Wejście Kirianii w struktury II Federacji Nordackiej kończy w praktyce obowiązywanie traktatu o współpracy militarnej. Oczywiście, aby doszło do tego oficjalnie najpierw potrzebna jest notyfikacja przez stronę Kiriańską, jednakże jest to tylko kwestia czasu. Do tego momentu Wielkie Imperium Narodu Kiriańskiego znajdowało się pod protekcją Związku Winkulijskiego. Traktat ten nakładał na nasz kraj kilka obowiązków, które mam nadzieję, że spełniliśmy. Winkulijskie wojsko strzegło bezpieczeństwa Kirianii, dowództwo oraz rząd wspierały naszego sąsiada w szkoleniu i formowaniu miejscowych jednostek, zapewniło dostęp do naszego sprzętu oraz zainwestowało w budowę infrastruktury obronnej. Z kolei dla nas sojusz z Kirianią był przede wszystkim odpowiedzią na zapewnienie bezpieczeństwa naszej prowincji Norrington. Związek Winkulijski, poprzez inwestycje w potencjał Kirianii, miał ambicję "stworzyć" partnera godnego do militarnej i dyplomatycznej współpracy. Niestety notyfikacja tego traktatu odbiera gwarancję bezpieczeństwa i Dowództwo KSZ musi znaleźć inny sposób na zabezpieczenie tamtych ziem. Oczywiście po naszej stronie pozostaje jeszcze pkt. 2 art. 11 wspomnianego wyżej traktatu. Zapis ten mówi o konieczności utworzenia strefy zdemilitaryzowanej po wypowiedzeniu traktatu. Mimo że wierzymy w to, że strona Kiriańska wywiąże się z założeń traktatu, to dowództwo i tak pragnie zmniejszyć margines zagrożenia. Wraz z zakończeniem sojuszu powołany zostanie program "Twierdza Norrington". Obejmuję on wzmocnienie potencjału obronnego, tak samo, jak miało to miejsce w Azymutii czy Apfelinsel. Oprócz przeszkolenia wojskowego dowództwo przewiduje również budowę umocnień naziemnych oraz systemów obrony przeciwlotniczej średniego zasięgu. Ponad to powołany zostanie specjalny kontyngent wojskowy szybkiego reagowania. Ulokowany zostanie on w Lotaryngii z racji tego, że tereny Norrington zostaną objęte strefą zdemilitaryzowaną.

Jednakże program "Twierdza Norrington" to nie tylko działania wojskowe. Rząd Królewski dostrzega potrzebę załatania luki po Kirianii. Dlatego też Ministerstwo Spraw Zagranicznych wraz z Ministerstwem Stanu będą musiały poszukać nowego sojusznika w tamtym regionie.

1. Dalsza realizacja strategii #InfrastrukturaNaNowo - opracowana przeze mnie strategia rozwoju infrastruktury w Winkulii stanowi dużą szansę dla poprawy jakości życia dla szerokich mas społeczeństwa. Dlatego Folksbund będzie postulował dalszą realizację projektów infrastrukturalnych, zgodnie z planem określonym w tejże strategii.
   
2. Wprowadzenie systemu świadczeń socjalnych - wierzymy, że państwo powinno wspierać swoich obywateli w trudnej sytuacji, dlatego też postulujemy utworzenie na bazie dawnego ESUS (Egvallandzkiego Systemu Ubezpieczeń Społecznych) nowej instytucji - WinSUS oraz wprowadzenie świadczeń pomocowych. Postulujemy m.in. wprowadzenie jednorazowej zapomogi dla obywateli, których wartość majątku znajduje się poniżej określonego maksymalnego kryterium. Świadczenie byłoby jednorazowe, przyznawane maksymalnie raz na rok, a osoby, które by przekraczały wcześniej wspomniany próg, nie mogłyby go otrzymać. Ponadto nasza partia postuluje rozpoczęcie prac nad opracowaniem tzw. renty obywatelskiej - cyklicznego świadczenia, które będzie przyznawane obywatelom o najdłuższym stażu i jego wysokość będzie uzależniona od ich stażu obywatelskiego oraz aktywności.
   
