Cytat:UNIWERSYTET BIALEŃSKI
Aleksander Novak
FENOMEN KULTUR MIKRONACYJNYCH

Praca napisana pod kierunkiem

Prof. Andrzeja P. Ordyńskiego

Wstęp

Tematem mojej pracy jest przedstawienie i dogłębne opisanie fenomenu kultur mikronacyjnych. W następnych rozdziałach opiszę zjawisko kultury. Jednak zacznijmy od słowa „kultura”. Jest to wieloznaczne pojęcie, które różnie interpretowane jest przez różnorodne nauki. Jak mamy więc rozeznawać ten wyraz w mikronacjach? 

Kultura jest wytworem człowieka, a więc jest filogenetyczna – rozwija się wraz z człowiekiem. Łączy aspekty duchowe, psychologiczne oraz materialne (w mikronacjach będą to narracyjne). Bronisław Malinowski twierdził, że kultura jest istotą zaspokajania ludzkich potrzeb. W mikronacjach my sami tworzymy prawa natury, w związku z czym sami tworzymy potrzeby. Utrzymujemy kulturę, by tworzyć sztuczne potrzeby w mikronacjach.  Przedstawia to wzór kulturowy: wytworzona potrzeba→zaspokojona potrzeba. 

Kultura w mikronacjach jest ogółem wytworu mikronauckości, którą wytwarzamy w celu zaspokojenia sztucznych potrzeb. Cywilizacja jest bliskoznacznym pojęciem w stosunku do kultury, ponieważ jest ona wyznacznikiem poziomu danej kultury. Oczywiście nie ma kultury gorszej lub lepszej, w mikronacjach są tylko kultury mniej lub bardziej rozwinięte, a dokładniej – opisane.   

   Praca będzie podzielona na trzy rozdziały. Pierwszy rozdział będzie opisywać dokładnie czym jest kultura, podzielimy je na cztery kategorie które dokładnie zdefiniujemy. Drugi rozdział rozwinie niektóre kultury i je opisze. Trzeci rozdział podsumowuje obecną sytuację kultury w Pollinie.

Rozdział I

W mikronacjach nie ma państwa, które by nie tworzyło własnej kultury. Jest ona nieodłącznym elementem mikronacji. W różnych mikronacjach kultura swoi na różnym poziomie opisu. Oznacza to, że w jednym państwie coś jest mało szczegółowo opisywane, a w drugim bardziej. Im szczegółowszy opis jest, tym wyższy jest poziom opisu. 

Naczelnym elementem kultury w mikronacjach jest narracja. Na niej opiera się całe uniwersum dyskursu. Bez narracji zostałaby tylko sztuka i polityka, a nawet sztukę czy politykę nierzadko opiera się na narracji. Dlatego sądzę, że narracja jest nieodłącznym elementem kultury w mikronacjach, a wręcz najważniejszą jej częścią. Narracja w mikroświecie jest zbiorem tekstów, które opisują wydarzenia, mogą je także komentować i dogłębnie opisywać, a więc jest to pewna fabuła. 

Polityka jest drugą po narracji najważniejszą częścią uniwersum dyskursu. Bez polityki nie byłoby mikroświata. To ona była na początku historii mikroświata szczególnie ważna. Arystoteles twierdził, że polityka jest sztuką rządzenia państwem, w której celem jest dobro wspólne. Podobnie uważa Stephen D. Tansey, mówiąc, że polityka jest szerokim wachlarzem sytuacji, gdzie ludzie którzy mają własne interesy działają razem dla osiągnięcia celów, które ich jednoczą, lecz konkurują ze sobą, gdy cele są sprzeczne. W moim przekonaniu obie definicje trafnie definiują politykę w Pollinie. 

Trzecim fragmentem kultury jest szeroko pojęta sztuka, która pozostaje szeroka również w mikronacjach. Sztuką jest umiejętność wymagająca talentu, a więc znajdziemy olbrzymią ilość dziedzin. W mikronacjach występują takie sztuki jak: literatura, malarstwo, muzyka, film, grafika. Ponadto mamy erystykę, retorykę, architekturę. Sztuką również możemy nazwać narrację, ponieważ jej tworzenie wymaga talentu i umiejętności wytworu fabuły, co jest niewątpliwie trudne, a szczególnie pisanie historii przedinternetowej jest czasochłonne i żmudne.

