Korona rozpoczyna konkurs mający na celu odnowienie herbu naszej stolicy. Prace chętnych muszą w jak największym stopniu odwzorowywać stary herb miasta, wszelkie odchylenia są niepożądane. Poprzedni herb znajdą państwo na micropedii do której link pozostawiam poniżej. Nie ma wyznaczonego terminu końcowego konkursu. Swoje prace proszę zgłaszać w tym wątku. Ich oceną zajmie się jednoosobowe jury. Dla autora najlepszej pracy przewidziano nagrodę w wysokości 1 tyś. renów. Powodzenia!
Po pierwsze, nasz kraj potrzebuje stabilnego rządu. Rządu, który będzie dbał o ciągłość działań władz winkulijskich, o jej regularne działania, o odpowiednie przeprowadzanie procesu legislacyjnego w Folkstagu. Wierzę, że jestem w stanie jako Minister Stanu o to zadbać – aby nasz rząd działał.
Po drugie, dzieło reform ustrojowych rozpoczętych przez rząd Henryka Wespucciego, którego skromnym uczestnikiem być miałem okazję, nie zostało jeszcze dokończone. Zrobiliśmy już dużo – uchwaliliśmy nową Konstytucję, uchwaliliśmy nowe Prawo samorządowe i ustawę o Radzie Akcesyjnej oraz powoli doprowadzamy do końca proces wdrażania tych regulacji w życie. Jednak wciąż zostaje trochę do zrobienia – trzeba jeszcze uregulować funkcjonowanie sądownictwa oraz Folksguarde. Należy także stworzyć podwaliny dla gospodarowania naszymi środkami publicznymi. Wierzę, że jako osoba, która brała udział w dotychczasowych reformach, jestem w stanie je dokończyć. Ale żeby je dokończyć jest konieczna ciągłość funkcjonowania Rządu, o której już wspomniałem.
Po trzecie, Winkulia potrzebuje silnej polityki zagranicznej. Nie możemy się wahać ani bać się. Musimy zdecydowanie walczyć o swoje interesy na arenie międzynarodowej. Polityka „ciepłej wody w kranie” nigdzie nas nie doprowadzi. Potrzeba nam Rządu, który nie będzie się bał przeciwstawiać złu, które czyha na nasz kraj na arenie międzynarodowej, który będzie zapewniał nam bezpieczeństwo poprzez rozwój dotychczasowych sojuszy oraz zawieranie nowych. Osobiście wierzę, że taki Rząd jestem w stanie stworzyć.
To są powody, dla których postanowiłem wystartować w wyborach na Ministra Stanu. Startuję w nich, bo wierzę, że potrzebujemy stabilnego, dobrze funkcjonującego Rządu, który będzie kontynuował niezbędne reformy i ponadto będzie bronił naszych interesów za granicą. Oto moja odpowiedź na pytanie: „Dlaczego startuję?” Jeszcze pozostaje mi drugie pytanie, na które wkrótce odpowiem – „Co zamierzam zrobić?”
Pas równin rozciągających się na zachód od miasta aż po morze Neb Tawi. Pola Kanugardzie są istotnym punktem w historii miasta. To tutaj, w czasach bardzo odległych, rozegrała się wielka bitwa. Zastępy Zakonu Szymonitów starły się na równinie z licznymi oddziałami Saracenów, którzy chcieli zdobyć miasto i położyć kres obecności Szymonitów na swojej ziemi. Bitwa była ogromna, wielu ludzi zginęło. W celu uczczenia poległych Szymonici pochowali zmarłych w ogromnym kurhanie.
Według archeologów w tym zmasowanym grobie pochowano aż 2 tysiące ciał. Przez wiele lat kurhan owiany został licznymi legendami i zabobonami. Wierzono, że w rocznicę bitwy rycerze wstają z grobu i ponownie toczą zacięty bój. Inni wierzę, że nad kurhanem wisi ogormna klątwa i ściąga na mieszkańców Kanugardu nieszczęście. W 2023 roku dr. Tadeusz Moszczak, archeolog z Królewskiego Uniwersytetu Winkulijskiego, przeprowadził szczegółowe badania kurhanu. Jego praca wymagał sięgnięcia do najodleglejszych zapisków z historii Winkulii i Zakonu Szymonitów. Po dziś dzień poświęca się tym badaniom. Z jego zapisków możemy dokładnie dowiedzieć się czym są kurhany i jakie mają znaczenie.
