko chcieć. Teraz już czytelnik wie jakim ważnym dla Westlandu rejonem jest Taskas. Liczę na to że zaciekawiłem go również tym miejscem w Nordacie. Mam nadzieję że również wykazałem tutaj iż powiązania nie tylko Taskasu, ale też całego Westlandu są z Winkulią ogromne. Taskas cieszy się dużym zainteresowaniem, ma kilkutysięczną historię i piękny krajobraz. <br />
</div></blockquote>
]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Voog Winkuliersdeg listopad 2023]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5501</link>
			<pubDate>Tue, 05 Dec 2023 12:00:07 +0100</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5501</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100505667931997928.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100505667931997928_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 100505667931997928_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100505667931997928.pdf" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="https://kustosz.stempel.org.pl/1049/100505667931997928_t.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: 100505667931997928_t.png]" class="mycode_img" /></a></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Księżyc wigilijny]]></title>
			<link>https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5473</link>
			<pubDate>Tue, 31 Oct 2023 22:13:01 +0100</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://archiwum.nordata.org/member.php?action=profile&uid=9">Erik Otton von Hohenburg</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5473</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Księżyc wigilijny</span></div>
<br />
O księżycu twe skrzydła na niebie rozpostarte,<br />
co piersią w ruch wprawiasz masy wodne ziemi wydarte,<br />
by z tobą w wiecznym tańcu po nieboskłonie,<br />
przyozdobić chmurną masą zimnych lodów skronie.<br />
<br />
o księżycu żeglarzu samotny,<br />
poisz się krzywdą swego utrapienia,<br />
pyszniąc się słońcu odbierasz mu mocy,<br />
w noce jesienne i śnieżne wieczory.<br />
<br />
pryskasz śniegiem w pobladłe koni twarze,<br />
czerwienisz węgle, cegielnie i szklarze,<br />
podmuchy pokpiewcze dźwigasz w czarnej piersi.<br />
usianej gwiazd milionami z skalistymi światami.<br />
<br />
w przedwiecznej pielgrzymce w czarnych nieba strony,<br />
rozdzierasz serce wydzierasz parę,<br />
wieczny cykl przyrody zrównujesz z przetrwaniem,<br />
krótki blask światełek z rozbłyskiem w eterze.<br />
<br />
05.08.2023]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Księżyc wigilijny</span></div>
<br />
O księżycu twe skrzydła na niebie rozpostarte,<br />
co piersią w ruch wprawiasz masy wodne ziemi wydarte,<br />
by z tobą w wiecznym tańcu po nieboskłonie,<br />
przyozdobić chmurną masą zimnych lodów skronie.<br />
<br />
o księżycu żeglarzu samotny,<br />
poisz się krzywdą swego utrapienia,<br />
pyszniąc się słońcu odbierasz mu mocy,<br />
w noce jesienne i śnieżne wieczory.<br />
<br />
pryskasz śniegiem w pobladłe koni twarze,<br />
czerwienisz węgle, cegielnie i szklarze,<br />
podmuchy pokpiewcze dźwigasz w czarnej piersi.<br />
usianej gwiazd milionami z skalistymi światami.<br />
<br />
w przedwiecznej pielgrzymce w czarnych nieba strony,<br />
rozdzierasz serce wydzierasz parę,<br />
wieczny cykl przyrody zrównujesz z przetrwaniem,<br />
krótki blask światełek z rozbłyskiem w eterze.<br />
<br />
05.08.2023]]></content:encoded>
		</item>
	</channel>
</rss>