Czwartym odłamkiem kultury jest nauka. Oprócz mikronacyjnych odpowiedników tzw. realowych nauk, wymieniamy mikrozofię. Jest to najważniejsza nauka mikroświata, ponieważ bada mikroświat i go poznaje. Zauważalne jest, że mikrozofia bada pozostałe części kultury. Warto dodać, że do nauki zaliczamy historię, ponieważ bada przeszłość.

Piątą i ostatnią częścią kultury jest dziennikarstwo. Wszelakie wiadomości, gazety, tygodniki się do tego grona zaliczają. Dziennikarstwo także rozwijało się wraz z mikroświatem od najmłodszych lat.        

Podsumowując, wymieniamy pięć filarów kultury w mikroświecie: narrację, politykę, sztukę, dziennikarstwo oraz naukę. Najważniejszą z nich jest narracja, następnie polityka, później nauka, dziennikarstwo i sztuka na równi.

Rozdział II

Historia kultury mikroświata rozpoczyna się od samego początku mikronacji.. Nie mamy jednak żadnych danych na temat kultury Evilstone, czyli prawdopodobnie pierwszej mikronacji w Polsce, założonej w 1995 roku. Nie wiadomo jakie i w ogóle czy istniały u niej cechy kultury.  

Królestwo Dreamlandu, czyli najstarsza istniejąca po czasy dzisiejsze mikronacja posiada wielką kolebkę kultury mikroświata. Już w pierwszych latach istnienia Dreamlandu kultura prężnie się rozwijała. Pierwszym Dreamlandzkim poetą był Hammet, który napisał wiele melancholijnych wierszy, lecz do dzisiejszych czasów zachował się jedynie jeden. Literatura Dreamlandu bez kwestii stoi na wysokim poziomie. Najbardziej aktywny okres rozwoju tej kultury przypada na wczesne lata dwutysięczne. Wydawnictwo Plegolal zawiera mnóstwo zbiorów z tamtego okresu.

Innym największym świadectwem kulturowym jest Księstwo Sarmacji. Również od początku istnienia tego państwa rozwijała się kultura. Liczne dzieła literackie obecnie znajdują się w galerii von Thorn. 

Ciekawą kulturą wytworzoną w mikronacjach jest kultura Wandystanu. Unikatowy klimat „dyktatury proletariatu” dodaje magiczności temu miejscu. Kultura głównie opiera się tam na kulcie Towarzysza Wandy i budowaniu socjalizmu. Głównym źródłem kultury wandejskiej są Nauki Wandowe czyli Pisma Świeckie.  Znajdziemy tam pisma kanoniczne, treści religijne czy poezje. 

Istnieje jeszcze mnóstwo kultur mikronacyjnych, a każda jest inna. Rozwój kultury charakteryzuje to, że im jej więcej, tym bardziej jest rozwinięta. Trudno jednak ocenić która dzisiejsza kultura jest najbardziej rozwinięta, bo jeszcze nikt nie opracował pełnej kultury jakiegoś państwa. A by opracować ową kulturę, trzeba w niej uczestniczyć. Rzeczą która w olbrzymim stopniu przyczynia się do rozwoju kultury jest historia przedinternetowa ponieważ opisuje ona wydarzenia związane z przeszłością, a więc opisuje kulturę z przeszłości. Jestem zwolennikiem tworzenia historii przedinternetowych, także postuluję, byśmy ją spisali, i rozwinęli naszą kulturę uniwersum dyskursu jeszcze bardziej. 

