Widok na miasto 

Hez-Hezorn jest prawdziwą perłą w albiońskim budownictwie. Miasto, wybudowane po środku pustyni, powstało praktycznie od zera. Początkowo Hez-Hezorn był niewielką osadą górników. W pobliżu bowiem wykryto wiele złóż cennych surowców, m.in węgla, żelaza, złota oraz gazu. Odkrycie surowców bardzo szybko odmieniło oblicze miasta. Do Hez-Hezornu zaczęła ściągać fala firm oraz pracowników. Z roku na rok miasto zaliczało ogromny rozrost, przeobrażając się w największą "fabrykę" Albionu. Ze względu na swoje położenie i obecność ważnych surowców, Hez-Hezorn stał się miastem przemysłowym i jego krajobraz zdominowały liczne zakłady przemysłowe i magazyny. Dlatego też, w odróżnieniu od pozostały największych miast, dzielnic o charakterze przemysłowym jest tutaj najwięcej. Nie zapomniano jednak o ludziach i środowisku. Całkiem niedawno w mieście zamontowano specjalne oczyszczacze powietrza, wyłapujące toksyny oraz spaliny z powietrza, a także ogrodzono część przemysłową od mieszkalnej. Warta Waszej uwagi jest ogromna piramida, wybudowana w centrum miasta, powstala na cześć Farona Ramzesa XII. W mieście sprawnie działa komunikacja miejska. Taksówki oraz autobusy są w stanie zawieźć podróżnych w każdy zakątek miasto. W Hez-Hezornie zadbano również o szkolnictwo, szczególnie na poziomie zawodowym i technicznym. Działa tutaj najwięcej szkół o takich profilach, przygotowujących najmłodszych do pracy w przemyśle. Praca w Hez-Hezornskich fabrykach nie jest bowiem najłatwiejsza. Aby mogły one działać, co jest wymogiem miasta oraz rządu, fabryki muszą być w maksymalnym stopniu zautomatyzowane a pracownicy, posiadający status techników, muszą zajmować stanowiska kierownicze. 

Hotel Królewski w Vihres to niezwykłe miejsce, które zachwyca nie tylko swoją architekturą, ale również bogatą historią i atmosferą godną królewskiego dworu. Zlokalizowany na malowniczym wzgórzu, otoczony zielenią i majestatycznymi drzewami, hotel emanuje dostojnością i elegancją. Jego korzenie sięgają średniowiecza, kiedy to został zbudowany jako letnia rezydencja dla władców Albionu. Wyjątkowe położenie, z dala od zgiełku miasta, sprawiało, że był to idealny azyl dla królewskiej rodziny, oferujący zarówno prywatność, jak i dostęp do uroków natury. W ciągu wieków w hotelu gościły najważniejsze postacie tamtych czasów, w tym sam Król Hawilandu, który cenił sobie spokój i piękno otaczającej przyrody. Słynął również z gościnności, co sprawiało, że hotel stał się miejscem spotkań i negocjacji dla licznych dygnitarzy i ważnych osobistości. Dziś Hotel Królewski kontynuuje tradycję luksusu i elegancji, oferując swoim gościom niezapomniane doświadczenia. Wnętrza urządzone są w stylu z epoki, zachowując autentyczny charakter średniowiecznego dworu królewskiego. Każdy detal, od rzeźbionych mebli po wysmakowane detale architektoniczne, przypomina o wielkich dziejach, które miały miejsce w tych murach. Goście mogą delektować się wykwintną kuchnią serwowaną w restauracji hotelowej, spacerować po rozległych ogrodach pełnych egzotycznych roślin i kwiatów, oraz korzystać z luksusowych udogodnień, takich jak basen, spa czy centrum fitness. Hotel Królewski w Vihres to nie tylko miejsce na nocleg, to prawdziwe doświadczenie dla wszystkich miłośników historii, luksusu i piękna.

