<![CDATA[Związek Winkulijski - Dekrety i ustawy]]> https://archiwum.nordata.org/ Wed, 12 Aug 2026 16:44:13 +0000 MyBB <![CDATA[Ustawa o minimalnym wynagrodzeniu za pracę]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5912 Tue, 10 Jun 2025 19:04:56 +0200 Mikołaj III]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5912 USTAWA
o minimalnym wynagrodzeniu za pracę
z dnia 10 czerwca 2025 r.

Art. 1.
[Zakres przedmiotowy]

1. Niniejsza ustawa określa zasady ustalania oraz wysokość najniższego wynagrodzenia
za pracę (zwanego dalej „najniższą krajową”) obowiązującego na terytorium Związku
Winkulijskiego.
2. Ustawa znajduje zastosowanie do wszystkich podmiotów publicznych, prywatnych oraz
samorządowych zatrudniających osoby fizyczne na podstawie stosunku pracy,
powołania, mianowania lub umowy cywilnoprawnej o charakterze ciągłym.

Art. 2.
[Zasada godności wynagrodzenia]

1. Najniższa krajowa stanowi minimalny poziom wynagrodzenia zapewniający jednostce
warunki do życia godnego, odpowiadającego standardom społecznym Związku
Winkulijskiego.
2. Ustalenie najniższej krajowej uwzględnia poziom inflacji, produktywności pracy,
wzrost gospodarczy oraz medianę wynagrodzeń.

Art. 3.
[Organ ustalający]

1. Wysokość najniższej krajowej ustala Minister Gospodarki w drodze rozporządzenia.
Art. 4.
[Wysokość najniższej krajowej]
1. Wysokość najniższej krajowej wyrażana jest:
a) miesięcznie – dla umów etatowych i pełnoetatowych,
b) godzinowo – dla umów nieetatowych lub rozliczanych według czasu pracy.
2. Najniższa krajowa w ujęciu miesięcznym nie może być niższa niż 2% środków
zgromadzonych przez Skarb Państwa.
3. Najniższa stawka godzinowa nie może być niższa niż 1/160 najniższego
miesięcznego wynagrodzenia.

Art. 5.
[Skutki naruszenia]

1. Wypłacenie wynagrodzenia poniżej najniższej krajowej stanowi ciężkie naruszenie
prawa pracy.
2. Pracownikowi przysługuje roszczenie o wypłatę brakującej kwoty wraz z ustawowymi
odsetkami oraz prawo do odszkodowania.
3. Pracodawca naruszający przepisy podlega karze administracyjnej ze strony
ministerstwa gospodarki do 1000 renów winkulijskich stanowiącej dochód skarbu
państwa, od kary przysługuje zażalenie do Trybunału Królewskiego.

Art. 6.
[Przepisy końcowe]

1. Ustawa wchodzi w życie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia.
    JKM Mikołaj III
]]> USTAWA
o minimalnym wynagrodzeniu za pracę
z dnia 10 czerwca 2025 r.

Art. 1.
[Zakres przedmiotowy]

1. Niniejsza ustawa określa zasady ustalania oraz wysokość najniższego wynagrodzenia
za pracę (zwanego dalej „najniższą krajową”) obowiązującego na terytorium Związku
Winkulijskiego.
2. Ustawa znajduje zastosowanie do wszystkich podmiotów publicznych, prywatnych oraz
samorządowych zatrudniających osoby fizyczne na podstawie stosunku pracy,
powołania, mianowania lub umowy cywilnoprawnej o charakterze ciągłym.

Art. 2.
[Zasada godności wynagrodzenia]

1. Najniższa krajowa stanowi minimalny poziom wynagrodzenia zapewniający jednostce
warunki do życia godnego, odpowiadającego standardom społecznym Związku
Winkulijskiego.
2. Ustalenie najniższej krajowej uwzględnia poziom inflacji, produktywności pracy,
wzrost gospodarczy oraz medianę wynagrodzeń.

Art. 3.
[Organ ustalający]

1. Wysokość najniższej krajowej ustala Minister Gospodarki w drodze rozporządzenia.
Art. 4.
[Wysokość najniższej krajowej]
1. Wysokość najniższej krajowej wyrażana jest:
a) miesięcznie – dla umów etatowych i pełnoetatowych,
b) godzinowo – dla umów nieetatowych lub rozliczanych według czasu pracy.
2. Najniższa krajowa w ujęciu miesięcznym nie może być niższa niż 2% środków
zgromadzonych przez Skarb Państwa.
3. Najniższa stawka godzinowa nie może być niższa niż 1/160 najniższego
miesięcznego wynagrodzenia.

Art. 5.
[Skutki naruszenia]

1. Wypłacenie wynagrodzenia poniżej najniższej krajowej stanowi ciężkie naruszenie
prawa pracy.
2. Pracownikowi przysługuje roszczenie o wypłatę brakującej kwoty wraz z ustawowymi
odsetkami oraz prawo do odszkodowania.
3. Pracodawca naruszający przepisy podlega karze administracyjnej ze strony
ministerstwa gospodarki do 1000 renów winkulijskich stanowiącej dochód skarbu
państwa, od kary przysługuje zażalenie do Trybunału Królewskiego.

Art. 6.
[Przepisy końcowe]

1. Ustawa wchodzi w życie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia.
    JKM Mikołaj III
]]> <![CDATA[Ustawa o wierze narodowej]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5911 Tue, 10 Jun 2025 17:40:03 +0200 Mikołaj III]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5911 Ustawa
z dnia 10 czerwca 2025 roku o wierze narodowej
My, Mikołaj III – z Bożej łaski Król Winkulijczyków – wraz z posłami na Folkstag,
– będąc świadomymi jak wielkim dobrodziejstwem jest święta wiara winkuliokatolicka,
– chcąc zabezpieczyć dziedzictwo związane z naszą wiarą narodową,
– dążąc do stworzenia podstaw funkcjonowania jednego Kościoła winkuliokatolickiego,
działając w zgodzie z postanowieniami art. 10 ust. 2 Konstytucji Związku Winkulijskiego, stanowimy, co następuje:


Rozdział 1
Narodowy Kościół Winkulii


Art. 1. Naczelnym wyznaniem, posiadającym charakter państwowego, w Związku Winkulijskim jest wiara winkuliokatolicka.

Art. 2. Na straży wiary winkuliokatolickiej stoi Narodowy Kościół Winkulii, zwany dalej również: „Kościołem”.

Art. 3. Wiara winkuliokatolicka jest wyznaniem chrześcijańskim, budującym swoją wiarę na Piśmie Świętym Starego i Nowego Testamentu, na starochrześcijańskich wyznaniach wiary (Apostolskim, Nicejsko-Konstantynopolskim, Atanazjańskim), postanowieniach pierwszych siedmiu soborów powszechnych (zwanych soborami ekumenicznymi) oraz na dokumentach wyznaniowych Kościoła.

Art. 4.
  1. Głową Narodowego Kościoła Winkulii jest Król Związku Winkulijskiego.
  2.  Królowi Związku Winkulijskiego przysługuje tytuł „Obrońcy Wiary Winkuliokatolickiej”.
  3. Każdy Król Związku Winkulijskiego podczas swojej koronacji przysięga otaczać opieką Narodowy Kościół Winkulii oraz bronić jego praw. Treść
    przysięgi określa odpowiedni dokument wyznaniowy Kościoła.

Art. 5.
  1. Każdy funkcjonariusz publiczny Związku Winkulijskiego, o ile nie deklaruje wyznawania innej wiary lub innych przekonań światopoglądowych, zobowiązany jest do postępowania w zgodzie z naukami Narodowego Kościoła Winkulii.
  2. Zobowiązanie, o którym mowa w ust. 1, nie stanowi podstawy dla przedstawicieli Kościoła, w szczególności duchownych Kościoła, do wydawania poleceń i rozkazów wobec funkcjonariuszy publicznych lub wywierania na nich jakiegokolwiek wypływu.

Rozdział 2
Jednostki organizacyjne Kościoła

Art. 6. Jednostkami organizacyjnymi Kościoła są: diecezje, parafie, zakony i placówki misyjne.

Art. 7.
  1. Kościół jako całość oraz jego poszczególne jednostki organizacyjne posiadają osobowość prawną.
  2. Kościół jako całość odpowiada za zobowiązania swoich jednostek organizacyjnych, jeśli zaspokojenie z ich majątku jest niemożliwe.
  3. Jednostki organizacyjne Kościoła nie odpowiadają za zobowiązania innych osób prawnych Kościoła.

Art. 8.
  1. Podstawową jednostką organizacyjną Kościoła jest diecezja.
  2. Diecezje tworzone są na częściach terytorium Związku Winkulijskiego w drodze uchwały Synodu Kościoła.
  3. Na czele diecezji stoi biskup, który jest mianowany przez Króla na wniosek Świętego Konsystorza Kościoła. Król przed nominacją biskupa zasięga opinii Ministra Stanu.
  4. Biskupem może zostać duchowny Kościoła, który spełnia warunki określone w Piśmie Świętym oraz dokumentach wyznaniowych Kościoła.

Art. 9. Biskup dba o całokształt działalności Kościoła na terenie swojej diecezji, w tym nadzoruje parafie i klasztory znajdujące się na terenie diecezji, nadzoruje działalność duszpasterską, zarządza finansami diecezji, wydaje decyzje dyscyplinarne wobec duchownych i wiernych na terenie swojej diecezji oraz wykonuje inne zadania niezastrzeżone dla innych jednostek organizacyjnych oraz organów wewnętrznych Kościoła.

Art. 10
  1. Diecezje mogą być zrzeszane w metropolie.
  2. Na czele metropolii stoi arcybiskup metropolita, którym jest biskup jednej z diecezji zrzeszonych w metropolię. Sprawuje on nadzór nad innymi diecezjami i koordynuje wspólną działalność w ramach metropolii.
  3. Metropolie tworzone są w drodze uchwały Synodu Kościoła.
  4. Arcybiskupa metropolitę wyznacza Król na wniosek Świętego Konsystorza Kościoła. Król przed nominacją arcybiskupa zasięga opinii Ministra Stanu.