Rozdział III

Obecnie, okres w którym mikronauci na masową skalę przybywali minął. Obserwujemy kryzys, i nie ma się co oszukiwać. W związku z tym, że jest coraz mniej ludzi, coraz mniejszy nacisk kładzie się na politykę, ponieważ zwyczajnie politykę urozmaica duża ilość ludzi, poglądów, doktryn, a gdy nie ma ludzi, nie ma dynamiki. Polityka również jest czynnikiem zwiększającym aktywność w państwie. Dążę do tego że obecnie polityka ma coraz mniejsze znaczenie, a coraz większe ma narracja, sztuka, a nareszcie nauka. Ciekawe jest to, że dopiero gdy zorientowaliśmy się, że już nie rozwijamy się jak kiedyś, powstała mikrozofia a mikroświat zainteresował się tą nauką. Dlaczego tak jest? Bo to nam pozostało. Tworzymy potrzeby coraz częściej dzięki narracji, nauce i sztuce, i będzie to coraz bardziej zauważalne, no chyba że pojawią się nowi mikronauci którzy będą  jedynie politykować. Ale w moim przeczuciu nie ma co na to liczyć, ponieważ w dzisiejszych czasach według mnie nawet ciekawszą rzeczą jest sztuka, nauka i narracja. Sam przeszedłem na rozwój narracji i poświęciłem się nauce, a wcześniej zajmowałem się wyłącznie polityką, i taką rzecz obserwuję w moim środowisku, iż mikronauci odchodzą od czystej polityki a interesują się coraz bardziej alternatywami dla nich, chociażby dziennikarstwem. Czy to zjawisko jest złe? Na pewno nie jest to rozwiązanie problemu na aktywność. Pojedyncze jednostki mogą zdziałać wiele, napisać wielkie literackie dzieło, ale to właśnie masa ludzi tworzy prawdziwą aktywność i sprawia że państwo żyje. Dziś brakuje nam świeżości, nowości. Im więcej ludzi, tym lepiej, bo mikronacje żyją własnym życiem, a nie sztucznie je podtrzymujemy. Oczywiście mikronacje potrzebują kultury bo jak mówiłem, to ich nieodłączna część, a czysta polityka nie miałaby nic wspólnego z uniwersum dyskursu jakie budujemy. Potrzebujemy wszystkich części kultury jakie wymieniłem. Być może powinniśmy szukać złotego środka między tymi częściami kultury. Jednak do tego potrzeby przede wszystkim ludzi. Rozwijajmy więc naszą kulturę. 

Zakończenie

         Podsumowując, w pracy ukazano zjawisko tworzenia kultury oraz przedstawiono jak ona działa, w jaki sposób funkcjonuje. Stwierdzono różne części tejże kultury. Opisano również niektóre kultury które występują w mikroświecie. Pod koniec podsumowano również obecną sytuację kulturową mikroświata. 

Bibliografia

• D. Tansey Stephen: Nauki polityczne, Poznań 1957
  Fragmenty pracy Malinowskiego Bronisława A Scientific Theory of Culture, opublikowanej pośmiertnie w 1944 roku przez University of North Carolina, Przedruk według wydania polskiego: Bronisław Malinowski, Naukowa teoria kultury, przeł. Hanna Buczyńska, [w:] tegoż autora. Szkice z teorii kultury, KiW, Warszawa 1958, s. 29-48. 101-105. Tytuł rozdziału IV przyjęto jako tytuł przedruku, inne śródtytuły pominięto.
  
  
• Ordyński Andrzej, Wykład 1. Wprowadzenie do mikrozofii, ówczesny Uniwersytet Książęcy 2019
  
  
• Ordyński Andrzej, Wykład o Evilstone w świetle źródeł i w mitologii historycznej
  
  
• Pavel, Historia Dreamlandu 1998-2000 [w] Wielka Księga Dreamlandu
  
  
• Włodarczyk Ewa, Kultura (w J. Pilch (red. nauk.), Encyklopedia Pedagogiczna XXI wieku, tom II, Warszawa 2003, s. 950-962 
  