Cytat:Kurhany rodzaj mogiły w formie kopca, o kształcie stożkowatym lub zbliżonym do półkulistego, z elementami drewnianymi, drewniano-kamiennymi lub kamiennymi, w którym znajduje się komora grobowa z pochówkiem szkieletowym lub ciałopalnym. Pomieszczenia grobowe, nieraz bardzo rozbudowane, mają zwykle konstrukcję kamienną bądź drewnianą, czasem są kute w litej skale.
Cytat:Kurhany były budowane w kontekście wierzeń religijnych i rytuałów pogrzebowych. W wielu kulturach wierzono, że kurhan stanowi miejsce przejścia do życia pozagrobowego. Mogły one być także miejscem kultu przodków oraz odbywania ceremonii religijnych. Kurhany często bywały również związane z elitami społecznymi, władcami lub wojownikami. Budowa kurhanu była wyrazem władzy, prestiżu i bogactwa, a także symbolem jedności społeczności.
Kurhan na Polach Kanugardzikch jest jedyny w swoim rodzaju. Dotychczasowe badania wykazały, że to jedyny tego typu grobowiec w tej części kraju. Jednakże jego historii budzi spore wątpliwości. Doktor Moszczak obala obecnie przyjętą teorię, jakoby kurhan powstał za sprawą Szymonitów. Przede wszystkim zakon nigdy wcześniej ani później nie decydował się na taką formę pochówku. Zakonnicy zdecydowanie woleli chować zmarłych w tradycyjnych grobach bądź poddawać ciała kremacji. Praktyka chowania zabitych w kurhanach daleko odbiegała od kultury zakonników. Oliwy do ognia dolało ostatnie odkrycie, dokonane w zachodniej części kurhanu. Zespół doktora Moszczka odnalazł szczątki kobiety, pochodzące ze znacznie odleglejszego okresu niż ciała Szymonitów. To budzi teorię, że w czasie bitwy kurhan już tam istniał. Najprawdopodobniej został on wybudowany jeszcze za czasów funkcjonowania Neb Tawi.
Zapewne kurhan skrywa przed nami jeszcze wiele tajemnic.
Wasza Ekscelencjo,
niniejszym chciałbym złożyć na Wasze ręce tenże oto list uwierzytelniający, prosząc jednocześnie o udzielenie agrément.
Z wyrazami estymy,
Cytat:Informuję, że w ostatnich dniach wystosowałem zaproszenie do władz Królestwa Voxlandu dotyczące wizyty państwowej. Ustalono, że spotkanie odbędzie się w dniach 15-16 czerwca w Kanugardzie.
Na moment potwierdzona jest obecność Jego Królewskiej Mości, który przejmie obowiązki królewskie na czas wizyty od swojej małżonki, Jej Królewskiej Mości Regentki.
Celem spotkania jest nawiązanie stosunków dyplomatycznych z Voxlandem, podpisanie traktatu o uznaniu oraz omówienie planów na dalszą współpracę. Po spotkaniu przewidziano krótką konferencję prasową i czas dla dziennikarzy. Wizyta rozpocznie się przywitaniem delegacji z Voxlandu na lotnisku w Kanugardzie (godzina 18:00).
Królewskie Stołeczne Miasto Kanugard, dnia 4 czerwca 2024 roku
Henryk Wespucci
Minister Stanu Związku Winkulijskiego
za pośrednictwem:
Ministerstwo Stanu
Al. Hoelmenda Grossa 1
01-005 Kanugard (K.S.M.)