Art. 11.
  1. Na terenie diecezji tworzone mogą być parafie.
  2. Parafie tworzy biskup, o czym zawiadamia Święty Konsystorz Kościoła.
  3. Na czele parafii stoi proboszcz, którym jest duchowny Kościoła spełniający warunki określone w Piśmie Świętych oraz dokumentach wyznaniowych Kościoła.
  4. Proboszcz administruje parafią, w tym prowadzi działalność duszpasterską oraz zarządza finansami parafii.

Art. 12.
  1. Zakon jest szczególną instytucją Kościoła, zrzeszającą duchownych Kościoła oraz osoby świeckie, której celem jest prowadzenie działalności duszpasterskiej i dobroczynnej w oparciu o określony tryb życia konsekrowanego, określony w regule zakonnej.
  2. Zakon tworzony jest przez Króla na wniosek Świętego Konsystorza Kościoła. Król przed utworzeniem zakonu zasięga opinii Ministra Stanu.
  3. Król tworząc zakon, nadaje mu regułę zakonną oraz kartę, która określa funkcjonowanie zakonu. Treść reguły zakonnej oraz karty Król konsultuje z Świętym Konsystorzem Kościoła.
  4. Zakony mogą tworzyć klasztory, za zgodą Świętego Konsystorza Kościoła oraz biskupa diecezji, w której utworzony ma być klasztor.
Art. 13.
  1. Placówka misyjna jest instytucją Kościoła, która prowadzi ewangelizację i upowszechnia nauki wiary winkuliokatolickiej poza granicami Związku Winkulijskiego. 
  2. Placówki misyjne tworzone są przez Święty Konsystorz Kościoła, o czym zawiadamia Ministra Stanu.
  3. Działalnością placówki misyjnej kieruje duchowny Kościoła mianowany przez Święty Konsystorz Kościoła, który spełnia warunki określone w Piśmie Świętym oraz dokumentach wyznaniowych Kościoła.
  4. Kierownikowi placówki misyjnej przysługują kompetencje biskupa, o których mowa w art. 9.

Art. 14.
  1. Synod Kościoła może ustanowić inne rodzaje jednostek organizacyjnych Kościoła, a które nie zostały wymienione w niniejszej ustawie.
  2. Synod Kościoła każdorazowo zawiadamia Ministra Stanu o utworzeniu innych rodzajów jednostek, o których mowa w ust. 1.
  3. Jednostki, o których mowa w ust. 1, posiadają osobowość prawną, chyba że Synod Kościoła postanowił inaczej.

Rozdział 3
Ustrój wewnętrzny Kościoła

Art. 15.
  1. Najwyższą władzą w Narodowym Kościele Winkulii jest Synod Kościoła.
  2. Synod Kościoła składa się z wszystkich członków Kościoła, tj. biskupów, duchownych i wiernych świeckich.
  3. Święty Konsystorz Kościoła może zadecydować, że gdyby udział wszystkich wiernych świeckich byłby niemożliwy, stanowił poważne utrudnienie lub byłby sprzeczny z celami zebrania Synodu, to w danym zebraniu Synodu udział brać będzie odpowiednia delegacja wiernych świeckich.

Art. 16. Synod Kościoła:
1) uchwala akty zasadniczego prawa wewnętrznego Kościoła;
2) uchwala dokumenty wyznaniowe Kościoła;
3) przyjmuje stanowiska Kościoła wobec konkretnych zagadnień społecznych i moralnych;
4) nadzoruje finanse Kościoła, w tym udziela Świętemu Konsystorzowi Kościoła absolutorium;
5) wydaje decyzje dyscyplinarne wobec biskupów Kościoła;
6) przyjmuje powszechnie obowiązującą wykładnię przepisów niniejszej ustawy oraz aktów zasadniczego prawa wewnętrznego Kościoła.

Art. 17.
  1. Zebrania Synodu zwołuje Święty Konsystorz Kościoła z inicjatywy własnej albo na wniosek dwóch członków Synodu Kościoła.
  2. Zebranie Synodu Kościoła zwoływane na wniosek dwóch członków Synodu, Święty Konsystorz Kościoła zwołuje w ciągu 45 dni od przedłożenia wniosku.
  3. Zebraniom Synodu Kościoła przewodniczy Prymas Winkulii Arcybiskup Lehnsbergii.

   
Art. 18. Pomiędzy Synodami Kościoła najważniejszym organem zarządzającym sprawami Kościoła jest Święty Konsystorz Kościoła.

Art. 19. W skład Świętego Konsystorza Kościoła wchodzą:
− Prymas Winkulii Arcybiskup Lehnsbergii – jako Przewodniczący Konsystorza;
− arcybiskupi metropolici;
− członkowie wybrani przez Synod Kościoła na czas nieokreślony, którzy mogą być odwołani przez Synod w każdej chwili.

Art. 20. Święty Konsystorz Kościoła:
a) wydaje akty wykonawcze wobec prawa wewnętrznego Kościoła;
b) zarządza finansami Kościoła, w tym pozyskuje dochody i określa wydatki;
c) funkcjonuje jako instancja odwoławcza od decyzji dyscyplinarnych biskupa;
d) uchwala stanowiska Kościoła dotyczące bieżących wydarzeń dotyczące kwestii moralnych, etycznych i społecznych;
e) reprezentuje Kościół przed organami państwowymi oraz w obrocie prywatnym;
f) zarządza diecezją kanugardzką.

Art. 21. Przewodniczącemu Konsystorza – Prymasowi Winkulii Arcybiskupowi Lehnsbergii – przysługuje przywilej ogłaszania, w porozumieniu z pozostałymi członkami Konsystorza, encyklik (listów okólnych) dotyczących nauczania Kościoła oraz bieżących wydarzeń społecznych.

Art. 22.
  1. Posiedzenie Konsystorza zwoływane są przez Przewodniczącego Konsystorza nie rzadziej niż raz na cztery miesiące.
  2. Na wniosek każdego członka Konsystorza w ciągu 30 dni od przedłożenia wniosku Przewodniczący zobowiązany jest zwołać nadzwyczajne posiedzenie Konsystorza.

Rozdział 4
Nadzór Państwa nad Kościołem


Art. 23. Działalność Narodowego Kościoła Winkulii, a w szczególności działalność prowadzona przez jego duchownych, podlega nadzorowi ze strony władz Związku Winkulijskiego.

Art. 24.
  1. Folkstag może w drodze uchwały uchylić każdy akt uchwalony przez Synod Kościoła.
  2. Rząd Królewski może w drodze rozporządzenia uchylić każdy akt uchwalony przez Święty Konsystorz Kościoła.
  3. Świętemu Konsystorzowi Kościoła w ciągu 14 dni od uchylenia aktów, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje skarga do Trybunału Królewskiego. W sprawach dotyczących skargi stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postępowania sądowo-administracyjnego przed Trybunałem Królewskim.

Art. 25.
  1. Kongsversaherheit każdorazowo po przedłożeniu Królowi przez Święty Konsystorz Kościoła wniosków, o których mowa w art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 4 oraz art. 12 ust. 2, przeprowadza weryfikację osób zarekomendowanych przez Święty Konsystorz Kościoła pod kątem stwarzania ewentualnego zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa oraz współpracy ze służbami obcego państwa.
  2. Raport z weryfikacji, o której mowa w ust. 1, Hërhaftkommissar Kongsversaherheit przedkłada Ministrowi Stanu. Raport ten objęty jest klauzulą „ściśle tajne”.

Art. 26.
  1. Duchowni Kościoła składają przysięgę na wierność Królowi oraz Związkowi Winkulijskiemu.
  2. Duchowny może odmówić złożenia przysięgi, o której mowa w ust. 1. Władze Kościoła przekazują listę duchownych, którzy odmówili złożenia przysięgi Ministrowi Stanu.
Rozdział 5 
Finansowanie Kościoła

Art. 27. Źródłami finansowania Kościoła są:
1) darowizny;
2) dochody z działalności gospodarczej prowadzonej w celach duszpasterskich;
3) dotacje z budżetu państwa;
4) podatek kościelny;
5) inne źródła ustanowione w pozostałych aktach normatywnych.

Art. 28.
  1. Działalność gospodarczą w celach duszpasterskich zakładać i prowadzić mogą jednostki organizacyjne Kościoła.
  2. Jednostka organizacyjna Kościoła, która założyła działalność gospodarczą, zawiadamia o tym fakcie Święty Konsystorz Kościoła.
  3. Działalność gospodarcza prowadzona w celach duszpasterskich jest zwolniona z podatków i innych opłat.
  4. Prowadzenie działalności gospodarczej w celach duszpasterskich zwolnione jest z obowiązku rejestracji w Rejestrze Przedsiębiorców, o którym mowa w art. 40 ustawy z dnia 29 sierpnia 2024 roku o rodzajach spółek i formach działalności gospodarczej w Związku Winkulijskim.

Art. 29. Dotacje z budżetu państwa przyznawane na działalność Kościoła muszą być przeznaczane na konkretny cel, który został określony wraz z przyznaniem dotacji.

Art. 30.
  1. Każdy wierny Kościoła zobowiązany jest do płacenia podatku kościelnego, jeśli takowy zostanie ustanowiony.
  2. Wysokość podatku określa w porozumieniu ze Świętym Konsystorzem Kościoła Rząd Królewski w drodze rozporządzenia.
  3. Wysokość podatku kościelnego określona jest zryczałtowaną kwotą, jaką należy uiścić na konto bankowe Skarbu Państwa.
  4. Podatek uiszcza się raz do roku albo dwa razy do roku. Częstotliwość uiszczania podatku określa rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2.
  5. Z uiszczania podatku kościelnego zwolnione są dzieci, osoby w trudnej sytuacji życiowej oraz osoby starsze.