3. Brak podatków od dochodu i majątku - nasza partia jest przeciwna wszelkim podatkom! W obecnym układzie gospodarczym Skarb Winkulii jest w stanie sam wygenerować odpowiednie zyski, dlatego też nasza partia nie podniesie ręki za opodatkowaniem żadnego obywatela. Będziemy także postulowali za zapisaniem tego prawa w Karcie konstytucyjnej.
   

Najdrożsi Winkulijczycy!
Wasza Miłość!

Nadchodzące wybory są najważniejszymi od momentu ustanowienia tego urzędu. Jego Miłość Alfed oświadczył, że będą to ostatnie wybory na Ministra Stanu. Oznacza to, że wybrany kandydat będzie dożywotnio pełnił swój urząd (bądź do odwołania). Taki charakter wyborów dodaje im powagi i skłania do refleksji. Decyzje podjęte teraz będą miały wpływ na przyszłość naszego kraju. Dlatego tak ważne jest, abyśmy odpowiedzieli sobie na jedno pytanie. Czego oczekujemy od przyszłości? Chaosu i niekończących się inb? Ciągłych kłótni i rotacji Rządu Królewskiego? Czy stabilności, spokoju i rozwoju? Jedynie Partia Narodzenia Winkulii jest gwarantem tego ostatniego. Volkiańscy anarchiści chcą doprowadzić nasz kraj do ruiny a demokraci sięgnąć po stołek dla zaspokojenia własnych ambicji. Jedynie rząd pod moim przewodnictwem stawia dobro Winkulii ponad wszystko. Potrafimy dokonać tego, czego nie zrobiły poprzednie rządy. Jako jedyni wykazujemy się inicjatywą i rozwijamy nasze państwo. Gdzie byli ci wszyscy kandydaci, którzy teraz mydlą nam oczy? Tylko członkowie Partii Narodzenia Winkulii i przyjaciele stali na stanowiskach i w pocie czoła rozwijali ten kraj. Tak jak napisałem w swoim raporcie, Winkulia wkroczyła na tory rozwoju i jesteśmy na dobrej drodze do sukcesu. Wszelkie próby wytrącenia nas z tej ścieżki są tylko działaniami na szkodę państwa. Nie dajmy zaprzepaścić im tego, na co tak długo pracowaliśmy! Mało tego, orędownicy chosu i demokraci chcą pozbawić Winkulię naszej dumy i niepodległości. Nie ulega wątpliwości, że kandydaci Henryk i Kamiljan wyżej stawiają dobro nowej Federacji Nordackiej, a nie naszego państwa. Mają w poważaniu zdanie ludu i będą siłą starali się wprowadzić nasz kraj w struktury tego tworu. Jako patrioci nie pozwolimy na to, Winkulia pozostanie po wsze czasy dumna i niepodległa.


Na koniec chciałbym odezwać się do członków Folksbundu. Przyjaciele moi! Całkiem niedawno wreszcie udało się nam stworzyć wspólny rząd. Rozpoczęliśmy projekt, który napełnia mnie optymizmem i wierzę, że wspólnie możemy zrobić wiele. Jednakże fundamenty, które postawiliśmy, mogą zostać zburzone przez anarchistów. Chcą zniszczyć porządek, o który staraliśmy się tak długo. Połączmy siły i wspólnie przyczyńmy się do lepszego jutra!

Szanowni Państwo!

31 czerwca 1938 r. Wystąpienie Czarnoarabów, o przyłączenie do Arabii.
25 lipca 1938 r. Pogorszenie stosunków z Arabią.
31 lipca 1938 r. Militarne odebranie Czarnej Arabii i części Czarnego Kraju.