Reżim Administratorski Spółka Złodziejska
pl. Buduarów 1
01-015 Krasnodarsk (Volkian)
Szanowni Państwo,
Jako Minister Stanu Związku Winkulijskiego, działając na podstawie art. 13 ust. 1 Dekretu Królewskiego z dnia 31 maja 2024 roku o Biuletynie Informacji Publicznej i Dzienniku Praw zlecam Reżimowi Administratorskiemu, organowi upoważnionemu do zarządzania infrastrukturą informatyczną Związku Winkulijskiego stworzenie potrzebnego zaplecza celem wykonania Biuletynu Informacji Publicznej. Zlecam także Reżimowi Administratorskiemu wdrożenie powyższego rozwiązania w terminie wskazanym art. 13 ust. 2 dekretu królewskiego z mocą ustawy.
Informuję, że koszt wykonania i wdrożenia serwisu teleinformatycznego "Biuletyn Informacji Publicznej" jako zadanie zlecone przez administrację rządową zostanie wynagrodzony ze środków Skarbu Państwa Związku Winkulijskiego w takim stopniu, jaki wskaże Reżim Administratorski.
Z poważaniem
Minister Stanu Związku Winkulijskiego /-/ Henryk Wespucci
Wasza Królewska Mość,
w imieniu JKM Arkadiusza Maksymiliana przekazuję notę gratulacyjną. Pragnę również w swoim imieniu złożyć gratulacje oraz najserdeczniejsze życzenia dla WKM oraz całej Winkulii.
Salon Bursztynowy, znajdujący się w Zamku Królewskim w Kanugardzie, jest jednym z najwspanialszych i najbardziej reprezentacyjnych pomieszczeń w całej budowli. Stworzony na zlecenie Króla Winkulii i Imperatora Batawii, Arne I, w 2015 roku, miał być hołdem dla podobnej sali zlokalizowanej w stolicy Batawii, Batawogrodzie. Przepych i elegancja tego miejsca są świadectwem kunsztu artystycznego i bogactwa królestwa. Architektura i Wystrój Salon Bursztynowy urzeka od pierwszego spojrzenia. Jego wnętrze jest bogato zdobione bursztynem, który jest głównym elementem dekoracyjnym. Ściany sali są pokryte panelami z różnorodnych odcieni bursztynu, tworząc efektowne mozaiki, które w promieniach światła tworzą niesamowite refleksy. Centralną część sali zdobi monumentalny żyrandol, również wykonany z bursztynu, którego blask oświetla całe wnętrze ciepłym, złocistym światłem. Podłoga została wykonana z polerowanego marmuru, wkomponowanego w delikatne, bursztynowe intarsje. Sufit natomiast ozdobiono misternymi freskami przedstawiającymi sceny z historii Winkulii i Batawii, co dodaje wnętrzu majestatycznego charakteru. Historyczne Wydarzenia Salon Bursztynowy był świadkiem wielu kluczowych wydarzeń w historii królestwa. To właśnie tutaj odbył się bankiet po zaprzysiężeniu naczelnika Aleksandra van der Egvala, który stanowił przełomowy moment w politycznej historii kraju. Sala ta gościła również uroczystości koronacyjne, w tym najważniejsze bankiety po koronacjach władców, co podkreśla jej rolę jako centralnego miejsca ceremonii królewskich. Ponadto, Salon Bursztynowy był miejscem, gdzie odbywały się szczyty integracji nordackiej, gromadzące liderów i dygnitarzy z całego regionu. Te prestiżowe spotkania miały na celu zacieśnianie więzi między narodami i umacnianie współpracy międzynarodowej. Znaczenie Kulturowe i Symboliczne Salon Bursztynowy jest nie tylko arcydziełem architektury, ale również symbolem potęgi i jedności królestwa. Jego budowa na wzór sali z Batawogrodu stanowi wyraz szacunku i więzi z Batawią, podkreślając bliskie relacje między tymi dwoma krajami. Bursztyn, jako główny element dekoracyjny, symbolizuje trwałość, bogactwo naturalne i piękno, które jest cenione w kulturze Winkulii. Podsumowując, Salon Bursztynowy w Kanugardzie to miejsce pełne historycznego znaczenia i artystycznego piękna, które stanowi nieodłączną część dziedzictwa kulturowego królestwa. Jego elegancja i majestatyczność czynią go prawdziwą perłą Zamku Królewskiego, a jednocześnie miejscem, gdzie historia wciąż się tworzy