Art. 31.
  1. Kościół posiada rachunek bankowy utworzony w Międzynarodowym Banku Pollinu.
  2. Jednostki organizacyjne Kościoła mogą mieć utworzone rachunki bankowe w Międzynarodowym Banku Pollinu na podstawie decyzji Świętego Konsystorza Kościoła.
  3. Rachunki bankowe, o których mowa w ust. 1 i 2, tworzone są przez ministra właściwego do spraw finansów albo inną osobę do tego uprawnioną.
Rozdział 6
Członkostwo w Kościele

Art. 32. Członkiem Kościoła może zostać każda osoba, która przyjęła Sakrament Chrztu Świętego w zgodzie z warunkami określonymi w Piśmie Świętym i dokumentach wyznaniowych Kościoła oraz wpisana została na listę członków Kościoła.

Art. 33. Wpisu na listę członków Kościoła dokonać może każdy duchowny Kościoła. Osoba wpisana na listę członków Kościoła staje się wiernym Narodowego Kościoła Winkulii.

Art. 34.
  1. Każdy wierny Kościoła ma prawo całkowicie nieodpłatnego uczestnictwa w nabożeństwach, uroczystościach i obrzędach kościelnych.
  2. Każdy wierny ma prawo do uczestnictwa w życiu Kościoła, w tym także do zostania duchownym Kościoła.

Art. 35.
  1. Członkostwo w Kościele ustaje wskutek:
    a) śmierci;
    b) wykluczenia z Kościoła w drodze ekskomuniki.
  2. Wykreślenia z listy członków Kościoła w przypadku śmierci członka dokonać może każdy duchowny Kościoła, a w przypadku wykluczenia z Kościoła w drodze ekskomuniki – biskup.

Art. 36. Wykluczenie z Kościoła następuje w przypadku:
1) odstępstwa od nauk Kościoła winkuliokatolickiego;
2) nieposłuszeństwa wobec swoich przełożonych w Kościele, w szczególności w sytuacji, gdy członek jest duchownym;
3) popełnienia poważnego przestępstwa lub przewinienia dyscyplinarnego wobec innego członka Kościoła.

Art. 37. Wykluczenie z Kościoła następuje w drodze ekskomuniki, której udziela biskup albo powołany przez biskupa sąd kościelny, składający się z co najmniej dwóch duchownych.

Rozdział 7
Przepisy dotyczące małżeństw

Art. 38. Małżeństwo zawarte przed duchownym Kościoła, zgodnie z warunkami określonymi w Piśmie Świętym oraz dokumentach wyznaniowych Kościoła, wywiera skutki prawne i uznawane jest przez władze Związku Winkulijskiego.

Art. 39.
  1. Małżeństwo kościelne zawarte może zostać przez dwóch wiernych Kościoła albo przez wiernego Kościoła i osobę niebędącą wiernym Kościoła.
  2. W przypadku małżeństwa zawartego między wiernym Kościoła i osobą niebędącą wiernym Kościoła, ta druga osoba zobowiązuje się do umożliwienia swojemu współmałżonkowi praktykowania swojej wiary oraz do zapoznania swoich dzieci z prawdami wiary winkuliokatolickiej.

Art. 40. Duchowny Kościoła, przed którym zawarto małżeństwo, sporządza akt małżeństwa i przesyła go do ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Art. 41.
  1. Małżeństwo kościelne ustaje w przypadku śmierci współmałżonka lub jego rozwiązania.
  2. Małżeństwo kościelne może zostać rozwiązane w przypadku:
    a. uznania współmałżonka za zmarłego po jego nieobecności na forum państwowym
    trwającej dłużej niż 30 dni;
    b. popełnienia nierządu przez współmałżonka;
    c. wystąpienia wad zawarcia małżeństwa, pociągających za sobą jego nieważność.
  3. Do wad zawarcia małżeństwa zalicza się: podstęp, błąd, pozorność, przymus oraz niedopełnienie reguł określonych wewnętrznym prawem Kościoła.

Art. 42.
  1. Rozwiązanie małżeństwa kościelnego stwierdza biskup albo powołany przez biskupa sąd kościelny, składający się z co najmniej dwóch duchownych.
  2. O rozwiązanie małżeństwa wnieść może jeden z małżonków. W uzasadnionych przypadkach rozwiązanie małżeństwa nastąpić może również z urzędu.
  3. W przypadku, gdy o rozwiązanie małżeństwa wnosi członek rodziny panującej, to zasięga się opinii Króla.


Art. 43. W przypadku rozwiązania małżeństwa, współmałżonek, który zawierając małżeństwo stał się częścią rodu drugiego współmałżonka, może pozostać członkiem tego rodu, jeśli tak postanowią biskup albo sąd kościelny w porozumieniu z członkami tego rodu.

Art. 44.
  1. Małżeństwo może zostać również zawarte przed uprawnionym urzędnikiem państwowym.
  2. Małżeństwo, o którym mowa w ust. 1, określa się mianem „małżeństwa cywilnego” i może zostać zawarte przez dwie osoby, bez względu na wyznanie i na płeć.
  3. Urzędnikami państwowymi uprawnionymi do udzielenia małżeństwa cywilnego są: Król, Minister Stanu, minister właściwy do spraw wewnętrznych, ławnicy nadzwyczajni Trybunału Królewskiego oraz gubernatorzy komitatów.

Art. 45.
  1. Szczegóły związane z zawieraniem małżeństw cywilnych reguluje rozporządzenie ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Przepisy art. 38, 40, 41 ust. 1, 42 ust. 2 i 3 oraz 43 stosuje się odpowiednio.
  2. Małżeństwo cywilne rozwiązuje Trybunał Królewski w postępowaniu nieprocesowym (bez rozprawy). Szczegóły postępowania w tych sprawach określa rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1.
  3. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić zasady dotyczące uznawania małżeństw zawartych za granicami Związku Winkulijskiego.

Rozdział 8
Przepisy dotyczące innych wyznań

Art. 46.
  1. Zgodnie z postanowieniami Konkordatu między Związkiem Winkulijskim a Najjaśniejszym Arcybiskupim Miastem Osiekiem i Rzeczpospolitą Niebiańską, Związek Winkulijski gwarantuje Świętemu Powszechnemu Kościołowi Pollinu pełną swobodę funkcjonowania i osobowość prawną oraz umożliwia ustanowienie Kościoła partykularnego winkulijskiego.
  2. Jednostki systemu oświaty, w zgodzie z przepisami dotyczącymi organizacji oświaty w Związku Winkulijskim, zapewnią uczniom możliwość dobrowolnego udziału w katechezie wyznania Świętego Powszechnego Kościoła Pollinu, jako przedmiocie dodatkowym i nieobowiązkowym. Katecheza odbywa się poza godzinami lekcyjnymi.
  3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi w drodze rozporządzenia dni, w które wiernym Świętego Powszechnego Kościoła Pollinu w związku ze świętami kościelnymi przysługuje wolne od pracy.


Rozdział 9
Przepisy dostosowujące

Art. 47. W ciągu 30 dni od wejścia niniejszej ustawy w życie, Król powoła w porozumieniu z Ministrem Stanu biskupów Kościoła.

Art. 48. Nowo powołani biskupi, o których mowa w art. 47 ustawy, zwołają w ciągu 60 dni od wejścia niniejszej ustawy w życie pierwsze zebranie Synodu Kościoła.

Art. 49. Interpretacja przepisów niniejszej ustawy oraz ich dookreślenie następuje w drodze aktów zasadniczego prawa wewnętrznego Narodowego Kościoła Winkulii.

Rozdział 10
Przepis końcowy

Art. 50. Niniejsza ustawa wchodzi w życie 15 dni od dnia ogłoszenia.


    JKM Mikołaj III
]]> Ustawa
z dnia 10 czerwca 2025 roku o wierze narodowej
My, Mikołaj III – z Bożej łaski Król Winkulijczyków – wraz z posłami na Folkstag,
– będąc świadomymi jak wielkim dobrodziejstwem jest święta wiara winkuliokatolicka,
– chcąc zabezpieczyć dziedzictwo związane z naszą wiarą narodową,
– dążąc do stworzenia podstaw funkcjonowania jednego Kościoła winkuliokatolickiego,
działając w zgodzie z postanowieniami art. 10 ust. 2 Konstytucji Związku Winkulijskiego, stanowimy, co następuje:


Rozdział 1
Narodowy Kościół Winkulii


Art. 1. Naczelnym wyznaniem, posiadającym charakter państwowego, w Związku Winkulijskim jest wiara winkuliokatolicka.

Art. 2. Na straży wiary winkuliokatolickiej stoi Narodowy Kościół Winkulii, zwany dalej również: „Kościołem”.

Art. 3. Wiara winkuliokatolicka jest wyznaniem chrześcijańskim, budującym swoją wiarę na Piśmie Świętym Starego i Nowego Testamentu, na starochrześcijańskich wyznaniach wiary (Apostolskim, Nicejsko-Konstantynopolskim, Atanazjańskim), postanowieniach pierwszych siedmiu soborów powszechnych (zwanych soborami ekumenicznymi) oraz na dokumentach wyznaniowych Kościoła.

Art. 4.
  1. Głową Narodowego Kościoła Winkulii jest Król Związku Winkulijskiego.
  2.  Królowi Związku Winkulijskiego przysługuje tytuł „Obrońcy Wiary Winkuliokatolickiej”.
  3. Każdy Król Związku Winkulijskiego podczas swojej koronacji przysięga otaczać opieką Narodowy Kościół Winkulii oraz bronić jego praw. Treść
    przysięgi określa odpowiedni dokument wyznaniowy Kościoła.

Art. 5.
  1. Każdy funkcjonariusz publiczny Związku Winkulijskiego, o ile nie deklaruje wyznawania innej wiary lub innych przekonań światopoglądowych, zobowiązany jest do postępowania w zgodzie z naukami Narodowego Kościoła Winkulii.
  2. Zobowiązanie, o którym mowa w ust. 1, nie stanowi podstawy dla przedstawicieli Kościoła, w szczególności duchownych Kościoła, do wydawania poleceń i rozkazów wobec funkcjonariuszy publicznych lub wywierania na nich jakiegokolwiek wypływu.