Cytat:Mikrozofia, czyli droga poznania

Wprowadzenie do eseju
Zapoznałem się z dwudziestoma wykładami wprowadzającymi do mikrozofii autora profesora Odryńskiego. Temat który wybrałem, właściwie mógłby być tematem na całą książkę, a nie krótki esej, ale nie miałem pomyslu na jakiś szczegółowy temat, a poza tym bardzo ciekawe oraz co najważniejsze potrzebne wydaje mi się odnieść do mikrozofii profesora Ordyńskiego. Tymi wykładami stworzył mikrozofię, rozpoczął ją. Trzeba teraz za wszelką cenę ją rozwijać. Nie ukrywam, jestem zafascynowany mikrozofią. Mikrozofia może być tym, co może odmienić mikroświat i go naprawić. Piękna jest wizja, gdyby każdy mikronauta był wykształconym mikrozofem, i prezentował własne zdanie, w licznych mikrozoficznych dyskusjach, na temat całego mikroświata, jej historii, polityki, działania i zmienności. Mikrozofia stała się popularna i w ogóle została stworzona dzięki profesorowi Ordyńskiemu i to jego musimy uznać za ojca mikrozofii i za wielki autorytet. Dlatego też mój pierwszy esej napiszę na podstawie serii dwudziestu wykładów profesora Ordyńskiego "Wprowadzenie do mikrozofii". Opiszę jego zdanie, oraz postaram się dodać coś od siebie. Miłej lektury!

Esej
Profesor Ordyński swoją mikrozofię rozpoczyna od zauważenia, że mikrozofia musi być nauką interdyscyplinarną, a więc należy odbierać wiedzę od wielu dyscyplin naukowych takich jak historia, filozofia, politologia, cybernetyka, socjologia, psychologia oraz innych nauk. Polega to na tym, by korzystać z dorobku tych wszystkich nauk zbierając ją w całość - mikrozofię. Poprzez współpracę specjalistów z różnych dziedzin naukowych będziemy tworzyć zwartą mikrozofię. Jest to swoiste połączenie, które będzie owocować pięknym budowaniem naszego świata. 

Jednym z najważniejszych pojęć w mikrozofii, które dotychczas wytworzyła nam ta wybitna nauka, jest ,,uniwersum dyskursu". Profesor Ordyński postawił tezę, iż mikroświat klasyfikuje się jako osobne uniwersum dyskursu. Uniwersum dyskursu jest niezależnym światem poznania, niezależnym wszechświatem własnych praw, narracji, historii - tej przedinternetowej jak i internetowej, kultury, terminologii, sensu, myśli, prawdy, idei, czasu, całego człowieczeństwa, ludzkości, cywilizacji, tego co różni człowieka od zwierzęcia. Istotą mikroświata jest budowanie, budowanie własnego mikroświata. Budowanie uniwersum dyskursu.

Profesor Ordyński również zakłada, że mikrozofowie powinni kreować rzeczywistość, czyli ustanawiać jaka jest, nie natomiast siedzieć w swych uniwersytetach. Ja natomiast sądzę podobnie, że mikrozofowie winni wygłaszać swoje twierdzenia, prawdy, i zdania, a nawet jestem zwolennikiem przymusu przyswajania wiedzy mikrozoficznej dla mikronautów poprzez program szkolenia. Jeśli mikrozofia ma się stać czymś ważnym dla ogółu, a nie tylko dla mikrozofów, to musimy wprowadzić obowiązek szkolny, by każdy posiadał w swojej głowę wiedzę o mikrozofii. To przepiękna wizja, w której każdy posiada wiedzę. Ktoś tworzy mikrozofię, a inni się jej uczą i kreują własne zdanie, kontrargumentują ją - czyli mikrozofują, inni się jej uczą, i tak zataczamy koło dyskusji, tworzenia uniwersum dyskursu. 

