Zaraz po zapoznaniu się z dokumentacją Thufir Hawat zdał sobie sprawę z beznadziejności swojego zadania.
 - cholerni politycy - zaklinał z rozgoryczeniem. Kręcąc ze zrezygnowania głową, rzucił plik dokumentów na stół. Z ogromnym grymasem niezadowolenia usiadł i schował twarz w dłoniach.
 - urządzać takie wydarzenie w sercu piekła - mówił do siebie - i to jeszcze z tymi piratami nad głową.
Nie mogąc usiedzieć Hawat wstał i zaczął krążyć po swoim gabinecie. Thufir uważany jest za najlepszego agenta winkulijskich służb. Odpowiedzialny jest za planowanie najważniejszych operacji oraz za bezpieczeństwo Jego Królewskiej Mości. Ze swoich zadań wywiązuje się perfekcyjnie, przez to zyskał taki, a nie inny status. Hawatowi powierzono misję zabezpieczenia Wysp Przyjaźni, na których miała odbyć się skromna uroczystość podpisania konwencji o ochronie tych ziem. Sytuacja była bardzo trudna. Po upadku bialeńskiego rządu na Wyspach Przyjaźni zapanował chaos. Piraci oraz nieznane grupy bandytów stanowiły poważne zagrożenie dla delegatów. To zadanie nie należało do najłatwiejszych, nic dziwnego więc że sięgnięto po Hawata. Po chwili krążenia agent miał już w głowie zalążek planu. Nie czekając ani chwili dłużej, skierował się ku drzwiom. Wyszedł z gabinetu i ruszył w kierunku schodów. Po paru minutach stał już przed wejściem do gabinetu dowódcy sił specjalnych. Mijając po drodze sekretarkę, której prostety nie zrobiły na nim wrażenia, wszedł do środka.
 - dzień dobry Beck - rzucił Hawat wchodząc do środka. 
Zbity z tropu dowódca potrzebował chwili na odpowiedź. 
- witaj Thufir - odpowiedział zdezorientowany - nie powinieneś sobie wchodzić tutaj od tak - zganił po chwili przyjaciela, odzyskując powoli orientację.
Hawat zaśmiał się tylko i zajął miejscem naprzeciwko Becka. Ten gestem dłoni odprawił sekretarkę i nakazał jej zamknięcie drzwi.
 - jest nowa. Nie powinieneś jej tak straszyć - nadal protestował Beck. Hawat machnął tylko ręką.
 - mam coś dla ciebie - zmienił temat Thufir - Marszałek pragnie, abyśmy zabezpieczyli Wyspy Przyjaźni na potrzeby jakiejś uroczystości - kontynuował - musimy zadbać o bezpieczeństwo VIPów.
- przecież to bez sensu - odpowiedział Beck - Wyspy Przyjaźni to obecnie strefa wojny. Wody Cieśniny Tokugawskiej roją się od piratów, na lądzie grasują bandy watażków i kryminalistów - wymieniał dalej - jak do cholery mamy to zrobić?
Hawat wzruszył ramionami. Mimo beznadziejności zadania wiedział, że wspólnymi siłami zdołają rozwiązać ten problem.
- to nie pierwszy raz, gdy wykonujemy takie zadanie Beck. Doskonale to wiesz.
Dowódca opadł na fotelu i wypuścił głośno powietrze.
- trzebaby zebrać chłopców, stworzyć grupę operacyjną - odpowiedział po chwili, przyznając tym samym rację swojemu przyjacielowi - nie zawadzi odezwać się do wojska i kumpli z Volkianu - ciągnął dalej - masz z nimi kontakt?
Hawat kiwnął głową.
- o tym właśnie mówiłem - pochwalił rodzący się zapał Becka - powiadomię też Króla o całej sytuacji. Potrzebujemy Jego zgody.

Superdron zwiadowczy Wespen-2 w teorii ma być najnowocześniejszą maszyną zwiadowczą, zdolną namierzać oraz obserwować cele z wysokiego pułapu. Będzie służył on jako tańsza alternatywa dla satelit. Dzięki zastosowaniu spoiw słonecznych maszyna będzie mogła unosić się w powietrzu nawet do 12 miesięcy. 

Wyspa wiedziała. Cicho szeptano między sobą, przekazując coraz to bardziej niefrasobliwe wiadomości. Informacje te budziły obawy, ale przede wszystkim lęk. Lęk wśród marynarzy wyruszających w morze, strach u ich rodzin i wreszcie narastający niepokój wśród całej wyspy - jeżeli faktycznie piraci grasują i zagrażają San Escobarowi nad wyspą ciąży widmo blokady, braku wymiany towarów, kryzysu gospodarczego. Nikt nie chciał do tego dopuścić.