Rozdział 2
Jednostki organizacyjne Kościoła

Art. 6. Jednostkami organizacyjnymi Kościoła są: diecezje, parafie, zakony i placówki misyjne.

Art. 7.
  1. Kościół jako całość oraz jego poszczególne jednostki organizacyjne posiadają osobowość prawną.
  2. Kościół jako całość odpowiada za zobowiązania swoich jednostek organizacyjnych, jeśli zaspokojenie z ich majątku jest niemożliwe.
  3. Jednostki organizacyjne Kościoła nie odpowiadają za zobowiązania innych osób prawnych Kościoła.

Art. 8.
  1. Podstawową jednostką organizacyjną Kościoła jest diecezja.
  2. Diecezje tworzone są na częściach terytorium Związku Winkulijskiego w drodze uchwały Synodu Kościoła.
  3. Na czele diecezji stoi biskup, który jest mianowany przez Króla na wniosek Świętego Konsystorza Kościoła. Król przed nominacją biskupa zasięga opinii Ministra Stanu.
  4. Biskupem może zostać duchowny Kościoła, który spełnia warunki określone w Piśmie Świętym oraz dokumentach wyznaniowych Kościoła.

Art. 9. Biskup dba o całokształt działalności Kościoła na terenie swojej diecezji, w tym nadzoruje parafie i klasztory znajdujące się na terenie diecezji, nadzoruje działalność duszpasterską, zarządza finansami diecezji, wydaje decyzje dyscyplinarne wobec duchownych i wiernych na terenie swojej diecezji oraz wykonuje inne zadania niezastrzeżone dla innych jednostek organizacyjnych oraz organów wewnętrznych Kościoła.

Art. 10
  1. Diecezje mogą być zrzeszane w metropolie.
  2. Na czele metropolii stoi arcybiskup metropolita, którym jest biskup jednej z diecezji zrzeszonych w metropolię. Sprawuje on nadzór nad innymi diecezjami i koordynuje wspólną działalność w ramach metropolii.
  3. Metropolie tworzone są w drodze uchwały Synodu Kościoła.
  4. Arcybiskupa metropolitę wyznacza Król na wniosek Świętego Konsystorza Kościoła. Król przed nominacją arcybiskupa zasięga opinii Ministra Stanu.

Art. 11.
  1. Na terenie diecezji tworzone mogą być parafie.
  2. Parafie tworzy biskup, o czym zawiadamia Święty Konsystorz Kościoła.
  3. Na czele parafii stoi proboszcz, którym jest duchowny Kościoła spełniający warunki określone w Piśmie Świętych oraz dokumentach wyznaniowych Kościoła.
  4. Proboszcz administruje parafią, w tym prowadzi działalność duszpasterską oraz zarządza finansami parafii.

Art. 12.
  1. Zakon jest szczególną instytucją Kościoła, zrzeszającą duchownych Kościoła oraz osoby świeckie, której celem jest prowadzenie działalności duszpasterskiej i dobroczynnej w oparciu o określony tryb życia konsekrowanego, określony w regule zakonnej.
  2. Zakon tworzony jest przez Króla na wniosek Świętego Konsystorza Kościoła. Król przed utworzeniem zakonu zasięga opinii Ministra Stanu.
  3. Król tworząc zakon, nadaje mu regułę zakonną oraz kartę, która określa funkcjonowanie zakonu. Treść reguły zakonnej oraz karty Król konsultuje z Świętym Konsystorzem Kościoła.
  4. Zakony mogą tworzyć klasztory, za zgodą Świętego Konsystorza Kościoła oraz biskupa diecezji, w której utworzony ma być klasztor.
Art. 13.
  1. Placówka misyjna jest instytucją Kościoła, która prowadzi ewangelizację i upowszechnia nauki wiary winkuliokatolickiej poza granicami Związku Winkulijskiego. 
  2. Placówki misyjne tworzone są przez Święty Konsystorz Kościoła, o czym zawiadamia Ministra Stanu.
  3. Działalnością placówki misyjnej kieruje duchowny Kościoła mianowany przez Święty Konsystorz Kościoła, który spełnia warunki określone w Piśmie Świętym oraz dokumentach wyznaniowych Kościoła.
  4. Kierownikowi placówki misyjnej przysługują kompetencje biskupa, o których mowa w art. 9.

Art. 14.
  1. Synod Kościoła może ustanowić inne rodzaje jednostek organizacyjnych Kościoła, a które nie zostały wymienione w niniejszej ustawie.
  2. Synod Kościoła każdorazowo zawiadamia Ministra Stanu o utworzeniu innych rodzajów jednostek, o których mowa w ust. 1.
  3. Jednostki, o których mowa w ust. 1, posiadają osobowość prawną, chyba że Synod Kościoła postanowił inaczej.

Rozdział 3
Ustrój wewnętrzny Kościoła

Art. 15.
  1. Najwyższą władzą w Narodowym Kościele Winkulii jest Synod Kościoła.
  2. Synod Kościoła składa się z wszystkich członków Kościoła, tj. biskupów, duchownych i wiernych świeckich.
  3. Święty Konsystorz Kościoła może zadecydować, że gdyby udział wszystkich wiernych świeckich byłby niemożliwy, stanowił poważne utrudnienie lub byłby sprzeczny z celami zebrania Synodu, to w danym zebraniu Synodu udział brać będzie odpowiednia delegacja wiernych świeckich.

Art. 16. Synod Kościoła:
1) uchwala akty zasadniczego prawa wewnętrznego Kościoła;
2) uchwala dokumenty wyznaniowe Kościoła;
3) przyjmuje stanowiska Kościoła wobec konkretnych zagadnień społecznych i moralnych;
4) nadzoruje finanse Kościoła, w tym udziela Świętemu Konsystorzowi Kościoła absolutorium;
5) wydaje decyzje dyscyplinarne wobec biskupów Kościoła;
6) przyjmuje powszechnie obowiązującą wykładnię przepisów niniejszej ustawy oraz aktów zasadniczego prawa wewnętrznego Kościoła.

Art. 17.
  1. Zebrania Synodu zwołuje Święty Konsystorz Kościoła z inicjatywy własnej albo na wniosek dwóch członków Synodu Kościoła.
  2. Zebranie Synodu Kościoła zwoływane na wniosek dwóch członków Synodu, Święty Konsystorz Kościoła zwołuje w ciągu 45 dni od przedłożenia wniosku.
  3. Zebraniom Synodu Kościoła przewodniczy Prymas Winkulii Arcybiskup Lehnsbergii.

   
Art. 18. Pomiędzy Synodami Kościoła najważniejszym organem zarządzającym sprawami Kościoła jest Święty Konsystorz Kościoła.

Art. 19. W skład Świętego Konsystorza Kościoła wchodzą:
− Prymas Winkulii Arcybiskup Lehnsbergii – jako Przewodniczący Konsystorza;
− arcybiskupi metropolici;
− członkowie wybrani przez Synod Kościoła na czas nieokreślony, którzy mogą być odwołani przez Synod w każdej chwili.

Art. 20. Święty Konsystorz Kościoła:
a) wydaje akty wykonawcze wobec prawa wewnętrznego Kościoła;
b) zarządza finansami Kościoła, w tym pozyskuje dochody i określa wydatki;
c) funkcjonuje jako instancja odwoławcza od decyzji dyscyplinarnych biskupa;
d) uchwala stanowiska Kościoła dotyczące bieżących wydarzeń dotyczące kwestii moralnych, etycznych i społecznych;
e) reprezentuje Kościół przed organami państwowymi oraz w obrocie prywatnym;
f) zarządza diecezją kanugardzką.

Art. 21. Przewodniczącemu Konsystorza – Prymasowi Winkulii Arcybiskupowi Lehnsbergii – przysługuje przywilej ogłaszania, w porozumieniu z pozostałymi członkami Konsystorza, encyklik (listów okólnych) dotyczących nauczania Kościoła oraz bieżących wydarzeń społecznych.

Art. 22.
  1. Posiedzenie Konsystorza zwoływane są przez Przewodniczącego Konsystorza nie rzadziej niż raz na cztery miesiące.
  2. Na wniosek każdego członka Konsystorza w ciągu 30 dni od przedłożenia wniosku Przewodniczący zobowiązany jest zwołać nadzwyczajne posiedzenie Konsystorza.

Rozdział 4
Nadzór Państwa nad Kościołem


Art. 23. Działalność Narodowego Kościoła Winkulii, a w szczególności działalność prowadzona przez jego duchownych, podlega nadzorowi ze strony władz Związku Winkulijskiego.

Art. 24.
  1. Folkstag może w drodze uchwały uchylić każdy akt uchwalony przez Synod Kościoła.
  2. Rząd Królewski może w drodze rozporządzenia uchylić każdy akt uchwalony przez Święty Konsystorz Kościoła.
  3. Świętemu Konsystorzowi Kościoła w ciągu 14 dni od uchylenia aktów, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje skarga do Trybunału Królewskiego. W sprawach dotyczących skargi stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postępowania sądowo-administracyjnego przed Trybunałem Królewskim.

Art. 25.
  1. Kongsversaherheit każdorazowo po przedłożeniu Królowi przez Święty Konsystorz Kościoła wniosków, o których mowa w art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 4 oraz art. 12 ust. 2, przeprowadza weryfikację osób zarekomendowanych przez Święty Konsystorz Kościoła pod kątem stwarzania ewentualnego zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa oraz współpracy ze służbami obcego państwa.
  2. Raport z weryfikacji, o której mowa w ust. 1, Hërhaftkommissar Kongsversaherheit przedkłada Ministrowi Stanu. Raport ten objęty jest klauzulą „ściśle tajne”.

Art. 26.
  1. Duchowni Kościoła składają przysięgę na wierność Królowi oraz Związkowi Winkulijskiemu.
  2. Duchowny może odmówić złożenia przysięgi, o której mowa w ust. 1. Władze Kościoła przekazują listę duchownych, którzy odmówili złożenia przysięgi Ministrowi Stanu.
Rozdział 5 
Finansowanie Kościoła

Art. 27. Źródłami finansowania Kościoła są:
1) darowizny;
2) dochody z działalności gospodarczej prowadzonej w celach duszpasterskich;
3) dotacje z budżetu państwa;
4) podatek kościelny;
5) inne źródła ustanowione w pozostałych aktach normatywnych.

