Słońce leniwie wznosiło się nad horyzontem, gdy potężna maszyna parowa wtoczyła się na peron dworca kolejowego w Kanugardzie. Z jej wnętrza wysiadł Premier Leonid Republijski, a tuż za nim wicepremier Bolesław Kirianóo von Hohenburg. Delegacja II Federacji Nordackiej przybyła na spotkanie, które miało zadecydować o przyszłości relacji winkulijsko-nordackich. Dostojni goście rozpoczęli swoją wizytę w Kanugardzie, gotowi do rozmów i negocjacji.

Wasza Królewska Mość,
Szanowni Obywatele,

jest mi bardzo przykro, że nie podołałem. Jest mi bardzo przykro, że nie udało mi się doprowadzić Winkulii w to miejsce w jakim chciałbym, żeby dziś była. Biorę pełną odpowiedzialność za trwającą i narastającą stagnację w Winkulii, która jest spowodowana nienależytym sprawowaniem przeze mnie urzędu Ministra Stanu. Wobec powyższego informuję, że składam na ręce Jego Królewskiej Mości dymisję wierząc, że jest to jedyna decyzja jaką mogę podjąć dla dobra Związku Winkulijskiego.

Wierzyłem do końca, że okoliczności, które dotychczas zatrzymywały mnie przy podejmowaniu politycznych aktywności szybko miną. Niestety - wspomniane okoliczności faktycznie uniemożliwiły mi pełnienie funkcji Premiera Rządu Królewskiego. Dlatego też wbrew mojej woli muszę podjąć decyzję kierując się dobrem Winkulii.

Nie zgadzam się, że był to zły czas. Był to moment refleksji nad Winkulią, moment planowania reform i powolnego ich wdrażania. Mój rząd miał pomysł na politykę do końca swojej kadencji. Uważam, że zrobiliśmy wiele dobrego. Za sprawą głównie ministra Żmigrodzkiego nasze prawo poszerzyło się o wiele pięknych jakościowych projektów na wysokim poziomie.

Dziękuję Waszej Królewskiej Mości i obywatelom za cierpliwość i zaufanie. Dziękuję opozycji za krytykę. Tobie Mateuszu dziękuję za misję.

Informuję, że rezygnuję w tym momencie z funkcji Ministra Stanu, składając tym samym dymisję na ręce Waszej Królewskiej Mości. Jeżeli będzie to niezbędne - upoważniam ministra Żmigrodzkiego do podejmowania decyzji niecierpiących zwłoki.

Henryk Wespucci

HempCore jest przedsiębiorstwem skupiającym się głownie na wykorzystaniu konopii winewskich. Jest konsorcjum różnych farm na Winewie, ośrodków badawczych i przemysłowych, manufaktur. Wszyscy zorganizowali się w jednym celu: popularyzacji konopii winewskich. Roślina ta bowiem ma niebagatelny potencjał który mógłby zrewolucjonizować przemysł w całym jego spektrum. Cannabis vinevica ma zastosowanie w przemyśle farmaceutycznym, włókienniczym, budowlanym, odzieżowym, papierniczym, można z niego wyprodukować także bioplastik. Właścicielem przedsiębiorstwa jest Aleksander Novak. 

Jednak HempCore nie tylko chce popularyzować konopie, chcemy też popularyzować etykę opartą na miłości do natury i ekosystemów mikroświata. Dlatego oferujemy ekologiczne produkty, które nie szkodzą atmosferze oraz faunie i florze planety w żaden sposób.

Od lat zajmujemy się badaniem konopii winewskich i chcemy wykorzystać jego maksymalny potencjał, dlatego razem budujemy nasze przedsiębiorstwo, które mamy nadzieję, zdobędzie popularność nie tylko w Winkulii ale też w całej Nordacie. Dlatego szukamy osób lub przedsiębiorstw które chciałyby zawiązać współpracę z nami. 

Nasza oferta będzie stale rozbudowywana, w przyszłości chcemy związać się ściśle z systemem gospodarczym na razie planowo przeznaczonym tylko dla Federacji Nordackiej, choć chcielibysmy by był międzynarodowy

przemysł budowlany
BETON KONOPNY

przemysł papierniczy 
Konopie dają trzy do czterech razy więcej użytecznego włókna z hektara rocznie niż lasy, a konopie nie potrzebują pestycydów ani herbicydów a celuloza w nich zawarta przyspiesza produkcję zważywszy na to iż drzewa rosną 10 razy wolniej od konopii. Papier z konopii nie zmienia koloru wraz z wiekiem ani nie potrzebuje chemikaliów.


przemysł farmaceutyczny

Władze kolonii Nowa Hirshbergia zdecydowały o odtworzeniu potencjału militarnego wyspy. W okresie gdy Nowa Hirshbergia należała do ZSKHiW, na wyspie stacjonowało aż pięć garnizonów. Ich główną bazą był Fort Wojskowy, oddalony o kilka kilometrów od stolicy. Oprócz tego, brygady posiadały stałe posterunki rozsianie po całej Nowej Hirshbergii. Żołnierze BNW odpowiedzialni byli za utrzymanie porządku, ochronę ludności oraz patrolowanie wyspy. Po przejęciu Nowej Hirshbergii przez Winkulię, Brygady zostały rozwiązane i żołnierze przeszli w stan spoczynku. Dziś Liga pragnie przywrócić doborowe jednostki do życia. Brygady Nowej Hirshbergii w nowej odsłonie mają liczyć do 1200 żołnierzy. Formacja ma posiadać również ciężki sprzęt oraz kilka śmigłowców szturmowych. Admiralicja nie chce dopuścić do sytuacji, gdy ponownie sąsiednia Nutka może być zagrożona. Silne siły szybkiego reagowania w regionie mogą skutecznie odstraszyć przeciwników przed ponownym zajęciem półwyspu. 



W pierwszej kolejności władze pragną odtworzyć Brygadę "Rzycin", będącą kiedyś Garnizonem "Rzycin". Żołnierze z tej brygady odpowiedzialni byli za ochronę całej prefektury Rzycina Małego. Ówczesnie garnizon liczył 476 żołnierzy, dziś ta liczba ma wzrosnąć do 500 żołnierzy. Będzie to elitarna jednostka, wytaczająca ścieżki dla odtwarzanych formacji.

Oto krótka historia tej jednostki 

Cytat:Garnizon "Rzycin" powstał w 1947 roku, początkowo zarządzał nim Major Łukasz Talarski. Pod koniec swoich rządów, w 1971 roku podzielił garnizon na dwa podgarnizony : "Rzycin Prawy" i "Rzycin Lewy".
Zastąpił go Kapitan Damian Goldberg, który na początku rozłożył każdy z podgarnizonów na pół i tym sposobem było ich już cztery. Garnizon "Rzycin" został utworzony również w Siłach Powietrznych, gdzie był główną siedzibą na całe tereny zamorskie. Kapitan Goldberg został uznany jednym z najlepszych kapitanów garnizonów w kraju. Pod koniec życia został podpułkownikiem.
Nie dziwi, więc to, że pozostał tutaj aż do śmierci w 2004 roku. Zastąpił go jego wieloletni współpracownik Kapral Jan Kowal, który sprawuje urząd do dziś.