Jak wybitnie przedstawił w swoim trzynastym wykładzie profesor Ordyński, nauka poprzez dyskusję tylko zyska. Co do trzynastego wykładu, profesor Ordyński zauważa bardzo ważny problem dla mikrozofii, czyli nieznajomość historii przez mikronautów. Sam muszę przyznać, że nie znam dobrze historii mikroświata, a historia przedinternetowa jest bardzo szczątkowo opisana, niemal efemerycznie, a jeszcze innym problemem jest zsynchronizowanie historii przedinternetowych poszczególnych państw, co jest bardzo żmudne, by opisać mikroświatową przedinternetową historię jako całość. Wymaga to znakomitej znajomości oraz czasochłonności.  Wracając, uważam, że należy rozwiązać ten problem analizując i badając historię internetową, a także tworząc historię przedinternetową i również ją następnie badać i analizować. Mamy doskonałe warunki do tychże rzeczy - ponieważ mamy bezpośrednie szczegółowe źródła wydarzeń które w przeszłości się wydarzały. Zacytuję tutaj profesora Ordyńskiego: ,,Bez nauki historii nikt w przyszłości nie będzie znał praktycznego wymiaru systemów i ideologii.". Tak jak mówiłem wcześniej, należy za wszelką cenę badać, analizować historię, a także edukować społeczeństwo mikroświata o tejże historii. Nie znając uniwersum dyskursu, błędne i bezsensowne jest jej dalsze tworzenie, bowiem marnujemy dorobek naszych przodków, nie znając historii. Umysł człowieka może rozwinąć swe skrzydła po poznaniu wiedzy.

Problemy mikroświata profesor Ordyński zawarł głównie w swoim trzecim wykładzie pt. Przyczyny kryzysu w kontekście mikrozofii. Czytając wykład, nieco przeraziłem się, ponieważ problemy wydają się być kosmiczne, a wizja wymarcia mikronacji jest straszna, i nie możemy dopuścić do ich wymarcia, stracenia całego wielkiego dorobku budowanego przez dekady. Już za dużo siły w mikronacje włożyliśmy, by teraz je wszystkie zatracić. Wracając, moim zdaniem w mikroświecie dziś coraz mniej stawia się na politykę, a coraz więcej na narrację. Nie ma co ukrywać, bez ludzi, nie można tworzyć różnorodnej, ciekawej, pełnej emocji polityki, a coraz więcej mikronacji staje się być autorytarnymi państwami stawiającymi na narrację jak na przykład Cesarstwo Insulii, lub upadłymi demokracjami w których sens demokracji nie ma sensu, bo głowami państw są w kółko te same osoby, a wynika to z tego, że brakuje nowych ludzi, a jak pokazały badania Leockiej Akademii Nauk, wraz z Międzynarodowym Instytutem Ankiet, najwięcej mikronautów w pytaniu o staż w mikronacjach wybrało opcję, iż zamieszkują je aż dekadę. Profesor Ordyński wskazuje, że dzisiejsze mikronacje są przestarzałe i są skazane na wymarcie, a sztucznie podtrzymywanie przestarzałej formy mikronacji jest bez sensu. 

Największą zagadką jest to, jak naprawić mikronacje? Jak zrobić, by były atrakcyjne dla nowych mikronautów? Jak mieć nowych mikronautów? Niektórzy sądzą że to forum jest przestarzałe, inni to że brakuje systemu ,,symulacji" życia i ekonomii, a jeszcze inni są przeciwni nowym rozwiązaniom, uznając że istotą mikronacji jest to, jakie na początku były. Gdzie stoi prawda? Czy jeślibyśmy postawili w dyskusji wszystkich mikronautów, doszlibyśmy do jakiegoś wspólnego stanowiska? Czy to utopia, próbować jakoś naprawić mikronacje? Przykro mi, że zostawiam nas, z tymi strasznymi pytaniami na które nie ma odpowiedzi, i jeszcze do tego oczekuję, że problem się sam rozwiąże. Ale doprawdy nie wiem, co w kierunku naprawy mikronacji można zrobić.

Zakończenie
Podsumowując, mikrozofia jest drogą poznania, ponieważ bada poznanie.  Z tymi refleksjami zostawiam swój pierwszy esej. Wszystko, co chciałem opowiedzieć, już opowiedziałem. Profesor Ordyński wysunął rewolucyjne twierdzenia, które jestem pewien, dają dużo do myślenia, co udowodniłem. 

Bibliografia
Wykłady profesora Ordyńskiego na Uniwersytecie Królewskim w Dreamlandzie
Badanie demografii i postaw mikronautów z Leockiej Akademii Nauk
Aleksander Novak