Art. 28.
  1. Działalność gospodarczą w celach duszpasterskich zakładać i prowadzić mogą jednostki organizacyjne Kościoła.
  2. Jednostka organizacyjna Kościoła, która założyła działalność gospodarczą, zawiadamia o tym fakcie Święty Konsystorz Kościoła.
  3. Działalność gospodarcza prowadzona w celach duszpasterskich jest zwolniona z podatków i innych opłat.
  4. Prowadzenie działalności gospodarczej w celach duszpasterskich zwolnione jest z obowiązku rejestracji w Rejestrze Przedsiębiorców, o którym mowa w art. 40 ustawy z dnia 29 sierpnia 2024 roku o rodzajach spółek i formach działalności gospodarczej w Związku Winkulijskim.

Art. 29. Dotacje z budżetu państwa przyznawane na działalność Kościoła muszą być przeznaczane na konkretny cel, który został określony wraz z przyznaniem dotacji.

Art. 30.
  1. Każdy wierny Kościoła zobowiązany jest do płacenia podatku kościelnego, jeśli takowy zostanie ustanowiony.
  2. Wysokość podatku określa w porozumieniu ze Świętym Konsystorzem Kościoła Rząd Królewski w drodze rozporządzenia.
  3. Wysokość podatku kościelnego określona jest zryczałtowaną kwotą, jaką należy uiścić na konto bankowe Skarbu Państwa.
  4. Podatek uiszcza się raz do roku albo dwa razy do roku. Częstotliwość uiszczania podatku określa rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2.
  5. Z uiszczania podatku kościelnego zwolnione są dzieci, osoby w trudnej sytuacji życiowej oraz osoby starsze.

Art. 31.
  1. Kościół posiada rachunek bankowy utworzony w Międzynarodowym Banku Pollinu.
  2. Jednostki organizacyjne Kościoła mogą mieć utworzone rachunki bankowe w Międzynarodowym Banku Pollinu na podstawie decyzji Świętego Konsystorza Kościoła.
  3. Rachunki bankowe, o których mowa w ust. 1 i 2, tworzone są przez ministra właściwego do spraw finansów albo inną osobę do tego uprawnioną.
Rozdział 6
Członkostwo w Kościele

Art. 32. Członkiem Kościoła może zostać każda osoba, która przyjęła Sakrament Chrztu Świętego w zgodzie z warunkami określonymi w Piśmie Świętym i dokumentach wyznaniowych Kościoła oraz wpisana została na listę członków Kościoła.

Art. 33. Wpisu na listę członków Kościoła dokonać może każdy duchowny Kościoła. Osoba wpisana na listę członków Kościoła staje się wiernym Narodowego Kościoła Winkulii.

Art. 34.
  1. Każdy wierny Kościoła ma prawo całkowicie nieodpłatnego uczestnictwa w nabożeństwach, uroczystościach i obrzędach kościelnych.
  2. Każdy wierny ma prawo do uczestnictwa w życiu Kościoła, w tym także do zostania duchownym Kościoła.

Art. 35.
  1. Członkostwo w Kościele ustaje wskutek:
    a) śmierci;
    b) wykluczenia z Kościoła w drodze ekskomuniki.
  2. Wykreślenia z listy członków Kościoła w przypadku śmierci członka dokonać może każdy duchowny Kościoła, a w przypadku wykluczenia z Kościoła w drodze ekskomuniki – biskup.

Art. 36. Wykluczenie z Kościoła następuje w przypadku:
1) odstępstwa od nauk Kościoła winkuliokatolickiego;
2) nieposłuszeństwa wobec swoich przełożonych w Kościele, w szczególności w sytuacji, gdy członek jest duchownym;
3) popełnienia poważnego przestępstwa lub przewinienia dyscyplinarnego wobec innego członka Kościoła.

Art. 37. Wykluczenie z Kościoła następuje w drodze ekskomuniki, której udziela biskup albo powołany przez biskupa sąd kościelny, składający się z co najmniej dwóch duchownych.

Rozdział 7
Przepisy dotyczące małżeństw

Art. 38. Małżeństwo zawarte przed duchownym Kościoła, zgodnie z warunkami określonymi w Piśmie Świętym oraz dokumentach wyznaniowych Kościoła, wywiera skutki prawne i uznawane jest przez władze Związku Winkulijskiego.

Art. 39.
  1. Małżeństwo kościelne zawarte może zostać przez dwóch wiernych Kościoła albo przez wiernego Kościoła i osobę niebędącą wiernym Kościoła.
  2. W przypadku małżeństwa zawartego między wiernym Kościoła i osobą niebędącą wiernym Kościoła, ta druga osoba zobowiązuje się do umożliwienia swojemu współmałżonkowi praktykowania swojej wiary oraz do zapoznania swoich dzieci z prawdami wiary winkuliokatolickiej.

Art. 40. Duchowny Kościoła, przed którym zawarto małżeństwo, sporządza akt małżeństwa i przesyła go do ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Art. 41.
  1. Małżeństwo kościelne ustaje w przypadku śmierci współmałżonka lub jego rozwiązania.
  2. Małżeństwo kościelne może zostać rozwiązane w przypadku:
    a. uznania współmałżonka za zmarłego po jego nieobecności na forum państwowym
    trwającej dłużej niż 30 dni;
    b. popełnienia nierządu przez współmałżonka;
    c. wystąpienia wad zawarcia małżeństwa, pociągających za sobą jego nieważność.
  3. Do wad zawarcia małżeństwa zalicza się: podstęp, błąd, pozorność, przymus oraz niedopełnienie reguł określonych wewnętrznym prawem Kościoła.

Art. 42.
  1. Rozwiązanie małżeństwa kościelnego stwierdza biskup albo powołany przez biskupa sąd kościelny, składający się z co najmniej dwóch duchownych.
  2. O rozwiązanie małżeństwa wnieść może jeden z małżonków. W uzasadnionych przypadkach rozwiązanie małżeństwa nastąpić może również z urzędu.
  3. W przypadku, gdy o rozwiązanie małżeństwa wnosi członek rodziny panującej, to zasięga się opinii Króla.


Art. 43. W przypadku rozwiązania małżeństwa, współmałżonek, który zawierając małżeństwo stał się częścią rodu drugiego współmałżonka, może pozostać członkiem tego rodu, jeśli tak postanowią biskup albo sąd kościelny w porozumieniu z członkami tego rodu.

Art. 44.
  1. Małżeństwo może zostać również zawarte przed uprawnionym urzędnikiem państwowym.
  2. Małżeństwo, o którym mowa w ust. 1, określa się mianem „małżeństwa cywilnego” i może zostać zawarte przez dwie osoby, bez względu na wyznanie i na płeć.
  3. Urzędnikami państwowymi uprawnionymi do udzielenia małżeństwa cywilnego są: Król, Minister Stanu, minister właściwy do spraw wewnętrznych, ławnicy nadzwyczajni Trybunału Królewskiego oraz gubernatorzy komitatów.

Art. 45.
  1. Szczegóły związane z zawieraniem małżeństw cywilnych reguluje rozporządzenie ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Przepisy art. 38, 40, 41 ust. 1, 42 ust. 2 i 3 oraz 43 stosuje się odpowiednio.
  2. Małżeństwo cywilne rozwiązuje Trybunał Królewski w postępowaniu nieprocesowym (bez rozprawy). Szczegóły postępowania w tych sprawach określa rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1.
  3. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić zasady dotyczące uznawania małżeństw zawartych za granicami Związku Winkulijskiego.

Rozdział 8
Przepisy dotyczące innych wyznań

Art. 46.
  1. Zgodnie z postanowieniami Konkordatu między Związkiem Winkulijskim a Najjaśniejszym Arcybiskupim Miastem Osiekiem i Rzeczpospolitą Niebiańską, Związek Winkulijski gwarantuje Świętemu Powszechnemu Kościołowi Pollinu pełną swobodę funkcjonowania i osobowość prawną oraz umożliwia ustanowienie Kościoła partykularnego winkulijskiego.
  2. Jednostki systemu oświaty, w zgodzie z przepisami dotyczącymi organizacji oświaty w Związku Winkulijskim, zapewnią uczniom możliwość dobrowolnego udziału w katechezie wyznania Świętego Powszechnego Kościoła Pollinu, jako przedmiocie dodatkowym i nieobowiązkowym. Katecheza odbywa się poza godzinami lekcyjnymi.
  3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi w drodze rozporządzenia dni, w które wiernym Świętego Powszechnego Kościoła Pollinu w związku ze świętami kościelnymi przysługuje wolne od pracy.


Rozdział 9
Przepisy dostosowujące

Art. 47. W ciągu 30 dni od wejścia niniejszej ustawy w życie, Król powoła w porozumieniu z Ministrem Stanu biskupów Kościoła.

Art. 48. Nowo powołani biskupi, o których mowa w art. 47 ustawy, zwołają w ciągu 60 dni od wejścia niniejszej ustawy w życie pierwsze zebranie Synodu Kościoła.

Art. 49. Interpretacja przepisów niniejszej ustawy oraz ich dookreślenie następuje w drodze aktów zasadniczego prawa wewnętrznego Narodowego Kościoła Winkulii.

Rozdział 10
Przepis końcowy

Art. 50. Niniejsza ustawa wchodzi w życie 15 dni od dnia ogłoszenia.