5 luty 1939 r. Tworzenie Federacji Arabskiej.
31 marca 1939 r. Wojskowe podejście do krajów sąsiednich Arabii. Rozwój wojska.
27 kwietnia 1939 r. Rozgłoszenie wiadomości o przyszłej wojnie z sąsiadami Arabii.
1 maja 1939 r. Orędzie Mahometa na temat wytępienia Malśijów. Zagłada Malśka (Malokaust)
27 maja 1939 r. Ucieczka rządu Malśkiego do Czarnego Kraju, na wyspę Ravka.
30 maja Atak Na Królestwo Malśkie.
18 lipca Zabór Królestwa Malśkiego przez Arabów.
15 sierpnia 1939 r. Wywalczenie połowy ziem Królestwa Paśkiego.
grudzień 1939 r. Wywożenie Malśijów na północ Arabii, zabijanie w obozach śmierci.

30 września 1039 r. [1939-przyp.] Podbicie Paśij
 
10 stycznia 1940 r. Podpisanie nietykalności Czarnego Kraju przez Arabię i odwrotnie.
11 stycznia 1940 r. Wystąpienie Mohameta, przysięganie o wzmocnieniu wojsk kraju, brak chęci walki.
28 lutego 1940 r. Przyznanie się do błędu przez Rząd Arabski, utworzenie państwa niepodległego dla Paśijów i Malśijów.
29 lutego. Malśije Czarno-krajowi uważają to za podstęp i boją się wrócić do WPPiM.
5 marca 1940 r. Oddanie części terytoriów na rzecz państwa WPPiM, podlegających pod Czarny Kraj (Gwarancja Dla Malśijów)
17 kwietnia 1940 r. Podpisanie aktu nietykalności WPPiM.
19 kwietnia oddanie części Czarno-krajowej WPPiM.
22 sierpnia 1940 r. Podpisanie aktu wspólnoty krajów:
-WPPiM
-Rebublika Czarnego Kraju
-Federacja Arabska

23 sierpnia 1940 r. "Vstalij Vspolno Generacijo" Czyli powołanie rządu wspólnoty, ze stolicą w Murkaája.
Państwa nadal osobno istnieją.
5 maja 1941 r. Przystąpienie Smuklij do wspólnoty.

6 lipca 1942 - 8 maja 1968 r. - Czas wielkich odkryć geograficznych.
- 6 lipca 1942 r.- pierwsze wyprawy do buszu północnego.
- 15 grudnia 1942 r.- dojście do rzeki Klaraa
- 18 grudnia 1942 r. Utworzenie dwóch ekspedycji badawczych (jedna idzie w górę, a druga w dół rzeki)
- 15 lutego 1943 r. Dolna ekspedycja dochodzi do granicy z Neb Tawi.
- Pierwsze spotkanie z Buszmenami Pakiti (na północ od buszu Klaraa'y, na południowym zboczu gór Vabimakoholo)
- 5 maja 1943 r. Górna ekspedycja badawcza dochodzi do źródła rzeki w szczytach Vabimakoholo.
- 17 czerwca 1943 r. Zejście północnym zboczem gór.
- 31 lipca 1943 r. Dojście do koryta rzeki Ghrandoimanitravskeite.
- 1 lutego 1947 r. Mapy Kaolograbiensena.

25 lutego 1949 r. Prezes VVG, nadaje nową nazwę unii "Federacja Czarnego Kraju" Od tej chwili kraje osobno nie istnieją, tworzy się jedno państwo. Federacja Czarnego Kraju. (Fadaracij o Čarnevo Kráij)
[???-przyp.] Raghall ĆK wprowadza do Federacji Czarnego Kraju, najwyższą rangą miano Raghalla.
[???-przyp.] Wprowadzenie gospodarki dwustrefowej - socjalistyczno-komunistycznej i demokratycznej.

Celem - działającego w ramach Uniwersytetu - Instytutu Geograficznego jest prowadzenie badań i ustaleń na temat geografii krajów Związku Winkulijskiego. W pracach Instytutu (odbywających się tutaj) może brać udział każdy chętny.