26 października jednak stało się. Samotny statek piratów zaatakował jeden z kontenerowców przepływających na wodach międzynarodowych niedaleko San Escobaru. Uśpione zagrożenie dało się poznać. Był to straszak, ale silnie działający na lokalną społeczność. Wszystkie dzisiejsze gazety pisały tylko o tym. Lokalne radio analizowało różne scenariusze jak mogły się potoczyć wydarzenia. Nawet ogólnovolkiańskie serwisy interesowały się coraz bardziej sprawą piractwa. Problem narastał z każdą godziną.

Dom Partii drżał w fundamentach. Biuro Sekretarza Komitetu Obwodowego Socjalistycznej Partii Volkianu w Los Bananos przypominało przychodnię lekarską. Tłum ludzi w środku, jeszcze więcej ludzi na zewnątrz. Telefony rozdzwoniły się i nie chciały przestać. Urwanie głowy za przeproszeniem. W tym wszystkim siedział Sekretarz Ivan Roskholnikov. Nakazał sekretarce żeby nie przekazywała mu już żadnych telefonów. Musiał pomyśleć, musiał coś zrobić. Na biurku leżała sterta papierów, którą wertował wspólnie z jego współpracownikami.

- Towarzyszu sekretarzu! - wparowała natychmiast sekretarka Roskholnikova - Ważny telefon na linii, raczy sekretarz odebrać.
- Gienia, kurwa! Mówiłem, żebyś nie przekazywała mi żadnych pieprzonych telefonów. Żadnych! - wrzasnął w jej kierunku sekretarz.
- Towarzyszu sekretarzu na linii jest towarzysz I Sekretarz! - powiedziała oburzona wręczając mu słuchawkę telefonu.

No pięknie. Czyli Politbiuro i całe KC SPV już wie. Jeżeli oni wiedzą, to wiedzą wszyscy. Miał olbrzymi problem.

- Towarzyszu... - próbował przywitać się sekretarz obwodowy, na nic to było. Od razu w uchu wybrzmiał mu krzyk towarzysza Wespucciego.
- Jaki towarzyszu, jaki towarzyszu? Powiedzieć wam co piszą w dzisiejszej krasnodarskiej prasie? "Partia nieudaczników", "Silne socjalistyczne państwo przegrywa z grupą niecywilizowanych bandytów", "Volkiańskiemu przemysłowi grozi zapaść. Piraci powodem nadciągającego kryzysu gospodarczego". Jeżeli myśleliście Roskholnikov, że partia jest ślepa i głucha to zapomnieliście o bystrych pismakach którym w przeciwieństwie do was Roskholnikov, los socjalistycznego ładu jest ważny. Przez takich jak wy Volkian zwija się, a potęga Partii słabnie. Mieliście jedno zadanie. JEDNO! Ale wy wolicie sobie obracać na boku kolejne sekretareczki zamiast zająć się prawdziwym zagrożeniem, które przejawia się w postaci tych ludzi pierwotnych grasujących u waszego nosa. Nie próbujcie mi przerywać! Jesteście nieudacznikami!

Natychmiast po rozmowie w Krasnodarsku zapadły konkretne decyzje. Volkiańska Armia Ludowa została postawiona w stan pełnej gotowości. Zadecydowano, że Marynarka Wojenna i Straż Graniczna będą wspólnie strzec wód terytorialnych San Escobaru. Minister Wojny i Propagandy zadecydował, że na miejsce zostaną zadysponowane posiłki. Już dzisiaj małe okręty VAL oraz Straży Granicznej wspomagane przez śmigłowce Straży Granicznej będą strzegły spokoju na wodach Volkianu. Najpóźniej jutro z okrętów wypłyną większe okręty VAL w tym OLP Arcadio Norbert. Ich celem będzie obrona, ale również kontratak.

Socjalistyczna Republika Volkianu poinformowała Siły Zbrojne Związku Winkulijskiego, Ligę Morską i Kolonialną i inne organy uczestniczące w walce z piractwem w południowej Winkulii o tym, że Volkian przyłącza się do walki z bandytami morskimi.

Konflikt między piratami z Wysp Przyjaźni a Związkiem Winkulijskim. Rozpoczęty 12 września 2023 roku. 

Kontrahenci:

ZZZ (Związkowe Zakłady Zbrojeniowe) - zleceniobiorca 

KSZ (Królewskie Siły Zbrojne) - zleceniodawca 


Zamówienie: 

- 48 Niszczycieli czołgów Raedes
- 90 Artylerii holowana M777


Czas realizacji: do lipca 2023