    JKM Mikołaj III
]]> <![CDATA[Ustawa - Prawo samorządowe]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5897 Sun, 04 May 2025 23:09:24 +0200 Mateusz Żmigrodzki]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5897 [Obrazek: 101005704499828042_t.png]]]> [Obrazek: 101005704499828042_t.png]]]> <![CDATA[Ustawa o Trybunale Królewskim]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5800 Sun, 12 Jan 2025 13:19:16 +0100 Mateusz Żmigrodzki]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5800 [Obrazek: 101005704499825285_t.png]]]> [Obrazek: 101005704499825285_t.png]]]> <![CDATA[Ustawa o Królewskich Siłach Zbrojnych]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5797 Wed, 08 Jan 2025 21:19:44 +0100 Mateusz Żmigrodzki]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5797 [Obrazek: 101005704499825240_t.png]]]> [Obrazek: 101005704499825240_t.png]]]> <![CDATA[Ustawa o Folksugarde]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5778 Mon, 16 Dec 2024 18:01:24 +0100 Mateusz Żmigrodzki]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5778 [Obrazek: 101005704499824816_t.png]]]> [Obrazek: 101005704499824816_t.png]]]> <![CDATA[Ustawa o rodzajach spółek i formach działalności gospodarczej w Związku Winkulijskim]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5727 Mon, 02 Sep 2024 22:03:34 +0200 Mateusz Żmigrodzki]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5727 [Obrazek: 100895599741634561_t.png]]]> [Obrazek: 100895599741634561_t.png]]]> <![CDATA[Dekret Królewski o BIPiDP z dnia 31 maja 2024 r.]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5657 Fri, 31 May 2024 01:09:02 +0200 Artur Kardacz]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5657 [Obrazek: 100849705767928053_t.png]]]> [Obrazek: 100849705767928053_t.png]]]> <![CDATA[Ustawa o określeniu wód terytorialnych]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5654 Wed, 29 May 2024 09:21:24 +0200 Mateusz Żmigrodzki]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5654 Ustawa
z dnia 28 kwietnia 2024 roku
o określeniu wód terytorialnych

Rozdział 1
Postanowienia ogólne
Art. 1. Niniejsza ustawa ustala granicę wód terytorialnych Związku Winkulijskiego, rozumianą jako obszar morski znajdujący się wokół terytorium Związku Winkulijskiego.

Rozdział 2
Granica Wód Terytorialnych Związku Winkulijskiego

Art. 2. Granica wód terytorialnych Związku Winkulijskiego rozciąga się do 11 mil morskich od linii brzegowej terytorium państwowego, zgodnie z ustalonymi przez właściwe organy współrzędnymi geograficznymi.

Art. 3. Granicę morską Związku Winkulijskiego uznaje się za ostatecznie ustaloną i potwierdzoną przez właściwe organy w oparciu o winkulijskie prawo.

Art. 4. Związek Winkulijski ma wyłączne prawo do suwerennego wykorzystywania, sprawowania kontroli i regulowania wszelkich kwestii dotyczących wód terytorialnych określonych w tej ustawie.

Art. 5. Państwa i jednostki międzynarodowe mają obowiązek przestrzegania przepisów obowiązujących na wodach terytorialnych Związku Winkulijskiego oraz szanowania jego suwerenności na tym obszarze.

Art. 6. W przypadku nieprzestrzegania obowiązujących przepisów, Związek Winkulijski ma prawo siłą zawrócić wrogie jednostki bądź je zestrzelić.

Rozdział 3
Postanowienia końcowe

Art. 7. Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Rządowi Królewskiemu.

Art. 8. Niniejsza ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.


(-) JKM Dagobert III
]]> Ustawa
z dnia 28 kwietnia 2024 roku
o określeniu wód terytorialnych

Rozdział 1
Postanowienia ogólne
Art. 1. Niniejsza ustawa ustala granicę wód terytorialnych Związku Winkulijskiego, rozumianą jako obszar morski znajdujący się wokół terytorium Związku Winkulijskiego.

Rozdział 2
Granica Wód Terytorialnych Związku Winkulijskiego

Art. 2. Granica wód terytorialnych Związku Winkulijskiego rozciąga się do 11 mil morskich od linii brzegowej terytorium państwowego, zgodnie z ustalonymi przez właściwe organy współrzędnymi geograficznymi.

Art. 3. Granicę morską Związku Winkulijskiego uznaje się za ostatecznie ustaloną i potwierdzoną przez właściwe organy w oparciu o winkulijskie prawo.

Art. 4. Związek Winkulijski ma wyłączne prawo do suwerennego wykorzystywania, sprawowania kontroli i regulowania wszelkich kwestii dotyczących wód terytorialnych określonych w tej ustawie.

Art. 5. Państwa i jednostki międzynarodowe mają obowiązek przestrzegania przepisów obowiązujących na wodach terytorialnych Związku Winkulijskiego oraz szanowania jego suwerenności na tym obszarze.

Art. 6. W przypadku nieprzestrzegania obowiązujących przepisów, Związek Winkulijski ma prawo siłą zawrócić wrogie jednostki bądź je zestrzelić.

Rozdział 3
Postanowienia końcowe

Art. 7. Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Rządowi Królewskiemu.

Art. 8. Niniejsza ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.


(-) JKM Dagobert III
]]> <![CDATA[Ustawa z dnia 22 kwietnia 2024 roku o Radzie Akcesyjnej]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5650 Mon, 27 May 2024 13:39:06 +0200 Mateusz Żmigrodzki]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5650 [Obrazek: 100849705767928107_t.png]]]> [Obrazek: 100849705767928107_t.png]]]> <![CDATA[Ratyfikacja Statutu Paktu Bundżuarskiego]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5433 Tue, 19 Sep 2023 23:39:14 +0200 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5433 My, Alfred Fabian, Król Związku Winkulijskiego
W pełni świadomy podejmowanych decyzji
Zobowiązując się do przestrzegania postanowień
Ratyfikuję i swój podpis umieszczam
Pod niniejszym Statutem Paktu Bundżuarskiego
W nadziei, że przyniesie on obustronne korzyści
I po wsze czasy zapisze się złotymi zgłoskami zarówno w teraźniejszości
Jak i przyszłej historii mikroświata
 
STATUT PAKTU 
O WZAJEMNEJ OBRONIE I WSPÓŁPRACY
 
Artykuł I

1. Pakt o Wzajemnej Obronie i Współpracy, zwany też Paktem Bundżadarskim jest dobrowolną organizacją militarno-ekonomiczną.
2. Pakt Bundżadarski nie jest organizacją pannordacką, a ogólnopollińską. W swoje szeregi przyjmuje wszystkich chętnych, których członkowie sojuszu zaakceptują. Wymogiem do przyjęcia nowego państwa członkowskiego jest 2/3 zgodnych głosów.

Artykuł II

1. Siedzibą dowództwa Sił Zbrojnych Paktu Bundżadarskiego jest Hedong na terytorium Nowej Ordy.
2. Na przywódcę bloku wojskowego wybierany jest jeden z dowódców armii członkowskich.
3. Dowódcę bloku wojskowego wybiera się spośród dowódców wojskowych Paktu. Wybierany jest on poprzez głosowanie głów państw członkowskich w stosunku 2/3 dla kandydata.
4. W przypadku ataku na jednego członka sojuszu, pozostali zobowiązani są do zbrojnego wsparcia i odpierania wrogiej napaści.
5. Członkowie sojuszu udzielają sobie wzajemnego wsparcia technologicznego, organizacyjnego, a także wszelkiego wsparcia sfery militarnej, w której zapotrzebowane było takie wsparcie.

Artykuł III

1. Siedzibą komisji paktu znajduje się w Funan na terytorium Nan Di.
2. Komisja Paktu odpowiada za nadzór nad produkcją oraz konsumpcją zarówno materiałów eksploatacyjnych jak i żywności.
3. Komisja prowadzi nadzór nad cłami, ruchem międzynarodowym, a także inwestycjami w państwach członkowskich.

Artykuł IV

1. Pakt Bundżadarski nie jest organizacją polityczną przez co zabrania się ingerowania w politykę wewnętrzną państw członkowskich.

Artykuł V

1. Pakt Bundżadarski rozpoczyna swoją pracę z chwilą podpisania dokumentu.

/-/ Andrzej Ordyński, wódz Nowej Ordy
/-/ Piotr Romanow, Cesarz Nan Di
/-/ Alfred Fabian von Hohenburg-Tehen-Dżek, Król Związku Winkulijskiego]]> My, Alfred Fabian, Król Związku Winkulijskiego
W pełni świadomy podejmowanych decyzji
Zobowiązując się do przestrzegania postanowień
Ratyfikuję i swój podpis umieszczam
Pod niniejszym Statutem Paktu Bundżuarskiego
W nadziei, że przyniesie on obustronne korzyści
I po wsze czasy zapisze się złotymi zgłoskami zarówno w teraźniejszości
Jak i przyszłej historii mikroświata
 
STATUT PAKTU 
O WZAJEMNEJ OBRONIE I WSPÓŁPRACY
 
Artykuł I

1. Pakt o Wzajemnej Obronie i Współpracy, zwany też Paktem Bundżadarskim jest dobrowolną organizacją militarno-ekonomiczną.
2. Pakt Bundżadarski nie jest organizacją pannordacką, a ogólnopollińską. W swoje szeregi przyjmuje wszystkich chętnych, których członkowie sojuszu zaakceptują. Wymogiem do przyjęcia nowego państwa członkowskiego jest 2/3 zgodnych głosów.

Artykuł II

1. Siedzibą dowództwa Sił Zbrojnych Paktu Bundżadarskiego jest Hedong na terytorium Nowej Ordy.
2. Na przywódcę bloku wojskowego wybierany jest jeden z dowódców armii członkowskich.
3. Dowódcę bloku wojskowego wybiera się spośród dowódców wojskowych Paktu. Wybierany jest on poprzez głosowanie głów państw członkowskich w stosunku 2/3 dla kandydata.
4. W przypadku ataku na jednego członka sojuszu, pozostali zobowiązani są do zbrojnego wsparcia i odpierania wrogiej napaści.
5. Członkowie sojuszu udzielają sobie wzajemnego wsparcia technologicznego, organizacyjnego, a także wszelkiego wsparcia sfery militarnej, w której zapotrzebowane było takie wsparcie.

Artykuł III

1. Siedzibą komisji paktu znajduje się w Funan na terytorium Nan Di.
2. Komisja Paktu odpowiada za nadzór nad produkcją oraz konsumpcją zarówno materiałów eksploatacyjnych jak i żywności.
3. Komisja prowadzi nadzór nad cłami, ruchem międzynarodowym, a także inwestycjami w państwach członkowskich.

