Goruzja odgrywa kluczową rolę w historii winkulijskiego winiarstwa, będąc uważana za jego kolebkę. Tradycje winiarskie tego regionu sięgają początków państwowości Goruzji, a lokalne metody uprawy i produkcji wina stanowią esencję kulturowego dziedzictwa. Najważniejszym regionem winiarskim komitatu jest kotlina Herlavego Dworu, położona w nizinnej części otoczonej górami, z licznymi jeziorami, które wpływają na mikroklimat. W tym regionie uprawia się aż 15 odmian winorośli, co przyczynia się do różnorodności w produkowanych winach i bogactwa smaków. Wśród tych odmian szczególnym uznaniem cieszy się Groj – czerwona winorośl, z której powstają wina o głębokim, intensywnym kolorze i bogatym smaku. Wina z tej odmiany charakteryzują się także wysokim potencjałem starzenia, co sprawia, że są cenione zarówno przez krytyków, jak i miłośników wina na całym świecie. 

Wina z Goruzji trafiają zarówno na lokalny jak i zagraniczny rynek. W kotlinie Herlavego Dworu działa kilkadziesiąt rodzinnych przedsiębiorstw zajmujących się produkcją wina. Historia funkcjonowania tych firm sięga aż do średniowiecza. W tym czasie głównym źródłem dochodu mieszkańców była produkcja wina. Winiarze przewozili swoje produkty do Mryńska gdzie funkcjonował największy w regionie rynek. Tam sprzedawali wino kupcom z najróżniejszych zakątków Nordaty. Wiele z tych przedsiębiorstw przetrwało do dzisiaj i w dalszym ciągu funkcjonują według zasad określonych w tamtym czasie. Oczywiście dzisiaj uprawa jak i przetwórstwo winorośli uległa znacznemu ułatwieniu. Niemniej przywiązanie do tradycji i dbałość o szczegóły są nadal istotne. 

Wino ogrywa kluczową rolę również w sferze kulturowej. W miejscowości Leskova Hora znajduje się największe muzeum winiarstwa w kraju. Należy tutaj wspomnieć również o święcie wina, mocno zakorzenionym w historii tego komitatu. Święto to stało się tak popularne, że urosło do rangi państwowego. Tegoroczne obchody cieszyły się dużym zainteresowaniem.

Opinia Herolda Winkulii

W sprawie członków Orderu Świętego Szymona

14 XII 2024

 

Order Świętego Szymona - Patrona Winkulii został zrekonstytuowany 14 września 2023 roku dekretem króla Alfreda Fabiana. Order ustanowiony został 19 października 2020 roku, jednocześnie przy tym nadany Alfredowi Fabianowi Tehen-Dżekowi i Andrzejowi Swarzewskiemu.

 

Pytanie brzmi - czy należy uważać ich za członków rekonstytuowanego Orderu Świętego Szymona? Pytanie drugie - czy należy ponownie nadać im insygnia Orderu?  Pytanie trzecie - czy należy wypłacić im honorarium określone dekretem alfredowym?

 

Odpowiedź na putanie pierwsze brzmi - Herold uważa za oczywiste, że należy wyżej wymienionych Panów uważać za pełnoprawnych członków Orderu Świętego Szymona. Order rekonstytuowano - należy więc uważać go za instytucję tożsamą z Orderem ustanowionym w 2020 roku. Nie byłoby sprawiedliwym wykluczyć tych Panów z pocztu członków Orderu bez wyraźnej przyczyny.

 

Odpowiedź na pytanie drugie brzmi - tak, należy nadać im nowe insygnia Orderu Świętego Szymona, które przynależą im się jako członkom Orderu.

 

Odpowiedź na pytanie trzecie brzmi - nie jest to konieczne, jednak byłaby to rzecz godna. Dekret alfredowy mówi, że honorarium ma być przyznane w momencie nadania insygniów i zaliczenia w poczet Orderu. Jako, że Panowie ci w poczet członków byli już zaliczeni, gdy honorarium takiego nie przewidywano - w tym przypadku honorarium im nie przysługuje. Natomiast insygnia zostaną im dopiero nadane - co mogłoby wskazywać, że honorarium im się jednak należy. Wydaje się nam, że w tym przypadku wypłata honorarium uzależniona jest od przyjecia do Orderu po 14 września 2023 roku. Natomiast zapis w dekrecie odnosi się raczej do momentu, w którym da nagroda ma zostać nadana. Jednak twierdzimy również, że dobrze byłoby i tak wypłacić tym Panom tą sumę - w celu rozwiania wszelkich wątpliwości będzie to rzecz. Będzie to szłuszna nagroda. I świadczyć będzie o hojności naszego Króla i państwa.

 

Herold Winkulii

Kogo tym razem waszym zdaniem Folkstag powinien uhonorować tytułem patrona roku 2025? jak do tej pory już byli Franciszek Paderewski (2020), Szymon Uchastok (2021) Kamiljan Harlin i Fazil Emre (2022) Henryk Wespucci (2023) JKW Hans von Heintschel (2024). W ubiegłym roku do tego zaszczytu zgłaszano chociażby JKW Alfreda Fabiana, choć uważam, że spośród Winkulijczyków warto byłoby rozważyć Taka Sewybrała jako przywódcę insurekcji przeciwko Brodrii i UTN w 2018 roku, ale jestem także otwarty a nawet ciekawy innych propozycji do zgłoszenia.

działając w interesie Związku Winkulijskiego i jego obywateli - podaję się w dniu dzisiejszym do dymisji jako członka Rządu Królewskiego odpowiadającego za rozwój i reformy.

Informuję, że jest to formalność z uwagi na brak jakiejkolwiek aktywności przejawianej przeze mnie na tym stanowisku. Proszę o przyjęcie rezygnacji.

Jakiś czas temu przyszedł mi do głowy pomysł zorganizowania gdzieś w ramach Związku Winkulijskiego region w klimacie nowożytnej republiki kupieckiej na wzór chociażby Wenecji czy też Genui. Jako, że Osaczesko i Batyks z oczywistych względów odpada, uznałem że należy region kraju w którym taki klimat mógłby się przyjąć. Jakoże orginalna Republika Trigrodzka wedle słów jej twórcy nie była państwem "wysokich lotów", to daje nam to możliwość wymyślenia tej części Winkulii na nowo. Nie wiem co na ten temat sądzi JE @"Borys Zamycki"#337 i jeśli czyta ten post to bardzo chętnie zapoznam się również z jego opinią. Wracając jednak do tematu uważam, że Trigrodowi można nadać ciekawą i atrakcyjną formę, będącą w zgodzie z dotychczasową linią polityki historycznej naszego kraju. Oceanus wyobrażałbym sobie jako średniej wielkości barokowo-klasycystyczne miasto (w klimacie raczej północnego baroku) z pałacem dożów, gdzie w przeszłości równolegle z językiem winkulijskim stosowano łacine jako język urzędowy. Można byłoby uznać, że okres świetnosci miasta przypadałby na lata 1750-1751, kiedy to istniała Najświętsza Republika Trigrodu (Sanctissima Res Publica Trigrodiensis). W tym czasie też istniałby związek południowonordackich miast-państw pod kierownictwem Trigrodu do którego należałoby min. Osaczesko o nazwie Liga Trigrodzka, będąca czymś w rodzaju średniowiecznej Hanzy. W ramach luznego nawiązywania do Wenecji można byłoby cyklicznie organizować karnawał w trigrodzie, tudzież uczynić Oceanus centrum winkulijskiej muzyki klasycznej. Jakie jest wasze zdanie na ten temat?