Vihres to największe miasto Albionu a zarazem jego stolica. W mieście mieszka około 40 tysięcy mieszkańców. Podobnie jak większość miast portowych, Vihres rozwinęło się głównie dzięki handlu. Bardzo pomógł w tym udział Ligi Morskiej i Kolonialnej której siedzibę ulokowano właśnie tutaj. Niedaleko Vihres (około 5km) znajduję się nowoczesne lotnisko oraz o niewielki okręg przemysłowy. W samym mieście nie ma zbyt dużo budynków tego typu (ulokowane są głownie w dzielnicy Fabrycznej niedaleko portu), większość przeniesiono z dala od miasta. Powodowały one zbyt duże zanieczyszczenie powietrza, co przenosiło się na rosnące niezadowolenie mieszkańców. Obecnie w dzielnicy Fabrycznej, oraz na kominach pozostałych fabryk, zainstalowano nowoczesne filtry powietrza. Te narzędzia wyprodukowała firma Zukunft Maschine i specjalizują się one w oczyszczaniu powietrza z różnego rodzaju zanieczyszczeń. Miasto, w odróżnieniu od Deinz, utrzymuję się głownie z "zielonej" energii. Na wodach przybrzeżnych zainstalowano kilka turbin powietrznych. Oprócz tego w mieście wybudowano elektrownię wykorzystującą odpady domowe do generowania prądu. Śmieci, zamiast trafiać na wysypisko, zostają spalone w specjalnych piecach dzięki czemu powstaje prąd. Miasto zdominowane jest przez liczne dzielnice komercyjne oraz finansowe. Wszystko to mieści się w dwóch dzielnicach "handlowych" w których tętni życie gospodarcze całego Albionu. W mieście zadbano o dobry transport (metro, autobusy, taksówki) oraz doskonałą edukację (szkoły podstawowe, średnie oraz uniwersytety). Warty odwiedzenia jest imponujący Pałac Prezydencki, znajdujący się w samym centrum miasta. 

Największe, 34 tysięczne, miasto portowe Albionu położone nad Morzem Nordackim. Miasto powstało wraz z rozpoczęciem działania Związku Albiońskiego. Od początku było istotnym elementem funkcjonowania gospodarki państwa. Dzięki swojemu dużemu portowi i bliskości szlaków handlowych, Deinz stało się ważnym punktem wymiany towarowej. Pozwoliło to na ściągnięcie wielu inwestorów do miasta, rozwój jego infrastruktury oraz gospodarki. Od tamtej pory Deinz jest najszybciej rozwijającym się miastem w Albionie. Najważniejszym punktem w mieście jest rzecz jasna port. Wokół niego rozciągają się dzielnice przemysłowe. Znajdziemy tam wiele fabryk, hut, magazynów oraz elektrownie. Miasto zasilane jest głownie przez elektrownie węglowe i gazowe. Wyjątkiem są pola paneli słonecznych, niedaleko portu, oraz turbiny wiatrowe na wodach przybrzeżnych. Jadąc dalej na północ dojedziemy do centrum miasta. Władze Deinz zadbały o dobrą komunikację w mieście. Dlatego z dzielnicy portowej do centrum dojedziemy nowoczesną drogą dwupasmową. Oprócz tego w mieście działa metro, mała kolej, autobusy miejskie oraz taksówki. Cała północna część (od portu) składa się z dzielnic komercyjnych (niebieskie/fioletowe) i dzielnic mieszkalnych (limonkowy/zielony). Na szaro oznaczono budynki publiczne oraz służby miejskie. Na żółto oraz beżowo dzielnice przemysłowe.

Z inicjatywy Palatyna Królewskiego, na skraju Parku Elżbiety III nieopodal letniej rezydencji Króla Netopi Artura Kardacza została otworzona kawiarnia królewska. Docelowo kawiarnia ma stać się miejscem wymiany myśli i poglądów dotyczących prawa, polityki i ostatnich wydarzeń jakie miały miejsce w Królestwie Netopi. Dwór Królewski pragnie zanadto aby miejsce to stało się ważnym ośrodkiem kultury i rozrywki. 

Drzwi Kawiarni są otwarte dla każdego, kto pragnie wyrazić swoje zdanie lub w inny, konstruktywny sposób przyczynić się do rozwoju Królestwa Netopi. Zapraszamy również gości z innych prowincji, krain, państw do wzięcia udziału w tym projekcie. 

To może na początek: czy Netopia powinna posiadać własną tytulaturę szlachecką? Jeżeli tak to jaki system powinnien obowiązywać? a jeżeli nie to dlaczego? Inne ważne pytanie dotyczy tego czy Królestwo może funkcjonować dalej w swojej obecnej formie czy potrzebuje gruntownych reform? liczę że pod tym postem pojawią się konstruktywne opinie na te tematy. 

Z poważaniem 

Palatyn Królewski