Artykuł IV

1. Pakt Bundżadarski nie jest organizacją polityczną przez co zabrania się ingerowania w politykę wewnętrzną państw członkowskich.

Artykuł V

1. Pakt Bundżadarski rozpoczyna swoją pracę z chwilą podpisania dokumentu.

/-/ Andrzej Ordyński, wódz Nowej Ordy
/-/ Piotr Romanow, Cesarz Nan Di
/-/ Alfred Fabian von Hohenburg-Tehen-Dżek, Król Związku Winkulijskiego]]> <![CDATA[Ustawa Folkstagu z dnia 13 sierpnia 2023 r. o ochronie i rewitalizacji języka]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5338 Sun, 13 Aug 2023 19:51:01 +0200 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5338 Ustawa Folkstagu
z dnia 13 sierpnia 2023 r.
o ochronie i rewitalizacji języka winkulijskiego
 
 
Art. 1.
Język Winkulijski jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli Związku Winkulijskiego i jako taki znajduje się pod szczególną opieką państwa.
 
Art. 2.
1. Organem regulującym poprawną pisownie i użycie języka winkulijskiego jest Wysoki Komitet ds. Języków Winkulii zwany dalej "Wysokim Komitetem", powoływany i odwoływany przez Ministra Stanu na drodze decyzji.
2. Wysokiemu Komitetowi przewodniczy Minister Stanu lub osoba przez niego wyznaczona.
 
Art. 3.
1. Organem prasowym wydawanym przez Rząd Królewski jest "Winqulideg Gazette", ukazująca się wyłącznie w j. winkulijskim i zwana dalej ''gazetą''.
2. Gazeta ukazuje się nie rzadziej niż 3 razy do roku.
3. Działaność gazety jest finansowana przez skarb państwa.
4. W każdej audycji Radia Winkulia musi się znaleźć co najmniej 30 sekundowy program w jezyku winkulijskim.
 
Art. 4.
1. Obowiązkiem wszystkich urzedów państwowych jest umozliwienie wszechstronnego rozwoju j. winkulijskiego.
2. Nazwy wszystkich urzędów szczebla centralnego muszą posiadać i stosować odpowiednik zarówno w języku polskim jak i winkulijskim.
3. Nazwy wszystkich pozostałych urzędów muszą wyłącznie posiadać odpowiednik zarówno w języku polskim, jak i winkulijskim.
4. W urzędach szczebla centralnego muszą być dostępne formularze zarówno w języku polskim jak i winkulijskim.
 
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia.
 
[Obrazek: 99527777916551826.png]
]]> Ustawa Folkstagu
z dnia 13 sierpnia 2023 r.
o ochronie i rewitalizacji języka winkulijskiego
 
 
Art. 1.
Język Winkulijski jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli Związku Winkulijskiego i jako taki znajduje się pod szczególną opieką państwa.
 
Art. 2.
1. Organem regulującym poprawną pisownie i użycie języka winkulijskiego jest Wysoki Komitet ds. Języków Winkulii zwany dalej "Wysokim Komitetem", powoływany i odwoływany przez Ministra Stanu na drodze decyzji.
2. Wysokiemu Komitetowi przewodniczy Minister Stanu lub osoba przez niego wyznaczona.
 
Art. 3.
1. Organem prasowym wydawanym przez Rząd Królewski jest "Winqulideg Gazette", ukazująca się wyłącznie w j. winkulijskim i zwana dalej ''gazetą''.
2. Gazeta ukazuje się nie rzadziej niż 3 razy do roku.
3. Działaność gazety jest finansowana przez skarb państwa.
4. W każdej audycji Radia Winkulia musi się znaleźć co najmniej 30 sekundowy program w jezyku winkulijskim.
 
Art. 4.
1. Obowiązkiem wszystkich urzedów państwowych jest umozliwienie wszechstronnego rozwoju j. winkulijskiego.
2. Nazwy wszystkich urzędów szczebla centralnego muszą posiadać i stosować odpowiednik zarówno w języku polskim jak i winkulijskim.
3. Nazwy wszystkich pozostałych urzędów muszą wyłącznie posiadać odpowiednik zarówno w języku polskim, jak i winkulijskim.
4. W urzędach szczebla centralnego muszą być dostępne formularze zarówno w języku polskim jak i winkulijskim.
 
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia.
 
[Obrazek: 99527777916551826.png]
]]> <![CDATA[[UCHYLONO] Dekret Królewski o Ministrze Stanu z dnia 6. października 2022 roku]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5036 Thu, 06 Oct 2022 17:08:47 +0200 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=5036 Dekret Królewski
o Ministrze Stanu
z dnia 6. października 2022 roku

Art. 1. Ministra Stanu powołuje Król Związku Winkulijskiego na 6-miesięczną kadencję.

Art. 2. Minister Stanu wybierany jest w wyniku równych, powszechnych i jawnych wyborów przez wszystkich obywateli Związku Winkulijskiego.

Art. 3. Król Związku Winkulijskiego zarządza wybory na 3 tygodnie przed upływem kadencji Ministra Stanu.

Art. 4. Minister Stanu:
1. W drodze decyzji powołuje i odwołuje ministrów,
2. Przedkłada Królowi uchwalone przez Trybunę Ludową uchwały,
3. Przewodniczy obradom Trybuny Ludowej
4. Wyznacza kierunek polityki wewnętrznej Związku Winkulijskiego,
5. Powołuje i odwołuje kierowników Winkulijskiej Agencji Prasowej oraz Królewskiego Uniwersytetu Winkulijskiego im. Konstandinosa Karadzeferisa
6. We współpracy z Królem Związku Winkulijskiego prowadzi politykę zagraniczną.

Art. 5. Król Związku Winkulijskiego odwołuje Ministra Stanu:
1. W wypadku rezygnacji,
2. W związku z trwającą ponad 30 dni nieaktywnością,
3. W przypadku rażącego naruszenia prerogatyw ministerialnych,
4. Na wniosek Trybuny Ludowej, wyrażony większością bezwzględną głosów, przy co najmniej 50% frekwencji.

Art. 6. W przypadku odwołania Ministra Stanu, Król niezwłocznie zarządza przyśpieszone wybory ministerialne, które odbywają się w weekend po co najmniej 7 dniach od ogłoszenia.

Art. 7. W przypadku braku kandydatów na urząd Ministra Stanu Król Związku Winkulijskiego pełni obowiązki Ministra Stanu przez okres miesiąca.

Art. 8. Kadencja obecnego Ministra Stanu ubiega z dniem 28 października 2022 roku.

Art. 9. Obecnemu Ministrowi Stanu przysługuje pensja wyłącznie za ostatni miesiąc pełnienia urzędu.

Art. 10. Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.]]> Dekret Królewski
o Ministrze Stanu
z dnia 6. października 2022 roku

Art. 1. Ministra Stanu powołuje Król Związku Winkulijskiego na 6-miesięczną kadencję.

Art. 2. Minister Stanu wybierany jest w wyniku równych, powszechnych i jawnych wyborów przez wszystkich obywateli Związku Winkulijskiego.

Art. 3. Król Związku Winkulijskiego zarządza wybory na 3 tygodnie przed upływem kadencji Ministra Stanu.

Art. 4. Minister Stanu:
1. W drodze decyzji powołuje i odwołuje ministrów,
2. Przedkłada Królowi uchwalone przez Trybunę Ludową uchwały,
3. Przewodniczy obradom Trybuny Ludowej
4. Wyznacza kierunek polityki wewnętrznej Związku Winkulijskiego,
5. Powołuje i odwołuje kierowników Winkulijskiej Agencji Prasowej oraz Królewskiego Uniwersytetu Winkulijskiego im. Konstandinosa Karadzeferisa
6. We współpracy z Królem Związku Winkulijskiego prowadzi politykę zagraniczną.

Art. 5. Król Związku Winkulijskiego odwołuje Ministra Stanu:
1. W wypadku rezygnacji,
2. W związku z trwającą ponad 30 dni nieaktywnością,
3. W przypadku rażącego naruszenia prerogatyw ministerialnych,
4. Na wniosek Trybuny Ludowej, wyrażony większością bezwzględną głosów, przy co najmniej 50% frekwencji.

Art. 6. W przypadku odwołania Ministra Stanu, Król niezwłocznie zarządza przyśpieszone wybory ministerialne, które odbywają się w weekend po co najmniej 7 dniach od ogłoszenia.

Art. 7. W przypadku braku kandydatów na urząd Ministra Stanu Król Związku Winkulijskiego pełni obowiązki Ministra Stanu przez okres miesiąca.

Art. 8. Kadencja obecnego Ministra Stanu ubiega z dniem 28 października 2022 roku.

Art. 9. Obecnemu Ministrowi Stanu przysługuje pensja wyłącznie za ostatni miesiąc pełnienia urzędu.

Art. 10. Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.]]> <![CDATA[Dekret Królewski z dnia 29. sierpnia 2022 r. o symbolach narodowych]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=4893 Mon, 29 Aug 2022 20:11:45 +0200 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=4893 Dekret Królewski z dnia 29. sierpnia 2022 r. 
o symbolach narodowych
 
Art. 1. Niniejszy dekret reguluje wizerunek symboli narodowych Związku Winkulijskiego oraz Winkulii.
 
Art. 2. Symbole narodowe Związku Winkulijskiego oraz Winkulii podlegają ochronie, a ich zniewaga jest karana sądem królewskim.
 
Art. 3. Flagą Związku Winkulijskiego jest płat tkaniny o proporcji 8 na 5, podzielony na trzy równe poziome trójkolorowe pasy w barwach białej (HEX: #FFFFFF, RGB: (255,255,255), HSV: (0°,0%,100%)) , czerwonej (HEX: #db161d, RGB: (219,22,27), HSV: (358°, 90%, 86%)) i zielonej (HEX: #018001, RGB: (1, 128, 1) HSV: (120°, 99%, 50%). Oficjalny wzór flagi Związku Winkulijskiego znajduje się w załączniku nr 1.
 
Art. 4. Herbem Związku Winkulijskiego jest orzeł czarny patrzący w prawo na tarczy czerwonej, godłem Volkianu nakryty. Nad tarczą herbową korona królewska. Tarcza herbowa otoczona wieńcem złotym, umieszczona na gronostaju królewskim. Nad herbem korona królewska identyczna do tej nad tarczą herbową. Oficjalny wizerunek herbu Związku Winkulijskiego znajduje się w załączniku nr 2.
 
Art. 5. Herbem Winkulii jest orzeł czarny patrzący w prawo na tarczy czerwonej. Nad tarczą herbową korona królewska. Tarcza wieńcem laurowym otoczona. Oficjalny wizerunek herbu Winkulii znajduje się w załączniku nr 3.
 
Art. 6. Hymnem narodowym Związku Winkulijskiego jest pieśń: "O Winkulio" autorstwa Johanna Grebera. Treść hymnu zamieszczona jest w załączniku nr 4.
 
Art. 7. Dewizą Związku Winkulijskiego jest "lex, labor et patria" (pol.  Prawo, Praca i Ojczyzna).
 
Art. 8. Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.
 
[Obrazek: 99527777916551826.png]
 
Załącznik nr 1
[Obrazek: 99886723298755227_t.png]
Załącznik nr 2.
[Obrazek: 99886723298755082_t.png]
Załącznik nr 3.
[Obrazek: 99886723298755251_t.png]
Załącznik nr 4.
Cytat:O Winkulio, ziemio ma rodzinna!
Najukochańszym z krajów jesteś, ojczyzno!
Z miłością w sercach, z dumą na ustach,
Widzimy wielki twój triumf,
Z każdego krańca Mikroświata,
blask twój ogarnia nas!

Boże Wszechmocny, błogosław jej!
O Winkulio, ziemio ma rodzinna!
O Winkulio, kraju z marzeń naszych!
]]> Dekret Królewski z dnia 29. sierpnia 2022 r. 
o symbolach narodowych
 
Art. 1. Niniejszy dekret reguluje wizerunek symboli narodowych Związku Winkulijskiego oraz Winkulii.
 
Art. 2. Symbole narodowe Związku Winkulijskiego oraz Winkulii podlegają ochronie, a ich zniewaga jest karana sądem królewskim.
 
Art. 3. Flagą Związku Winkulijskiego jest płat tkaniny o proporcji 8 na 5, podzielony na trzy równe poziome trójkolorowe pasy w barwach białej (HEX: #FFFFFF, RGB: (255,255,255), HSV: (0°,0%,100%)) , czerwonej (HEX: #db161d, RGB: (219,22,27), HSV: (358°, 90%, 86%)) i zielonej (HEX: #018001, RGB: (1, 128, 1) HSV: (120°, 99%, 50%). Oficjalny wzór flagi Związku Winkulijskiego znajduje się w załączniku nr 1.
 
Art. 4. Herbem Związku Winkulijskiego jest orzeł czarny patrzący w prawo na tarczy czerwonej, godłem Volkianu nakryty. Nad tarczą herbową korona królewska. Tarcza herbowa otoczona wieńcem złotym, umieszczona na gronostaju królewskim. Nad herbem korona królewska identyczna do tej nad tarczą herbową. Oficjalny wizerunek herbu Związku Winkulijskiego znajduje się w załączniku nr 2.
 
Art. 5. Herbem Winkulii jest orzeł czarny patrzący w prawo na tarczy czerwonej. Nad tarczą herbową korona królewska. Tarcza wieńcem laurowym otoczona. Oficjalny wizerunek herbu Winkulii znajduje się w załączniku nr 3.
 
Art. 6. Hymnem narodowym Związku Winkulijskiego jest pieśń: "O Winkulio" autorstwa Johanna Grebera. Treść hymnu zamieszczona jest w załączniku nr 4.
 
Art. 7. Dewizą Związku Winkulijskiego jest "lex, labor et patria" (pol.  Prawo, Praca i Ojczyzna).
 
Art. 8. Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.
 
[Obrazek: 99527777916551826.png]
 
Załącznik nr 1
[Obrazek: 99886723298755227_t.png]
Załącznik nr 2.
[Obrazek: 99886723298755082_t.png]
Załącznik nr 3.
[Obrazek: 99886723298755251_t.png]
Załącznik nr 4.
Cytat:O Winkulio, ziemio ma rodzinna!
Najukochańszym z krajów jesteś, ojczyzno!
Z miłością w sercach, z dumą na ustach,
Widzimy wielki twój triumf,
Z każdego krańca Mikroświata,
blask twój ogarnia nas!

Boże Wszechmocny, błogosław jej!
O Winkulio, ziemio ma rodzinna!
O Winkulio, kraju z marzeń naszych!
]]> <![CDATA[Dekret Królewski z dnia 29. sierpnia 2022 o sukcesji królewskiej]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=4888 Mon, 29 Aug 2022 15:34:47 +0200 Alfred Fabian]]> https://archiwum.nordata.org/showthread.php?tid=4888 Dekret Królewski z dnia 29.08.2022 
o sukcesji królewskiej

Art. 1.
Na podstawie Art. 3. Karty Konstytucyjnej Związku Winkulijskiego ustala się następującą kolejkę sukcesyjną do tronu Królewskiego Związku Winkulijskiego:
  1. Bazyli Izaak von Hohenburg - syn pierworodny Jego Królewskiej Mości
  2. Olga von Hohenburg - wnuczka Jego Królewskiej Mości
  3. Franciszek Paderewski - ojciec Jego Królewskiej Mości
  4. Mateusz Żmigrodzki - brat Jego Królewskiej Mości
  5. Erik Otton von Hohenburg - bratanek Jego Królewskiej Mości
  6. Artur Kardacz von Hohenburg - bratanek Jego Królewskiej Mości
  7. Grzegorz Szarak von Hohenburg - syn bratanka Jego Królewskiej Mości
  8. Bolesław Kirianóo von Hohenburg - syn bratanka Jego Królewskiej Mości
  9. Nataliusz von Hohenburg - syn bratanka Jego Królewskiej Mości
  10. Adelaide de Sousa de la  - synowa Jego Królewskiej Mości
 
Art. 2.
Bezkrólewie jest okresem, który rozpoczyna się w momencie opróżnienia tronu królewskiego, a kończy z chwilą wyboru nowego Króla Winkulii.
 
Art. 3. 
Opróżnienie tronu następuje w momencie abdykacji Króla lub nieobecności dłuższej niż 30 dni.
 
Art. 4. 
Opróżnienie tronu królewskiego stwierdza Premier Rządu Królewskiego.
 
Art. 5. 
W okresie bezkrólewia Premier Rządu Królewskiego pełni urząd Regenta.
 
Art. 6. 
Regent ma obowiązek porozumieć się z kolejnymi kandydatami do tronu, w celu wyznaczenia nowego Króla Winkulii. Król powoływany jest przez Regenta w drodze dekretu królewskiego.
 
Art. 7. 
W przypadku wyczerpania kolejki sukcesyjnej, zarządzana jest elekcja królewska.
 
Art. 8.
Kandydatem na tron królewski może być każda osoba, nieskazana na karę banicji w Związku Winkulijskim.
 
Art. 9.
Wyboru Króla Winkulii dokonują władcy dzielnic Związku Winkulijskiego.
 
Art. 10.
Uchyla się Dekret Królewski z dnia 15 grudnia 2021 roku o sukcesji królewskiej.
 
Art. 11.
Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

[Obrazek: 99527777916551826.png]
]]> Dekret Królewski z dnia 29.08.2022 
o sukcesji królewskiej

Art. 1.
Na podstawie Art. 3. Karty Konstytucyjnej Związku Winkulijskiego ustala się następującą kolejkę sukcesyjną do tronu Królewskiego Związku Winkulijskiego:
  1. Bazyli Izaak von Hohenburg - syn pierworodny Jego Królewskiej Mości
  2. Olga von Hohenburg - wnuczka Jego Królewskiej Mości
  3. Franciszek Paderewski - ojciec Jego Królewskiej Mości
  4. Mateusz Żmigrodzki - brat Jego Królewskiej Mości
  5. Erik Otton von Hohenburg - bratanek Jego Królewskiej Mości
  6. Artur Kardacz von Hohenburg - bratanek Jego Królewskiej Mości
  7. Grzegorz Szarak von Hohenburg - syn bratanka Jego Królewskiej Mości
  8. Bolesław Kirianóo von Hohenburg - syn bratanka Jego Królewskiej Mości
  9. Nataliusz von Hohenburg - syn bratanka Jego Królewskiej Mości
  10. Adelaide de Sousa de la  - synowa Jego Królewskiej Mości
 
Art. 2.
Bezkrólewie jest okresem, który rozpoczyna się w momencie opróżnienia tronu królewskiego, a kończy z chwilą wyboru nowego Króla Winkulii.
 
Art. 3. 
Opróżnienie tronu następuje w momencie abdykacji Króla lub nieobecności dłuższej niż 30 dni.
 
Art. 4. 
Opróżnienie tronu królewskiego stwierdza Premier Rządu Królewskiego.
 
Art. 5. 
W okresie bezkrólewia Premier Rządu Królewskiego pełni urząd Regenta.
 
Art. 6. 
Regent ma obowiązek porozumieć się z kolejnymi kandydatami do tronu, w celu wyznaczenia nowego Króla Winkulii. Król powoływany jest przez Regenta w drodze dekretu królewskiego.
 
Art. 7. 
W przypadku wyczerpania kolejki sukcesyjnej, zarządzana jest elekcja królewska.
 
Art. 8.
Kandydatem na tron królewski może być każda osoba, nieskazana na karę banicji w Związku Winkulijskim.
 
Art. 9.
Wyboru Króla Winkulii dokonują władcy dzielnic Związku Winkulijskiego.
 
Art. 10.
Uchyla się Dekret Królewski z dnia 15 grudnia 2021 roku o sukcesji królewskiej.
 
Art. 11.
Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

[Obrazek: 99527777916551826.png]
]]>